خبرگزاري آريا-رئيس سابق موساد، سخنراني نخست وزير رژيم صهيونيستي در کنگره آمريکا را مزخرف توصيف کرد.
به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاري آريا، عضو سابق موساد ضمن «مزخرف» توصيف کردن سخنان نخست وزير رژيم صهيونيستي در کنگره آمريکا تاکيد کرد:« نتانياهو درباره تهديد هستهاي ايران به نمايندگان آمريکا «دروغ» گفت.
مئير داگان در مصاحبهاي اعلام کرد اظهارات ضد ايراني نتانياهو چيزي جز «يک سخنراني سياسي نبود و باعث صدمه ديپلماتيک و دفاعي به اسرائيل شد.» وي متذکر شد سياستهاي نتانياهو در قبال مذاکرات هستهاي بين ايران و گره 5+1 تنها باعث منزوي تر شدن اسرائيل در جامعه بين الملل ميشود. داگان همچنين از نخست وزير اسرائيل به دليل مخالفت با باراک اوباما، بر سر برنامه هستهاي ايران به شدت از وي انتقاد کرد. رئيس سابق موساد نتانياهو را به ايجاد خطرهاي «تحمل ناپذير» عليه رژيم اسرائيل به واسطه فرسوده کردن مناسبات با آمريکا متهم کرد و ادامه داد سياستهاي وي براي آينده و امنيت تل آويو مخاطره آميز هستند.
داگان افزود: «در خصوص موجوديت و امنيت خودمان، احساس ميکنم در نقطهاي بحراني هستيم. جايگاه ما در جهان در حال حاضر جايگاه مناسبي نيست. مساله مشروعيت اسرائيل به امري قابل بحث بدل شده است. نبايد مناسبات خود را با مهم ترين دوستمان فرسايش دهيم. اين رفتار از سوي نخست وزير جايز نيست.»
بنا به گزارشها، داگان هفتم مارس (امروز) در تجمعي در تل آويو عليه نتانياهو سخنراني خواهد کرد.
واکنش معاون کري به نطق نتانياهو
معاون وزير امور خارجه آمريکا گفت در حال حاضر مسير ديپلماتيک موثرترين شيوه براي حل مسئله هسته اي ايران است.
به گزارش شبکه تلويزيوني بي بي سي، توني بلينکن در گفتگو با اين شبکه در خصوص سخنراني اخير بنيامين نتانياهو نخست وزير اسرائيل در کنگره آمريکا در خصوص مذاکرات هسته اي ايران گفت اگر با ايران توافقي حاصل شود (هر چند اکنون شکاف زيادي وجود دارد ) و جزئيات آن منتشر گردد، در آن صورت هرکسي که با آن مخالف باشد، بايد گزينه جايگزيني براي آن معرفي کند که موثرتر باشد و اين کافي نيست که شما فقط بگوييد اين توافق خوب يا بدي است. وي افزود در حال حاضر مسير ديپلماتيک در تلاش براي ايجاد مانع که ايران سلاح هاي هسته اي را دنبال نکند و نتواند مواد لازم براي سلاح هاي هسته اي را توليد کند ، همچنان موثرترين راه است و ما تلاش مي کنيم در اين خصوص به يک توافق برسيم.
مجري بي بي سي گفت سخنراني اخير نتانياهو در کنگره آمريکا ظاهرا تاثير زيادي داشته است و وي به اين نکته اشاره کرد که راه ديپلماتيک براي کره شمالي نيز دنبال شد اما اين شيوه جواب نداد و کره شمالي سلاح هاي هسته اي را هنگام تلاش هاي ديپلماتيک توليد کرد و اين مسئله در مورد ايران نيز مي تواند روي دهد ، نظر شما چيست؟
بلينکن گفت اين مسئله در مورد ايران کاملا تفاوت دارد. وي افزود اگر توافقي که تلاش مي کنيم حاصل شود ، تحقق گردد ، بازرسي هاي موثر بي سابقه هسته اي در مورد ايران اجرا خواهد شد و بر همه جوانب برنامه هسته اي ايران نظارت خواهد شد و نظارت بين المللي و شفافيت در اين رژيم بازرسي وجود خواهد داشت و اين رژيم بازرسي دانش و آگاهي بي سابقه اي را در مورد برنامه هسته اي ايران فراهم خواهد کرد. بلينکن افزود همچنين ما آنگاه خواهيم توانست نه تنها به برنامه هاي اعلام شده دسترسي داشته باشيم و از چگونگي پايبندي آن ها بر اساس توافقنامه ها مطلع خواهيم شد، بلکه شانس بهتري نيز در خصوص هر گونه فعاليت سري وجود خواهد داشت.
