خبرگزاري آريا- شبکه نسيم آن طور که در تيزرهايش مي گفت، آن قدرها هم جذاب و سرگرم کننده نيست. شبکه نسيم که چندي است بعد از يک و سال و اندي پخش آزمايشي، افتتاح شده آن طور که بايد جذب مخاطب نداشته است. در واقع آن طور که انتظار مي رفت موفق عمل نکرده است. اين شبکه بيشتر شبيه به آش شله قلمکار شده! همه چي در آن هست اما دريغ از کمي طنازي و ظرافت. به عنوان مثال در يکي از برنامه ها از مردم مي خواهند تا شيرين کاري کودکانشان را با موبايل فيلمبرداري کنند و براي نمايش در شبکه، ارسال کنند. در يکي از همين فيلم هاي ارسالي، فردي پيرمردي را سوژه خنده خود و مردم قرار داده؛ ترقه اي روشن مي کند و کنار پاي او مي اندازد. پيرمرد قبض روح مي شود. مگر قبض روح شدن مردم آن هم از نوع کهنسال اش خنده دار است؟ در همين شبکه بارها عنوان شده است «بيائيد با هم بخنديم نه به هم». سوال اينجاست که اين شبکه که اين چنين شعار مي دهد، چرا خود رعايت نکرده است؟ فيلم براي شما ارسال شود، شما چرا آن را پخش مي کنيد؟
برنامه هاي تکراري پخش کنيد خيلي بهتر از پخش چنين شوخي هاي خطرناک و ناجوانمردانه است. به تازگي دوربين موبايل ها و شيرين کاري فرزندان (که البته بيشتر والدين کودک شيرين کاري مي کنند تا خود کودک) باب شده بگونه اي که در مجموعه «کلاه قرمزي» که به مناسبت عيد مبعث از شبکه دو سيما پخش شد، به همين موضوع پرداخته شده بود؛ فيلم برداري با موبايل از فرزندان.
تريبون سيار شبکه نسيم هم مرتب از اين سر شهر به آن سر شهر تهران مي رود و از مردم مي خواهند لطيفه تعريف کنند و يا شيرين کاري انجام دهند! يکي نيست بگويد زمان شيرين کاري و جوک تعريف کردن در تلويزيون گذشته است. در واقع خيلي وقت است که گذشته است. يک دهه پيش اين کارها در «مسابقه محله» هم ديده شد و هم انجام. لطيفه تعريف کردن بازيگر کمدي کار که بدترين نوع برنامه سازي در تلويزيون است. خندادن مردم به چه قيمتي؟ بهتر است فکر ديگري براي سرگرم کردن مردم و يا خنداندن آنها کنيد. اين راه ها به بن بست دفع مخاطب مي رسد نه جذب.
نمونه بارز آن هم مجموعه ضعيف «عينک آفتابي» است. اين مجموعه کپي نعل به نعل از مجموعه هاي دهه 70 تلويزيون است. برنامه رضا رشيدپور چنان ضعيف است که اگر در دهه 70 هم پخش مي شد، باز هم بي مخاطب مي ماند! (يادداشت آريا در اين مورد را اينجا بخوانيد) چرا که نه بازيگر دارد و نه متن جذاب. در اين که رشيدپور يک مجري توانا و کاربلد است هيچ شکي نيست اما دليلي نمي شود که توانمندي او در اجرا، راهي باشد براي نويسندگي در ژانر طنز. به همين دليل است که مجموعه «عينک آفتابي» بيشتر شبيه به لودگي شده است تا يک مجموعه طنز تلويزيوني!
رشيدپور مي توانست از يک نويسنده خوش قلم بهره بگيرد و برنامه خود را بسازد. آخر مگر مي شود يک نفر در همه چيز استاد باشد؟ هم خوب بنويسد، هم خوب اجرا کند، هم خوب کارگرداني و هم خوب ...؟ بهتر است استعداد و توان خود را در يک راه پرورش دهد و اجازه کار به عده اي که در کارشان استاد هستند بدهند.
اين نکته را برنامه سازان شبکه نسيم حتماً در نظر بگيرند که رمز موفقيت يک برنامه طنز، کارگروهي است.
نازنين شادپي