خبرگزاري آريا - سعيده علي، يکي از هزاران دختر بسکتباليست ايران است که در اين روزها به آينده ورزشي خود بيش از هر زمان ديگري اميدوار شده و مي‌گويد حالا که فيبا با پوشش اسلامي در مسابقات موافقت کرده، فرصت حضور در مسابقات را داريم و مي‌توانيم توانمندي بسکتبال بانوان ايران را در ميادين بين‌المللي نشان دهيم.
سعيده هم کاپيتان و هم مغز متفکر تيم ملي است و بيش از 22 سال است که بسکتبال بازي مي‌کند. او از خانواده کاملا ورزشي به اين رشته آمده و سال‌هاي کودکي‌اش بيش از آن‌که با بازي‌هاي کودکانه سپري شود، به‌خاطر بسکتباليست بودن مادر و خواهرانش در سالن بسکتبال سپري شده. او روزهاي تلخ و شيرين زيادي را در زندگي ورزشي‌اش تجربه کرده است.
بانوي ملي‌پوش بسکتبال ايران درباره تمام سال‌هايي که بسکتبال را شروع کرده مي‌گويد: بسيار کوچک بودم که به سالن بسکتبال مي‌آمدم. اما پيش از آن‌که به صورت جدي وارد اين رشته شوم، شنا و کاراته کار مي‌کردم، تا اين که به صورت جدي از 10 سالگي بازيکن بسکتبال شدم و چهار پنج ماه پس از آن هم در مسابقات ميني بسکتبال شرکت کردم. حالا تقريبا حدود 22 سال است که بسکتبال بازي مي‌کنم و حدود 15 سالي هم از حضورم در ليگ حرفه‌اي کشور مي‌گذرد.
تلخ‌ترين لحظه‌هاي ورزشي‌ام، نبودن ايران در تورنمنت‌هاي بين‌المللي است
کاپيتان تيم ملي بسکتبال بانوان ايران براي اولين بار در 16 سالگي ملي‌پوش رده نوجوانان ايران شد و در 20 سالگي هم به تيم ملي بزرگ‌سالان رسيد. او در تمام سال‌ها شکست و پيروزي‌هاي فراواني را تجربه کرد، اما خودش مي‌گويد تلخ‌ترين لحظه‌هاي ورزشي‌اش، حضور نداشتن تيم ايران در تورنمنت‌هاي بين‌المللي بود. «در تمام اين سال‌ها وقتي تورنمنت‌هاي بين‌المللي برگزار مي‌شد، من حسرت مي‌خوردم که چرا ايران نمي‌تواند در اين مسابقات شرکت کند و اين لحظه‌ها تلخ‌ترين لحظه‌هاي زندگي ورزشي من را رقم زد.
چون ما پتانسيل و توانمندي حضور در رقابت‌هاي بين‌المللي را داشتيم، اما نمي‌توانستيم در هيچ رقابت رسمي و بين‌المللي شرکت کنيم.» سعيده علي اما شکست‌هايش را در بسکتبال جزو لحظه‌هاي تلخ ورزشي‌اش نمي‌داند. او برد و باخت را بخشي از مسابقاتش عنوان مي‌کند، ولي معتقد است هيچ حسي بهتر از حس قهرماني براي يک ورزشکار نيست؛ حسي که او بارها و بارها به همراه هم‌تيمي‌هايش در تمام سال‌هايي که اجازه بازي در تورنمنت‌هاي رسمي را نداشته، در ليگ و بازي‌هاي دوستانه تجربه کرده است.
با خبر لغو ممنوعيت حجاب از سوي فيبا هيجان‌زده شدم
سعيده از فرو ريختن ديوار بلند ممنوعيت، که سال‌ها مقابل تيم بسکتبال بانوان کشيده شده بود، مي‌گويد: «ما سال‌ها منتظر بوديم که اجازه حضور در رقابت‌هاي بين‌المللي را پيدا کنيم و وقتي خبر موافقت فيبا با حجاب را شنيدم، آن‌قدر هيجان‌زده شدم که حتي يک روز طول کشيد تا اين هيجان را کنار بگذارم. مي‌دانم همه بسکتباليست‌هاي دختر به اندازه من از شنيدن اين خبر خوشحال شدند، چون اين موضوع مي‌تواند در زندگي حرفه‌اي ما تاثيرگذار باشد.