سخنراني نتانياهو کاملا بي فايده بود
روزنامه صهيونيستي هاآرتص در تحليلي نوشت: بسياري بر اين اعتقادند که اظهارات نتانياهو در واشنگتن کاملا بي فايده بوده و چيزي بيشتر از پيش از سخنراني او به دست نيامده است.
شمي شاليو در تحليلي براي اين روزنامه صهيونيستي نوشت: اگر کسي تصميم بگيرد، فيلمي درباره پروتکلهاي ريش سپيدان صهيونيسم بنويسد،اولين صحنه آن در حال حاضر آماده است. يک نخست وزير اسرائيلي، صدها نفر از اعضاي کنگره را طوري به وجد آورده است که براي او هورا مي کشند. صحنه طوري است که انگار او سزار است و اعضاي کنگره، لژيون هاي رم. اما چند مايل آن طرف تر، در سمت ديگر صحنه رهبر جهان آزاد و تنها ابرقدرت در کاخ سفيد نشسته است و به شدت از اين اوضاع آشفته است، اما کسي نمي تواند به او کمک کند. در حالي که دستياران او به شدت تلاش مي کنند تا تحقيرشدن رئيس جمهور در ملا عام را ناديده بگيرند.
البته براي بيشتر اسرائيلي ها و آمريکايي ها، اين تصوير، کاملا متفاوت است: براي ما اين صحنه فوق العاده اي بود که اين هفته در کنگره اتفاق افتاد و حتي يک نوع ابراز وجود بود، هر چند شايد هيچ نتيجه خاصي هم نداشته باشد و به روابط اسرائيل و امريکا نيز ضربه نزند. اين روابط استثنايي ممکن است در زمان هايي با توافق نداشتن در برخي زمينه ها هم همراه بوده باشد، اما اسرائيل و آمريکا يک خانواده هستند و اين اختلاف ديدگاه ها در يک خانواده يا همانطور که نتانياهو در سخنراني اين هفته خود گفت در هر ميسپوخا وجود دارد.
هرچند بيشتر مردم جهان، به دشواري مي توانند آن را منطبق با شيوه و مسلک يهودي بدانند. آنها معتقدند اين صهيونيسم است که مي خواهد طبق پروتکل صهيون، به آمريکا حکومت کند و مي خواهد آمريکا را به درگيري با ايران بکشاند. همانطور که زارينا الکساندرا، سياستمدار روسي که در سال 1918 به دست بلشويک ها کشته شد، مي گفت، اسنادي در دست دارد که نشان مي دهد يهوديان پاي امپراتوري روسيه را به جنگ جهاني اول کشاندند تا بتوانند راه را براي انقلاب کمونيسم هموار کنند. وقتي استفان والت و جان مرشايمر دو استاد برجسته روابط بين الملل در آمريکا کتاب خود را با عنوان «لابي اسرائيل و سياست خارجي آمريکا، نود سال بعد» منتشر کردند برخي منتقدان اين دو انديشمند را متهم کردند که مخيلات ذهني خود را ترسيم کرده اند.
آنها در کتاب جنجالي خود، ادعا کرده بودند که اسرائيل و لابي آن جورج بوش و آمريکا را جنگ 2003 عليه عراق سوق دادند. آنها در کتاب خود به مقاله اي از نتانياهو اشاره کردند که در سپتامبر 2002 با عنوان پرونده اي براي سقوط صدام حسين در روزنامه وال استريت ژورنال منتشر شده بود. نتانياهو در اين مقاله ادعا کرده بود صدام حسين در تب و تاب ساخت تسليحات هسته اي است. او همچنين ادعا کرده بود که صدام حسين سانتريفيوژهايي در اندازه ماشين لباسشويي در سراسر عراق پنهان کرده است. وي همچنين ادعا کرده بود،بازرسان نيز نمي توانند اين سلاح هاي کشتارجمعي را پيدا کنند.
اما آنچه که در پاورقي هاي کتاب والت و مرشايمر، آمده بود،در هفته جاري در کانون بحث هاي رسانه ها بود. يک ويدئو پخش شد که در آن نشان مي داد نتانياهو در جلسه استماع کميته کنگره قرار دارد، آن هم دو هفته پيش از آن که مقاله اش در روزنامه وال استريت ژورنال چاپ شود. نتانياهو در اين ويدئو مي گويد من اطمينان دارد صدام حسين به دنبال ساخت بمب اتم است و در آن هيچ ترديدي ندارم.
