خبرگزاري آريا-يك پژوهشگر حوزه اعتياد با بيان اينكه مبارزه با مواد مخدر به تنهايي در توان دولت نيست، گفت: بايد اجتماعي كردن مبارزه با مواد مخدر را در دل مردم ايجاد كرد و در هر خانواده يک رابط پيشگيري از اعتياد وجود داشته باشد.
به گزارش آريا، هومن نارنجي‌ها ، نگرش وزير كشور و دبيركل ستاد مبارزه با مواد مخدر را نسبت به اجتماعي كردن مقابله با اعتياد هدفمند و با پايه علم و منطق دانست و افزود: دولت به تنهايي در بحث کنترل و مبارزه با مواد مخدر و روانگردانها توانا نيست. زيرا امکانات دولت جوابگو نيست، وقتي بودجه پيشگيري از اعتياد كمتر از 20 ميليارد تومان تخصيص مي‌يابد، چگونه مي‌توان جمعيت 80 ميليوني كه شامل قشر کارمند اداري، دانشگاهي، سرباز، دانش‌آموز، دانشجو و غيره هست را در برابر اعتياد مصون نگاه داشت.
وي اظهار داشت: اين بودجه کفايت نمي‌دهد و نمي‌توان با آن مقابله با اعتياد را مديريت کرد، دغدغه در اين موضوع بسيار و مسووليت زياد است ، بايد كار اجتماعي كردن مبارزه با مواد مخدر و روانگردانها را به مردم سپرد.
اين پژوهشگر حوزه اعتياد با بيان اينكه كمبود پرسنل نهادهاي مختلف براي مقابله با اعتياد نيز از ديگر مشكلات است ادامه داد: اگر قرار است براي مقابله با اعتياد کاري صورت گيرد بايد اعتبار مالي و پرسنل كافي داشت، نمي‌توانيم با بودجه اندک کار بزرگي انجام دهيم.
وي مداخله والدين در امر مقابله با اعتياد به مواد مخدر و روانگردانها را بسيار مهم و ضروري دانست و گفت: بايد خود مردم دلشان بسوزد تا مبارزه با مواد مخدر تبديل به دغدغه اجتماعي شود.
اين پژوهشگر حوزه اعتياد افزود: همانطور كه مردم حاضرند براي تحصيل فرزندانشان و برگزاري كلاسهاي فوق برنامه و جانبي مانند زبان، ورزش، موسيقي و غيره هزينه كنند، بايد در امر مقابله با اعتياد نيز احساس مسووليت كرده و فرزندانشان را براي شركت در كلاسهاي مهارت‌هاي زندگي كه بسيار مهم‌تر از برنامه‌هاي ياد شده است، تشويق كنند.
نارنجي‌ها تصريح كرد: متاسفانه كلاس مهارت‌هاي زندگي چندان ميان مردم جا نيافتاده است، بايد فضا را اجتماعي كنيم تا خانواده بفهمد كه نقاط ضعف و كليدي فرزندش را با آموزش مهارت‌هاي زندگي مي‌تواند شناسايي كند.
وي ادامه داد: مهارت‌هاي زندگي آموزه‌هايي براي سربلندي و پاسخگويي به نيازهاي كودكان ، نوجوانان و جوانان است، بايد والدين فرزندان خود را با آموزش اين مهارت‌ها در برابر اعتياد واکسينه کنند.
نارنجي‌ها تصريح كرد: تا وقتي همه چشم‌ها به دولت دوخته شده و خانواده، آموزش و پرورش را موظف به رسيدگي فرزندانش بداند، اعتياد به مواد مخدر صنعتي و روان گردانها همچنان وجود خواهد داشت.
وي تاكيد كرد: همچنين ضروريست مراقبت اوليه پيشگيري از اعتياد در لايه‌هاي اجرايي و خدماتي تعريف شوند و از سازمان‌هاي مردمي كمك گرفت و ديگر نياز به امکانات دولتي نباشد.
اين پژوهشگر ، اعتياد به مواد مخدر صنعتي و روانگردانها را محصول عوامل فردي، خانوادگي و اجتماعي دانست و گفت: وقتي زشتي مصرف مواد مخدر و روانگردانها براي يک فرد از بين برود، ديگر براي تداوم مصرف مانعي وجود ندارد و سختي بار اول برايش تکرار نمي‌شود و دردها براي تکرار خطا باز مي‌شوند.
نارنجي‌ها افزود: دسترسي آسان به مواد مخدر مشکلي بزرگ است، اما مهم‌تر از آن اين است که افراد نسبت به تبعات مصرف مواد آگاه باشند و به سمت آن نروند، البته اينکه چرا افراد از مواد دوري نمي‌کنند به نوع نگرش آنها برمي‌گردد، به همين دليل مردم بهتر از دولت مي‌توانند افراد را در برابر اعتياد و تغيير نگرش آنها به اين معضل بزرگ هوشيار كنند.
وي تاكيد كرد: وظيفه آگاه کردن كودكان، نوجوانان و جوانان نيز بر عهده خانواده است، والدين بايد بر فرزند نظارت داشته باشند، بايد محيط خانه را محيطي قانونمند کرد تا فرزند تبعيت از قوانين خانواده را ياد بگيرد. خانواده بايد با اصول فرزندپروري آشنا باشد و مهارت هاي زندگي را به او ياد بدهد. پدر و مادر نبايد فرزند را تن پرور، بي مسووليت، بي صبر و لذت جو بار بياورند. اين که برخي والدين مي‌گويند بچه ما هرچه بخواهد در اختيارش است، غلط است چون اصلا نبايد همه چيز خيلي راحت در اختيار فرزند قرار بگيرد.