ما با حضور در مسابقات برون‌مرزي مي‌توانيم نام و پرچم ايران را بالا ببريم و آرزوي هر ورزشکاري است که در مسابقات بين‌المللي قهرمان شود. تيم بسکتبال بانوان ايران پتانسيل رسيدن به جايگاه قهرماني را در رقابت‌هاي مختلف دارد و ما مي‌خواهيم با زحماتي که در اين سال‌ها کشيده‌ايم، فرهنگ بازي خود را به کشورهاي ديگر معرفي کنيم. ما سال‌ها منتظر شنيدن چنين خبري بوديم تا با خيال راحت به ميدان مسابقه برويم و لغو ممنوعيت پوشش اسلامي در ميادين بين‌المللي براي جامعه بسکتبال اتفاقي خوشحال‌کننده است.
آرزوي هر ورزشکار زني در ايران، مسابقه دادن مقابل چشمان خانواده‌اش است
اما يکي از دلايل اصلي لغو ممنوعيت حجاب از طرف فيبا به بازي دختران بسکتباليست در تهران بازمي‌گردد؛ بازي‌اي که درهايش بدون محدوديت برابر تماشاگران باز بود. حتي براي اولين بار رسانه‌ها به‌طور گسترده اين بازي را همراه با عکس پوشش دادند تا روزنه اميدوارکننده ديگري براي دختران بسکتبال پيدا شود. روزنه‌اي تا شايد آن‌ها روزي بتوانند مقابل چشمان خانواده‌هايشان مسابقه دهند و حتي به حضور زنان در ورزشگاه‌ها فکر کنند. سعيده علي هم بر اين عقيده است که «آرزوي هر ورزشکار زني در ايران است که زمان مسابقه خانواده‌اش در سالن حضور داشته باشد.»
او مي‌گويد: «هرچند براي ورود زنان به ورزشگاه‌ها تاکنون اقدامي نشده، اما مسئولان وزارت ورزش بسيار پي‌گير هستند که خانواده‌ها بتوانند وارد ورزشگاه‌ها بشوند و حدس مي‌زنم که در سال‌هاي نه‌چندان دور اين اتفاق بيفتد.»
اتفاقات خوب براي بانوان بسکتبال پس از آن مسابقه تدارکاتي در تهران اتفاق افتاد و فيبا تصميم نهايي‌اش را براي لغو ممنوعيت حجاب در مسابقات اعلام کرد. قانوني که قرار است در مهرماه اجرايي شود، اما فدراسيون بسکتبال ايران گفته بود که تلاش مي‌کند در خردادماه تيم ايران را به مسابقات غرب آسيا اعزام کند، ولي اين موضوع اتفاق نيفتاد و اردويي هم براي تيم ملي تشکيل نشد.
سعيده علي درباره وضعيت تيم ملي مي‌گويد: «در حال حاضر در اردو نيستيم، اما حالا که شرايط حضور در مسابقات بين‌المللي را داريم، فدراسيون براي بانوان هم اردو خواهد گذاشت. چون لازم است که اردوهاي پي‌درپي داشته باشيم و به بازي‌هاي دوستانه اعزام شويم. اساسي‌ترين مشکل ما نداشتن تجربه بازي‌هاي بين‌المللي است که خدا را شکر با توجه به تاييد حجاب از طرف فيبا فکر مي‌کنم اين مشکل هم برطرف شود.»