راشل مدو، يکي از افرادي که اين ويدئو را ديده در سئوالي خبرنگار ام اس ان بي سي گفت،اين يک هشدار توخالي بود. وي در ادامه افزود،ما با اين اظهرا نظرها تحريک شده و به عراق حمله کرديم و هيچ يک از ادعاهايي که نتانياهو، مطرح کرد، حقيقت نداشت و حالا بعد از 13 سال او بار ديگر برگشته و درباره ايران همان هشدارها را مطرح مي کند.
لابي صهيونيست در آن زمان توانست به چند دليل خودش را از شر اتهامات مرشايمر و والت رها کند. يکي اين که نتانياهو در زمان ارائه اظهار نظرهاي خود درباره عراق، يک شهروند عادي اسرائيل بود. هر چند آريل شارون و بوش اين ادعاهاي نتانياهو را تائيد مي کردند. دومين دليل اين بود که در آن زمان در دولت آمريکا چهره هاي سرشناس غيريهودي بودند که آنها نيز از جنگ عليه عراق و صدام حسين حمايت مي کردند.
اما اگر در حال حاضر، مذاکرات هسته اي بين واشنگتن و تهران شکست بخورد، يعني همانطور که نتانياهو مي خواهد و وضعيت به درگيري منجر شود، اسرائيل هيچ عذر و بهانه اي نخواهد داشت. در حال حاضر نتانياهو يک شهروند عادي نيست،بلکه او نخست وزير اين رژيم است و ادعا مي کند که از سوي همه يهوديان جهان هم سخن مي گويد. او در يک اتاق پشتي، حرفها ي خود را زمزمه نکرده است،بلکه اظهاراتش را در جلسه مشترک کنگره و در جنجالي ترين سخنراني عصر مدرن مطرح کرده است. همچنين برخلاف دولت بوش،در حال حاضر دولت اوباما نشان داده است که نه گزينه نظامي عليه ايران را مي خواهد و نه از حمله اسرائيل به ايران حمايت مي کند.
در ادامه اين تحليل آمده است:در اولين ساعات بعد از انجام سخنراني توسط نتانياهو در کنگره، اين طور به نظر مي رسيد که او موفق شده است هواداران جمهوري خواه و طرفداران دموکرات خود را برانگيزد تا لايحه اعمال تحريم هاي بيشتر عليه ايران را پيش ببرند. اما در اواخر هفته، همه اين خوش بيني ها رنگ باخت هر چند طرفداران لايحه تحريم مي گويند در اواخر اين ماه آن را بررسي مي کنند. اما تنها چند روز پس از سخنراني ها، بسياري بر اين اعتقادند که اظهارات نتانياهو در واشنگتن کاملا بي فايده بوده و چيزي بيشتر از پيش از سخنراني او به دست نيامده است.
اشپيگل:نطق نتانياهو اقدامي انحرافي بود
به نوشته اشپيگل نتانياهو بجاي فرافکني در مورد معامله اتمي ايران به فکر حل مشکلات عديده داخلي خود باشد.
رانيا زالوم، خبرنگار هفته نامه آلماني اشپيگل در اينباره نوشت: با وجودي که بنيامين نتانياهو، نخست وزير اسرائيل با نطق چند روز پيشش در کنگره آمريکا رئيس جمهور اوباما و ايران را در هم کوبيد اما اقدامش، بيشتر يک اقدام انحرافي بود. چون نتانياهو بايد پيش از آغاز انتخابات پارلماني اسرائيل، گزارشي عملکردي از دوران نخست وزيري خود ارائه مي داد. اين گزارش با بيان آنکه قدرتمداران اسرائيلي در نبرد انتخاباتي هفدهم مارس جاري تحت فشار قرار دارند، افزود: با وعده و وعيد کار پيش نمي رود بلکه آنها (سياستمدارن اسرائيلي) بايد در خصوص آنچه که تاکنون انجام داده اند، بتوانند از خود دفاع کنند. با اينحال بنيامين نتانياهو بجاي آنکه از اين فرصت مغتنم استفاده و در مورد انتخابات پيش روي اسرائيل صحبت کند، تمرکز خود را بر سر معامله هسته اي ايران و تشريح مواضع باراک اوباما و آيت الله خامنه اي گذاشت؛ آنهم معامله اي که هنوز در محقق شدن يا نشدنش ترديد وجود دارد. زالوم افزود: نتانياهو با حملات لفظي خود در کنگره آمريکا در واقع تلاش کرد تا از ارائه گزارش عملکرد دولتش صرفنظر کند. با اين اقدام او به رابطه تنش آميز با متحدان آمريکايي اش بيشتر لطمه وارد کرد. در عوض او مي بايست در نطق خود به سه نکته زير اشاره مي کرد و به آنها پاسخ مي داد:
يک/ راه حل دو کشوري: در زمان نخست وزير نتانياهو چشم انداز دستيابي به توافق با فلسطينيان رو به وخامت گذارد. شهرک سازي، بيشتر توسعه يافت و تلاشهاي ميانجي گرانه جان کري، وزير خارجه آمريکا به شکست انجاميد. آنطور که از منابع و محافل سياسي در واشنگتن به بيرون درز کرده است، آمريکا بويژه دولت اسرائيل را در اين ناکامي ها مقصر مي داند.
