خبرگزاري آريا - پرافتخارترين ووشو کار ايران که زندگي مشترک با قهرمان قايقراني ايران و آسيا دارد در مورد قهرماني جهان و اتفاقات زندگي اش مي گويد.
به گزارش "ورزش سه"، تيم ملي ووشوي ايران هفته پيش و در قالب رقابت هاي جهاني ووشو سال 2017 در کازان روسيه توانست در بخش ساندا با گرفتن 7 مدال طلا و يک نقره دست به کار بزرگي بزند و همه نگاه ها را که تا قبل از آن فقط منوط به سانداي چين بود، به سوي خود برگرداند.
اما در بين مدال آوران تيم ايران نام محسن محمدسيفي بيش از پيش مي درخشد؛ چرا که اين سانداکار ايراني با کسب چهارمين طلاي خود در رقابت هاي جهاني توانست پرافتخار ترين ووشوکار ايران لقب گيرد و در طي يک ماه گذشته به همراه همسرش، مهسا جاور مدال هاي طلاي مختلفي را براي ايران بدست بياورند.
در ادامه صحبت هاي محمدسيفي با "ورزش سه" را مي خوانيد:
*رقابت ها بسيار نفس گير بود
همه تيم هايي که در مسابقه بودند با ترکيب اصلي و مبارزان مطرح خودشان آمده بودند. 60 کشور دنيا در اين مسابقات شرکت کرده بودند. کشور هاي جنوب شرق آسيا به واسطه برگزاري بازي هاي آسيايي سال آينده با بهترين نفراتشان حضور پيدا کرده بودند تا قبل از آن مسابقات محک خوبي خورده باشند. در کل رقابت ها بسيار تنگاتنگ نفس گير بود.
*گاهي اوقات اشک بچه ها از سختي تمرينات در مي آمد
در وهله ي اول فکر مي کنم مديريت آقاي دکتر علي نژاد باعث گرفتن همچين نتايج درخشاني شد که اين اتفاق مربوط به يکي دوروز نيست، بلکه مربوط به تلاش هاي ده ساله ايشان و کادرشان براي جامعه ووشوي ايران است که طي اين سال ها کشيده اند. دوم تلاش هاي مربي و کادر فني تيم ملي بود که با طراحي تمرينات ميداني و بدنسازي و فني بچه ها را در راه رسيدن به بهترين نتيجه هدايت کردند. تمريناتي که داشتيم واقعا سخت و طاقت فرسا بودند به گونه اي که گاهي اوقات بچه ها اشکشان از اين سختي در مي آمد. اما خداراشکر همه اين سختي ها و تلاش ها نتيجه داد و خود بچه ها هم با غيرتي مثال زدني تلاش کردند تا با گرفتن خوشرنگ ترين مدال ها، مزد اين زحمات را بگيرند.

* اميدوارم مسئولين تجديد نظري داشته باشند
چند سال پيش بچه هاي ووشو به مانند ورزش هاي ديگر جايزه برابري مي گرفتند اما بعد از اين که رشته ها به دو دسته المپيکي و غير المپيکي تقسيم شدند، ما براي طلاي جهان نصف ورزش هاي المپيکي جايزه مي گيريم. يعني آن ها براي قهرماني در جهان دو برابر ما جايزه دريافت مي کنند. من فکر مي کنم همه مان يک کار انجام مي دهيم و رقابت هاي قهرماني جهان براي رشته هاي المپيکي و غير المپيکي فرقي ندارد. چرا که اين مسابقات رويدادهايي هستند که همه کشور ها با تمام قدرت شرکت مي کنند. من اميدوارم که مسئولين تجديد نظري درباره پاداش ها و جوايزي که براي قهرمانان در نظر گرفته شده، داشته باشند.
از نظر من ووشو سطحش خيلي بالاتر از اين حرف ها است و جوايزي که بايد براي ورزشکاران در نظر گرفته شود مقداري بيشتر باشد.
*زندگي مشترکم تا به اين جا زياد مشترک نبوده!
شرايط من و همسرم (مهسا جاور) سخت است و زندگي مشترکمان تا به اينجا زياد مشترک نبوده و بيشتر به تنهايي گذشته است!(با خنده)

چون هم من و هم همسرم درگير اردوهايمان بوديم. ولي خداراشکر نکته مثبت اين سختي ها اين است که آخر همه اين دوري ها و تمرينات سخت منجر به کسب مدال هاي طلايي تا به امروز شده است.
اين که رشته هايمان مجزا است زياد فرقي نمي کند چرا که با تمام وجود به هم کمک مي کنيم که اتفاقات خوبي در زندگيمان رقم خورد. اميدوارم با تمريناتي که جفتمان مي کنيم بتوانيم سال آينده در بازي هاي آسيايي جاکارتا با مدال هاي طلايي به خانه برگرديم.

*اوجاقي، مربي اي قدرتمند در دنياي ووشو
من هم با نظر چيني ها مبني بر قدرتمند بودن آقاي اوجاقي در دنياي ووشو هم عقيده هستم و نتايجي که ايشان در چند سال اخير گرفته اند (مانند بازي هاي يونورسياد که بچه ها صد در صد نتيجه گرفتند يا مسابقات قهرماني جهان که از پنج ورزشکار هر پنج نفر فيناليست شدند) همه نشان دهنده اين است که ايشان مربي قدرتمندي در دنياي ووشو هستند و مي توانند با طراحي تمرينات مناسب، تيم را جوري جمع کنند که اين نتايج درخشان بدست بيايد.
*تمرين، تنها دليل تداوم پيشرفت من در طي سال هاي گذشته
تنها چيزي که باعث تداوم روند موفقيت من در طي سال هاي گذشته تا به امروز بوده، تمرين بوده است چرا که من هيچوقت بدون تمرين نبوده ام. سه روز است که از مسابقات برگشته ام اما از ديروز تمريناتم را براي بازي هاي آسيايي شروع کرده ام و تمام تلاشم را مي کنم تا بتوانم بهترين نتيجه را در اين مسابقات کسب کنم. فکر مي کنم مهم ترين چيزي که باعث عدم تداوم پيشرفت ورزشکاران مي شود، اول اين است که به باد مدالشان مي خوابند؛ يعني فکر مي کنند همه چيز ديگر تمام شده است. دوم اين که بي تمريني بدترين معضلي است که براي ورزشکاران رخ مي دهد و باعث مي شود که قهرمانيشان ديگر تکرار نشود. اما من اين گونه نيستم و زماني که از سکوي قهرماني پايين مي آيم همه چيز را فراموش مي کنم و به خودم مي گويم زماني که روي سکو قرار داشتي قهرمان بودي و الان تمام شده و بايد همه چيز را از صفر شروع کني.