بعضي بازيکنان مجبورند شغل دوم داشته باشند
اما در سال‌هايي که بسکتبال بانوان ايران اجازه حضور در رقابت‌هاي بين‌المللي را نداشت، سعيده در ليگي بازي کرده که عنوان سوپرليگ بانوان را يدک مي‌کشد. عنواني که بايد نبود مسابقات بين‌المللي را در روزهاي ممنوعيت براي بسکتباليست‌ها جبران مي‌کرد تا بازيکنان حداقل داخل کشور انگيزه ادامه دادن به ورزش حرفه‌اي‌شان را داشته باشند.
اما آيا ليگ بانوان همچون اسمش توانسته در اين سال‌ها ليگي حرفه‌اي براي بسکتباليست‌ها باشد؟ ملي‌پوش بسکتبال ايران در اين‌باره معتقد است که سطح سوپرليگ بانوان بسيار بالاست، به‌طوري‌که بازيکنان خارجي خوبي در تيم‌ها حضور دارند. او ادامه مي‌دهد: «حضور بازيکنان خارجي در ليگ اين فرصت را به بازيکنان ايراني مي‌دهد که با تکنيک‌هاي آن‌ها آشنا شوند.
البته من فکر مي‌کنم بالا بودن سطح ليگ بسکتبال بانوان به‌خاطر پتانسيل بازيکنان ايراني است، اما از نگاهي ديگر نبودن اسپانسر در ليگ مشکل بسيار بزرگي است. هرچند اين مشکل تنها مربوط به بسکتبال نيست، بلکه ورزش بانوان هميشه با اين موضوع دست‌وپنجه نرم مي‌کند. دولت و وزارت ورزش تصويب کرده‌اند که اگر توليدکنندگان و سرمايه‌داران اسپانسر تيم‌هاي بانوان شوند، از ماليات معاف خواهند شد، اما متاسفانه حمايت مالي خوبي از ما نمي‌شود.»
او ادامه مي‌دهد: «از نظر من تنها مشکل ليگ بسکتبال ايران نبودن اسپانسرهاي قوي در تيم‌هاست، به‌طوري که تنها چند تيم در ليگ اسپانسرهاي قدرتمند دارند و از ساير تيم‌ها حمايت مالي خوبي نمي‌شود. به همين دليل شرايط براي بازيکنان بسيار دشوار است، به‌طوري‌که هم حقوق خاصي نمي‌گيرند و هم مجبورند شغل دوم داشته باشند.»
بايد نگاهي ويژه به استعداديابي در ورزش بانوان شود
کاپيتان تيم ملي بسکتبال بانوان که کارشناس ارشد جامعه‌شناسي ورزشي است، به اهميت جايگاه ورزش زنان در جامعه اشاره مي‌کند: «فکر مي‌کنم اگر به پيشرفت ورزش بانوان کمک کنيم، قطعا جامعه‌اي سالم‌تر خواهيم داشت، چون درواقع بانوان جامعه مادران آينده اين سرزمين هستند و سلامت آن‌ها سلامت جامعه محسوب مي‌شود.
او حمايت دولت از ورزش بانوان را مطلوب مي‌داند و مي‌گويد: من از رئيس جمهور و وزير ورزش تشکر مي‌کنم که در اين مدت ورزش بانوان را رها نکرده‌اند، به‌طوري‌که بسکتبال بعد از اين همه سال با پي‌گيري‌هايي که انجام شد، توانست مجوز حضور در مسابقات رسمي را کسب کند.
اعتقاد دارم براي ادامه‌دار بودن اين روند بايد ورزش بانوان رها نشود و بايد به بانوان بها داد. اگر بخواهيم ورزش بانوان پيشرفت کند، بايد آکادمي‌هاي مختلفي را در اين بخش راه‌اندازي کنيم و نگاه ويژه‌اي به رده پايه ورزش بانوان داشته باشيم. مثلا در بسکتبال براي ادامه مسير بايد استعداديابي خوبي صورت گيرد تا در بخش قهرماني هم در آينده بتوانيم اين روند رو به پيشرفت را ادامه دهيم و نتيجه بگيريم.