عدالت اجتماعي: جامعه اسرائيل هم اکنون با مشکلات اجتماعي عديده اي روبروست. هزينه هاي زندگي و بويژه تامين مسکن بشدت افزايش يافته است. اين گزارش با يادآوري اعتراضات مردمي سال 2011 ميلادي در اسرائيل بنا به دلائل ذکر شده، افزود: نتانياهو از زمان ورودش به سمت نخست وزيري اسرائيل در سال 2009 قول بهبود شرايط زندگي شهروندان يهودي را مطرح کرد. با اينحال وي تاکنون نتوانسته است موفقيتي در اين زمينه کسب کند و جلوي اين مشکلات را بگيرد. در خصوص اوضاع مالي شخصي نتانياهو نيز سئوالاتي بوجود آمده و هفته هاست که اتهامات جديد فساد مالي عليه او و همسرش مطرح شده است.
امنيت: نتانياهو متحدان سنتي اسرائيل در اروپا و آمريکا را از خود رانده و تلاشهاي جامعه بين الملل براي دستيابي به سازش با ايران را برهم زده است. وي حتي با فلسطينيان ميانه رو نيز کاري از پيش نبرده است. بنابراين مشخص است که با اجراي يک چنين سياستهاي مخربي او نمي تواند اسرائيل را امن تر کند.
اکنون سئوال اينجاست که آيا راهبرد انحرافي نتانياهو در اين دور از انتخابات پارلماني اسرائيل راه به جايي خواهد برد؟ زيرا مخالفان او هم اکنون نيروي خود را بر تاسيس ائتلاف حزبي «اتحاديه صهيونيستي» بسيج کرده اند و اسحاق هرتسوگ، رئيس حزب کار و تزيپي ليوني، وزير خارجه اسبق اسرائيل نيز در راس اين ائتلاف قرار دارند. در حالي که کمتر از دو هفته ديگر به انتخابات پارلماني در اسرائيل بيشتر باقي نمانده، اين ائتلاف نيز شانه به شانه نتانياهو در حال شرکت در مبارزات انتخاباتي است.
نيويورک تايمز: منطق نتانياهو درباره ايران متناقض بود
يک روزنامه آمريکايي نوشت: منطق نتانياهو درباره ايران متناقض است و رييس کابينه اسرائيل صرفاً از مسئلهي ايران براي انحراف افکار عمومي از مشکل مردم بيوطن فلسطيني بهرهبرداري ميکند و متأسفانه کنگره آمريکا نيز در اين خصوص از ياوران نتانياهو بشمار ميرود.
پايگاه اينترنتي روزنامه نيويورک تايمز چاپ آمريکا، روز شنبه در مقالهاي با عنوان «مشکل نتانياهو با ايران» به قلم راجر کوهن نوشت: بايد ابتدا به منطق بنيامين نتانياهو، رييس کابينه اسرائيل، درباره ايران بپردازيم که مملو از ادعاهاي ضد و نقيض است. مثلاً وي از يک سو، ايران را کشوري تهاجمي توصيف ميکند که بر چهار پايتخت عربي که شامل، بغداد، دمشق، بيروت و صنعاء ميشوند، استيلا پيدا کرده و حرکت خود را براي تسخير، مقهورسازي و ايجاد ترور و وحشت در ساير نقاط منطقه نيز آغاز کرده است. اما از سوي ديگر، رييس کابينه اسرائيل در همان سخنرانيِ معروف خود که اخيراً در برابر کنگره آمريکا انجام داد، ايران را رژيمي بسيار آسيبپذير و در آستانهي فروپاشي توصيف کرد. بالاخره معلوم نيست که طبق اظهارات آقاي نتانياهو، ايران کداميک از اين دو نوع رژيم است: رژيمي تهاجمي، مقتدر و توسعهطلب در منطقه، يا رژيمي آسيبپذير و در شرف سرنگوني؟!
