خبرگزاري آريا- علتهاي متعددي درباره حرمت ازدواج با همسران پيامبر(ص) ذکر شده است. از جمله اينکه همسران پيامبر همانند مادران مؤمنين و در حکم آنان هستند.
به گزارش خبرگزاري آريا،خداوند در آيه 6 از سوره احزاب ميفرمايد: پيامبر نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است و همسران او مادران آنها (مؤمنان) محسوب ميشوند.
بر طبق اين آيه، همسران حضرت رسول(ص) در حکم مادران مؤمنان هستند و طبيعي است که ازدواج مؤمنان با مادرشان جايز نيست. اما از جايي که اصطلاح «امالمؤمنين»
توسط خود قرآن براي همسران پيامبر، ايجاد شده است، بايد محدوده احکام تابع آن نيز توسط شارع مقدس تبيين شود. به همين خاطر؛ خداوند در آيه 53 از سوره احزاب در
ضمن بيان ادب برخورد با پيامبر(ص) ميفرمايد: «. . . . امّا خداوند از (بيان) حق شرم ندارد! و هنگامي که چيزي از وسايل زندگي را (به عنوان عاريت) از آنان (همسران
پيامبر) ميخواهيد از پشت پرده بخواهيد اين کار براي پاکي دلهاي شما و آنها بهتر است! و شما حق نداريد رسول خدا را آزار دهيد، و نه هرگز همسران او را بعد از او به
همسري خود درآوريد که اين کار نزد خدا بزرگ است.»
طبق نص صريح اين آيه، ازدواج با همسران پيامبر، بعد از وفات ايشان جايز نيست. علت اين حکم را در چند مطلب مي توان يافت:
1. اگر اين مسئله مجاز بود جمعي به عنوان اينکه همسر پيامبر (ص) را بعد از او در اختيار خود گرفتهاند ممکن بود اين کار را وسيله سوء استفاده قرار دهند، و به اين بهانه موقعيت اجتماعي براي خويش دست و پا کنند، و يا به عنوان اينکه آگاهي خاص از درون خانه پيامبر (ص) و تعليمات و مکتب او دارند به تحريف اسلام پردازند، و يا منافقين مطالبي را از اين طريق در ميان مردم نشر دهند که مخالف مقام پيامبر باشد. خداوندي که بر اسرار نهان و آشکار آگاه است براي بر هم زدن اين توطئه زشت يک حکم قاطع صادر فرمود و جلو اين امور را به کلي گرفت، و براي تحکيم پايههاي آن به همسران پيامبر (ص) لقب «ام المؤمنين» داد تا بدانند ازدواج با آنها همچون ازدواج با مادر خويش است! با توجه به آنچه گفته شد روشن ميشود که چرا همسران پيامبر(ص) لازم بود از اين محروميت استقبال کنند؟در طول زندگي انسان گاه مسائل مهمي مطرح ميشود که به خاطر آنها بايد فداکاري و از خودگذشتگي نشان داد، و از بعضي از حقوق حقه خود چشم پوشيد، به خصوص اينکه هميشه افتخارات بزرگ مسئوليتهاي سنگيني نيز همراه دارد، بدون شک همسران پيامبر ص افتخار عظيمي از طريق ازدواجشان با پيامبر ص کسب کردند، داشتن چنين افتخاري نياز به چنين فداکاري هم دارد. به همين دليل زنان پيامبر ص بعد از او در ميان امت اسلامي بسيار محترم ميزيستند، و از وضع خود بسيار راضي و خشنود بودند، و آن محروميت را در برابر اين افتخارات ناچيز ميشمردند.
اين خطر هنگامي ملموستر ميشود که بدانيم گروهي خود را براي اين کار آماده ساخته بودند بعضي آن را به زبان آورده و بعضي شايد تنها در دل داشتند. از جمله کساني را که بعضي از مفسران اهل سنت در اينجا نام بردهاند طلحه است.
به عقيده استاد مطهري؛ سرّ ممنوعيت ازدواج زنان پيامبر (ص) با اشخاص ديگر، اين است که همسر بعدي از شهرت و احترام آن زن که در ميان مسلمان داراي احترام خاصي بود سوء استفاده نکند و احيانا آن زنان ابزار عناصر خودخواه و ماجراجو در مسائل سياسي و اجتماعي واقع نشوند.
2. احترام نهادن به شخصيت خود پيامبر اکرم (ص) است. چنان که از شأن نزول آيه استفاده ميشود تعدادي از مخالفان، به عنوان انتقام جويي و توهين به ساحت مقدس پيامبر (ص)، قصد داشتند بعد از رحلت آن حضرت با همسرانش ازدواج کنند.
3. به جهت احترام نهادن به زنان پيامبر (ص) است. از آن جا که آنان همسران رسول خدا (ص) و به او منسوب بوده و در بين مسلمانان از احترام خاصي برخوردار بودند. بديهي است که با ديگر زنان هم نوع خود فرق داشتند، چنان که قرآن کريم فرموده است.
پينوشتها:
1 -براي آگاهي از فلسفه اين نسبت براي همسران پيامبر به سؤال 433 (سايت: 462) مراجعه کنيد.
2 -مکارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، ج 17، ص 404، دار الکتب الاسلاميه، تهران،1374.
3 -مطهري، مرتضي، مجموعه آثار، ج 19، ص 431. همچنين جهت اطلاع بيشتر، رک: تفسير الميزان، ج 16، آيات 1 54 سوره احزاب؛ تفسير نمونه، ج 17، همان آيات، ص406 و 405. با استفاده از سؤال 433 (سايت: 462).
4 -احزاب، 32.