خبرگزاري آريا -
حتما شما هم اين خبر را که مثلا يکي از نوزادهاي فاميل با دندان به دنيا آمده است را شنيده ايد و خيلي هم تعجب کرده ايد. خيلي از افراد با شنيدن اين خبر به قدري متعجب مي شوند که آن را به بيماري هايي مختلفي ربط مي دهند. اما آيا واقعا پاي بيماري خاصي در ميان است؟
به طور طبيعي رويش دندان هاي شيري در شيرخواران از ماه هفتم شروع مي شود. اگرچه ديده مي شود بعضي بچه ها دو تا سه ماه زودتر دندان درمي آورند، مثلا در چهار تا پنج ماهگي و بعضي ها نيز خيلي ديرتر از زمان معمول دندان در مي آورند، مثلا در دوازده ماهگي و يا حتي ديرتر.
ژنتيک در اين ميان نقش مهمي را برعهده دارد، يعني اينکه پدر و مادر نوزاد در چند ماهگي دندان در آورده باشند.
البته گاهي هم ديده مي شود که برخي نوزادان با دندان به دنيا مي آيند. به دندان هايي که از بدو تولد وجود دارند، دندان هاي مولودي گفته مي شود. در واقع اين دندان ها زماني که نوزاد در رحم مادر بوده، رشد کرده اند.
در گروه ديگري از نوزادان دندان ها طي سي روز اول بعد از تولد درمي آيند که به آنها دندان هاي Neonatal يا نوزادي گفته مي شود.
دندان هاي نوزادي که در 30 روز اول بعد از تولد ايجاد مي شوند، معمولا به صورت يک جفت دنان پيش در فک پايين ايجاد مي شوند
دندان هاي مولودي در چه نوزاداني شايع ترند و چرا؟
شيوع دندان هاي مولودي در جوامع مختلف متفاوت است و از يک نوزاد در ميان هر دوهزار نوزاد متولد شده تا يک نوزاد در ميان هر 3500 نوزاد متولد شده ديده مي شود.
پس مي بينيم که نژاد و ژنتيک افراد چقدر در شيوع آن تاثيرگذار است. البته شيوع دندان هاي بدو تولد سه برابر دندان هاي نوزادي است و اين دندان ها در نوزادان نارس کمتر ديده مي شوند.
60 درصد اين نوزادان سابقه خانوادگي دندان هاي نوزادي را دارند.
دندان هاي نوزادي که در 30 روز اول بعد از تولد ايجاد مي شوند، معمولا به صورت يک جفت دنان پيش در فک پايين ايجاد مي شوند.
دندان هاي بدو تولد نيز معمولا به صورت يک دندان در جايگاه دندان هاي پيش قرار دارند. به ندرت ممکن است نوزادي با دندان هاي آسيا به دنيا بيايد.
معمولا نوزاداني که هنگام تولد دندان نوزادي دارند، نقص جسمي و يا ذهني ندارند. اما گاهي وجود دندان هنگام تولد، علامت اختلالات ديگري است که ممکن است همراه و يا بعد از آن ظاهر شود. اگرچه احتمال اين اختلالات کم است، اما براي حفظ سلامت نوزاد لازم است تمام اقدامات زير نظر پزشک بوده و مراجعات متعدد به پزشک متخصص اطفال براي بررسي وضعيت سلامت کودک انجام شود.
يک نمونه از اختلالات همراه با اين دندان ها، اختلالات رشد ناخن هاي پا، شاخي شدن کف پا ودرد کف پا در هنگام راه رفتن است که آن را سندرم ضخامت ناخن مادرزادي مي نامند.
در بيشتر مواقع وجود اين دندان ها علت خاصي ندارد. اين دندان ها معمولا لق هستند و يا کشيده مي شوند. نه به اين خاطر که وجود آنها باعث بيماري نوزاد مي شود، بلکه علتش آن است که زبان و لب هاي نوزاد تازه به دنيا آمده ممکن است با وجود دندان اذيت شود.
علت ديگر دشواري در شيردهي است. شير دادن به نوزادي که دندان دارد ممکن است مادر را اذيت کند.
از طرفي همانطور که گفتيم اين دندان ها معمولا لق شده و مي افتند. حالا اگر اين دندان بيفتد و وارد مجاري تنفسي نوزاد شود، خطرناک است.
منبع:tebyan.net