نتانياهو توافقي که هنوز جزييات آن معلوم نيست را رد کرده و آن را توافقي بسيار بد ميداند که راه ايران را به سوي دستيابي به بمب هستهاي هموار ميسازد. با اين حال، وي اعلام کرده است که اگر فشارها را بر ايران کماکان حفظ کنيم، ناگهان - گويي به صورتي معجزهآميز - توافقي بهمراتب بهتر هويدا خواهد شد. نتانياهو با اين نوع اظهاراتش در حقيقت وزراي شش قدرت جهاني را تحقير کرده و عملاً مدعي شده است که آنان ندانسته، اين همه وقت براي مذاکره با ايران صرف کرده اند و در عين حال، به توافقي بد با اين کشور رضايت داده و در واقع فريب ايران را خورده اند. اين در حالي است که اين وزرا تلاش کردهاند توافقي به دست آوردند که ضمن مهار کامل هرنوع استفادهي نظامي از برنامه هسته اي ايران، به اين کشور اجازه دهد به صورت صلحآميز از انرژي هستهاي بهرهمند شود. نتانياهو خودش نيز بهخوبي ميداند که اگر گفتگوهاي هستهاي با ايران از هم فروبپاشد، اولين اتفاقي که خواهد افتاد اين است که روسيه و چين، به همبستگي و اتحاد موجود براي ادامهي سامانه تحريمها برضد ايران لطمه خواهند زد که در نهايت موجبات شکسته شدن حلقه تحريمهاي کنوني عليه ايران را (بدون اين که اين کشور برنامه هستهاي خود را کاهش دهد) فراهم خواهد ساخت.
اين در حالي است که اطلاعاتي که تاکنون درباره توافق در حال شکلگيري با ايران به برخي از خبرگزاريها نشت پيدا کرده، نشان ميدهد که اين توافق براي دست کم ده سالِ آتي برنامه هستهاي ايران را محدود و مهار خواهد ساخت. بهعلاوه، ايران حداقل به يک سال فرصت براي توليد بمب هستهاي نياز خواهد داشت، که با وجود بازرسيهاي بسيار دقيق و گسترده از تأسيسات هسته اي ايران که در متن اين توافق گنجانده خواهد شد، به راحتي قابل جلوگيري خواهد بود. علاوه بر اين، هرگاه ايران از مفاد اين توافقِ ده ساله تخطي کند، براي شش قدرت جهاني و ساير کشورهاي غربي کاملاً قابل توجيه خواهد بود که ايران را بار ديگر تحت تحريمهاي فلجکنندهي خود قرار دهند.
نويسنده اين مقاله در خاتمه افزود: نتانياهو به نحوي در سخنراني کنگرهاش درباره ايران صحبت ميکرد که گويي اسرائيل هيچ مشکل ديگري ندارد که آمريکا بتواند براي رفع آن به اسرائيل کمک کند. مثلاً يکي از واژههايي که در سخنراني نتانياهو اصلاً به آن اشاره نشد، واژه «فلسطين» بود. اين در حالي است که مردم بيوطنِ فلسطين، در حقيقت بزرگترين تهديدِ درازمدت براي اسرائيل به حساب ميآيند. مسئله ايران، همواره به صورتي هوشمندانه توسط نتانياهو و حاميانش با اين هدف مطرح شده است که اذهان عمومي و افکار سياستمداران آمريکايي و ساير کشورهاي جهان را از مشکل فلسطينيان منحرف سازد.
شايان ذکر است که نتانياهو اکنون بيشتر از هر رييس کابينه يا شخصيت خارجيِ ديگر در برابر کنگره آمريکا سخنراني کرده است. نتانياهو و وينستون چرچيل، نخست وزير شهير اسبق انگليس، در صدر جدول سخنرانان خارجي در کنگره آمريکا قرار دارند. در رتبههاي بعدي اين جدول، نلسون ماندلا و اسحق رابين جا دارند. اين براي فرهنگ سياسي آمريکا به هيچوجه شايسته نيست که به يک رهبر خارجي اجازه دهد اينچنين از فضاي کنگره آمريکا براي پيشبرد اهداف خود بهرهبرداري کند.
زکريا: خواسته هاي نتانياهو ، دست نيافتني و خيالي است
فريد زکريا پيشنهادهاي نخست وزير رژيم صهيونيستي در کنگره آمريکا درخصوص توافق هسته اي با ايران را «ورود به سرزمين غيرممکن ها» و تشويق هاي هيجان زده ي اعضاي کنگره براي وي را «همراهي کردن او در اين سفر خيالي» توصيف کرد.
فريد زکريا با انتشار مقاله اي در پايگاه اينترنتي واشنگتن پست نطق بنيامين نتانياهو مقابل اعضاي کنگره آمريکا در جريان سفر وي به اين کشور را ارزيابي کرد و اظهارات وي درخصوص توضيح مشکلات بالقوه ي توافق هسته اي با ايران را شيوا، برانگيزاننده و هوشمندانه توصيف کرد، اما بر اين نکته نيز تأکيد کرد که نتانياهو در ارائه گزينه هاي جايگزين براي اين توافق با خلق سناريويي کاملاً مغاير با واقعيت، به سرزمين غيرممکن ها وارد شد و با اين حال، اعضاي کنگره نيز، در حالي که او درخواست هاي دست نيافتني مختلفي را يکي پس از ديگري مطرح مي کرد، با تشويق هاي هيجان زده ي خود، وي را در اين سفر خيالي همراهي کردند.
بر اساس اين گزارش، نخست وزير رژيم صهيونيستي در نطق خود اعلام کرد مقامات آمريکا بايد توافق کنوني را رد کنند و خواستار توقف تقريباً همه ي فعاليت هاي هسته اي ايران و همچنين تعهد مقامات ايراني به پرهيز از شروع دوباره ي اين فعاليت ها شوند.
وي تأکيد داشت چيني ها، روس ها و اروپاييان با تشديد تحريم ها و افزايش فشار بر ايران، اين کشور را وادار به تسليم شدن خواهند کرد و گفت: «روياها امکان محقق شدن دارند، تنها اگر ما در آرزوي خود به اندازه کافي سرسخت باشيم».
زکريا در بخش ديگري از مقاله ي خود نوشت: با نگاه به تاريخ شايد بتوان اطلاعاتي در مورد گزينه هاي محتمل تر بدست آورد. بين سالهاي 2003 تا 2005، در حالي که ايران تحت رياست جمهوري محمد خاتمي اداره مي شد، مذاکرات هسته اي اين کشور با سه قدرت اروپايي صورت گرفت و توافق شد که برنامه هسته اي ايران تحت کنترل و بازرسي قرار گيرد. مذاکره کننده ارشد هسته اي ايران در آن زمان حسن روحاني، رئيس جمهور کنوني ايران بود.
ايران توافق کرد سانتريفيوژهاي خود را در سطح محدودي نگاه دارد، سطح غني سازي را بافاصله ي زيادي از حد قابل استفاده براي ساخت بمب اتمي ادامه دهد و اورانيوم غني شده ي خود را نيز به ميله هاي سوختي تبديل کند. پيتر جنکينز، نماينده ي انگليس در آژانس بين المللي انرژي هسته اي، در توصيف اين مسئله گفته بود: «همه ي ما تحت تأثير اين پيشنهاد قرار گرفتيم».
اما اين مذاکرات با شکست مواجه شد چرا که دولت جرج بوش از طريق دولت انگليس، اين پيشنهاد را وتو کرد. جنکينز در توضيحي گفته بود: «اگر غرب مي توانست ايران را بترساند، آنها تسليم مي شدند».
نتيجه چه شد؟ آيا ايران پاي ميز مذاکره بازگشته و تسليم شد؟ خير، اين کشور مقابل تحريم ها ايستاد و بدون آنکه بازرسي ها را مانعي بر سر راه خود ببيند، زيرساختهاي هسته اي خود را در حدي گسترده افزايش داد. ايران تعداد سانتريفيوژهاي خود را از صد و شصت و چهار به نوزده هزار رساند، بيش از هفده هزار پوند گاز اورانيوم غني شده جمع آوري کرد و ساخت و راه اندازي رآکتور آب سنگين اراک را که قابليت استفاده براي توليد پلوتونيوم مورد نياز در تسليحات هسته اي را دارد، ادامه داد.
گراهام اليسون، استاد دانشگاه هاروارد و يکي از خبره ترين کارشناسان مسائل هسته اي در آمريکا، در اظهاراتي به اين نکته اشاره کرد که «ما با اصرار ورزيدن بر خواسته هاي افراطي و غير سازشکارانه ي خود و با رد توافق بالقوه با ايران، که اولين مورد از آنها مي توانست ايران را در حد 164 سانتريفيوژ باقي نگاه دارد، باعث شديم ايران از نقطه اي که حدود ده سال تا دستيابي به بمب فاصله داشت به نقطه اي با حدود فقط چند ماه فاصله برسد».
زکريا در ادامه گفت: چنانچه توافقي که در حال حاضر مورد گفتگو قرار گرفته است، با شکست مواجه شود، سناريوي محتمل تر از بقيه موارد، تکرار وقايع گذشته خواهد بود. ايران برنامه هسته اي خود را گسترش خواهد داد. چنانچه ساير قدرتهاي بزرگ به اين باور برسند که پيشنهاد ارائه شده از سوي ايران کاملاً جدي بوده است و تنها ناسازگاري و سخت گيري هاي آمريکا و اسرائيل باعث وارد آمدن ضربه به آن شده است، اين قدرتها ديگر تمايلي به تقويت تحريمها نخواهند داشت و در نهايت، با گذشت زمان، راهي براي دور زدن همه ي تحريمها پيدا خواهد شد.
بيم نتانياهو از آن است که با امضاي توافق کنوني، اين امکان بوجود آيد که مقامات ايران ده سال بعد برخي موارد برنامه هسته اي خود را از سر گيرند. اما بدون امضاي قرارداد نيز اين احتمال وجود دارد که ايران تا ده سال آينده پنجاه هزار سانتريفيوژ، حجم فراواني از اورانيوم با درصد غناي بالا، تجهيزات هسته اي جديد، هزاران دانشمند و تکنسين هسته اي با تجربه و يک رآکتور آب سنگين کاملاً عملياتي براي توليد پلوتونيوم در اختيار داشته باشد. در چنان حالتي، نتانياهو چه خواهد کرد؟
اين تئوري که ايران تحت فشارهاي مداوم، سر تسليم فرو مي آورد، برخي حقايق اصلي خاص را ناديده مي گيرد. ايران کشوري داراي غرور و شور ملي است. اين کشور توانسته است، چه با نفت ارزان و چه با نفت با قيمت هاي بالا، مقابل 36 سال تحريم غرب دوام آورد. ايران توانست هشت سال جنگ با عراق را که در آن حدود نيم ميليون نفر از نيروهاي نظامي خود را از دست داد، مقاومت کند. برنامه ي هسته اي ايران، مورد حمايت مردم است و حتي رهبران جنبش سبز در ايران نيز خواستار و دوستدار آن هستند.
زکريا سپس نوشت: آنگونه که اليسون مي گويد، ايران همين الان هم توان ساخت تسليحات هسته اي را دارد و اين توان را در سال 2008 بدست آورد، يعني زماني که توانايي ساخت سانتريفيوژ و غني سازي اورانيوم را بدست آورد. اما اين کشور هنوز دست به اين کار نزده است (بمب هسته اي نساخته است). نتانياهو مدت بيست و پنج سال است که از نزديک شدن ايران به ساخت سلاح هسته اي سخن مي گويد. در سال 1996 يعني نوزده سال پيش، او بازهم مقابل اعضاي کنگره آمريکا سخنراني کرد و تا حد زيادي همين مطالب را مطرح کرد که در نطق اين هفته ي خود در کنگره بيان کرد. در ده سال گذشته، او بطور مدام تکرار کرده است که ايران تنها يک سال با ساخت سلاح هسته اي فاصله دارد.
بنابراين، پرسش اينجاست که چرا پيش بيني هاي نتانياهو، بيست و پنج سال است که اشتباه از آب در مي آيند؟ بخش کوچکي از آن به خرابکاري صورت گرفته از سوي غربي ها و اسرائيلي ها که مانع پيشرفت ايران شدند، مربوط مي شود. اما حتي اغراق آميزترين ادعاهاي مطرح شده از سوي آژانسهاي اطلاعاتي به معناي تأخيري بيش از چند سال نيست. بخش عمده ي اين عامل به احتمال زياد اين است که ايران همواره بر اين باور بوده است که اگر قرار بود بمب هسته اي بسازد، تبعات بين المللي سنگين و عمده اي را مقابل خود مي ديد. به بيان ديگر، روحانيون در ايران در محاسبات خود، به درستي، به اين نتيجه رسيده اند که منافع سرپيچي و تخطي به هزينه هاي ناشي از آن نمي ارزد.
کليد هرگونه توافق هسته اي با ايران در اين است که هزينه هاي سرپيچي و تخطي از توافق را (براي ايران) بالا و منافع آن را ناچيز نگه داريم.
اين واقع گرايانه ترين شيوه براي جلوگيري از تبديل ايران به کشوري داراي تسليحات هسته اي است.
سخنراني نتانياهو بخاطر ترس از شکست در انتخابات بود
شبکه تلويزيوني فرانس بيست و چهار در ميزگردي درباره ايران تصريح کرد نخست وزير رژيم صهيونيستي براي پوشاندن ناکامي هاي خود خطر ايران را پررنگ جلوه مي دهد.
ونسان اوژو، خبرنگار ارشد مجله اکسپرس در ميزگرد شبکه تلويزيوني فرانس بيست و چهار درباره سخنراني نخست وزير رژيم صهيونيستي در کنگره آمريکا گفت: نتانياهو واقعا مي ترسد که در انتخابات بازنده شود. وي استاد تبليغات انتخاباتي در خارج است. او در تولوز، پاريس يا آمريکا براي خود تبليغ مي کند. اين فرصتي براي اوست تا از کارنامه خود صحبت نکند. زيرا کارنامه او در حوزه اقتصادي و اجتماعي اصلا درخشان نيست. از سوي ديگر او فقط بر روي چيزي که موجود است، شرط بندي مي کند. به عبارت ديگر، نتانياهو مي داند با دامن زدن به ترسي وجودي در آمريکا امتيازي به نفع خود ثبت خواهد کرد. بدين ترتيب او از طرح موضوعاتي که بيشتر نگران کننده است، طفره مي رود.
اوژه با اشاره به اينکه پيشنهاد نتانياهو جنگ کامل با ايران است گفت: اختلاف اساسي با دولت اوباما (در اين زمينه) وجود دارد. هرچند آمريکا و اسرائيل اتحادي قديمي با هم دارند و اين اتحاد از بين نخواهد رفت. اما آمريکايي ها معتقدند ايراني که در حالت کشورهاي آستانه قرار مي گيرد و در اين سطح نگه داشته مي شود، براي موجوديت اسرائيل خطرناک نيست. با اين حال نتانياهو به دلايل سياسي درک ديگري از اين موضوع دارد.
پيه ر ژوا، خبرنگار و ديگر مهمان اين ميزگرد نيز در اين باره گفت: واقعا تهديدي (از جانب ايران) عليه اسرائيل وجود ندارد. امروز خطر واقعي عليه اسرائيل در جاي ديگري است. دولت اسلامي تلاش مي کند در کرانه باختري و غزه مستقر شود. در واقع اسرائيل بيشتر از جانب تروريسم افراطي سني تهديد مي شود و نه شيعه اي که در صدر آن ايران است.
زياد ليمام، مدير ماهنامه آفريک درباره سخنراني نخست وزير رژيم صهيونيستي در کنگره تصريح کرد آنچه به غير از گفتمان جنگ نتانياهو براي من عجيب بود، پيچيدگي حزب جمهوري خواه آمريکاست. چنين رفتاري براي حزبي که سابقه حکمراني دارد و يکي از احزاب بزرگ جمهوري آمريکاست، باورکردني نيست. باورکردني نيست اين حزب حاضر مي شود رئيس جمهوري را که از نظر قانوني مسئول مسائل خارجي است، در چنين وضع دشواري قرار دهد. شايد بتوان گفت اوباما به قدري نفرت و خشم راست سنتي آمريکا را برانگيخته است که آنان حاضر به تحقير علني رئيس جمهور خود در تلويزيون مي شوند.
اين کارشناس در ادامه تصريح کرد: نتانياهو وقت خود را براي تبيين تهديد ذاتي صرف مي کند بدون آنکه هرگز درباره آن حرفي بزند. تهديد واقعي، اوضاع سرزمين هاي اشغالي، کرانه باختري، فلسطين و غزه است. به نظر مي رسد اوضاع غزه به سمت فاجعه اي کامل پيش مي رود. بازسازي نشدن اين منطقه، فعاليت دولت اسلامي، يکجانبه نگري حماس و فقر، موجب شکل گيري حبابي از خشونت مي شود. تشکيلات خودگردان فلسطين ديگر وجود ندارد. محمود عباس فقط نماينده خود است و انتخاباتي وجود ندارد. در نتيجه خطر فعلي خلاء بزرگي است که در فلسطين وجود دارد. اگر من اسرائيلي بودم بيشتر نگران اوضاع اسرائيل مي بودم. به خصوص آنکه، در مورد ايران، تضمين هسته اي آمريکا وجود دارد. ايراني ها نمي خواهند خودکشي کنند.
اين شبکه در ادامه چند تصوير کارتوني درباره سخنراني نخست وزير رژيم صهيونيستي در کنگره آمريکا پخش کرد.