خبرگزاري آريا - دلنوشته اي در رثاي شهادت مظلومانه کودکان و نوجوانان مظلوم يمن و افغانستان ،﴿...فَانْتَقَمْنَا مِنَ الَّذِينَ أَجْرَمُوا وَکَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ﴾﴿روم،آيه 47﴾ ،پس آنگاه که ما از مجرمان انتقام گرفتيم و همواره ياري کردن مومنان برعهده ما حق و لازم است.
آنچه از اين آيه شريفه مستفاد مي شود آن است که مومنان اين حق را بر پروردگارشان دارند که خداوند در دنيا و آخرت ياريشان کند و يکي از مصاديق بارز اين ياري، انتقام از مجرمان است و البته بايد توجه داشت که خداوند از ناحيه خودش اين حق را براي مومنان قرار داده و کسي نمي تواند بگويد خداوند مجبور به ياري آنهاست، بلکه اين حق ياري مومنان، عنايتي از پروردگار برايشان است.
در روزهاي گذشته دو جنايت هولناک در يمن و افغانستان روي داد که وظيفه انساني و اسلامي ايجاب مي کند به راحتي از کنار اين جنايات نگذريم و حداقل به زبان و يا قلم در حمايت از شهيدان مظلوم اين حوادث سخني بگوئيم.
حادثه اول را سعودي هاي جنايتکار مرتکب شدند و اتوبوس هاي حامل دانش آموزان و معلمان آنها را در صعده يمن مورد حمله هوايي قرار دادند و صدها نفر را شهيد و مجروح کردند و گرچه بسياري از کشور ها اين جنايت را محکوم کردند وليکن تنها به بررسي و تحقيق اين جنايت جنگي اکتفا شد.
حادثه دوم نيز عصر چهارشنبه گذشته بيست و چهارم مرداد ماه در منطقه دشت برچي کابل در افغانستان رخ داد که يک عامل انتحاري به يک مرکز آموزشي به نام مهدي موعود (عج) که متعلق به شيعيان بود، حمله مي برد و بيش از يک صد نفر را شهيد و مجروح مي کند در حالي که هيچ گناهي نداشتند و تنها جرمشان درس خواندن بود و اين موسسه آموزشي بهترين دانش آموزان و رتبه هاي برتر کنکور را در اين کشور داشت.
معمولاً انتحاري ها به مراکز نظامي و يا مساجد و يا بازارها که محل تجمع عمومي بود حمله مي کردند و يا هواپيماهاي سعودي همواره مناطق مسکوني، بازارها و بيمارستان ها را هدف قرار مي دادند اما اين رويکرد که به کشتار کودکان و نوجوانان مسلمان بپردازند نهايت پليدي، سبوعيت و بي رحمي آنان را مي رساند و اينکه آنان در فکر قطع نسل مردم مسلمان هستند چرا که هر کدام از اين دانش آموزان در آينده خانواده اي تشکيل مي دادند و نسلي از خود ايجاد مي کردند و در حقيقت با کشتار کودکان و نوجوانان، تعداد کشته هاي واقعي همين تعداد نيست بلکه به ضريب بالا مي رود و نسل هايي را در آينده شامل مي شود و جلوي رشد و حيات هزاران نفر گرفته مي شود و اين همان مصداق ( و يهلک الحرث و النسل ) است که ظالمان و ستمگران وقتي قدرتي پيدا مي کنند و سرپرستي کاري به آنها سپرده مي شود نهايت تلاش خود را مي کنند تا در زمين فساد کنند و به نابودي کشت و زرع و نسل مي پردازند يعني هم محيط زيست انسان را نابود مي کنند و هم نسل بشر را از بين مي برند که فرمود:
﴿وَإِذَا تَوَلَّي سَعَي فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِکَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ﴾﴿البقره،205﴾
اما ظالمان و ستمگران بدانند، که هر رفتار ظالمانه اي را انجام دهند، هرچند کوچک هم باشد نتيجه و عقوبت آن را خواهند ديد چرا که فرموده است: ﴿وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ﴾﴿زلزله،8﴾ يعني هرکس حتي اگر ذره اي شر و بدي داشته باشد نتيجه شر خود را خواهد ديد، شر و بدي هم عقوبت دنيايي دارد و هم اخروي و بايد منتظر بازخورد عمل زشت خود باشند.
اسلام نسبت به قتل نفس بسيار هشدار داده است و از گناهان کبيره اي است که بخشودني نيست و جهنم ابدي را در پي خواهد داشت و مخصوصا نسبت به کشتار مظلومان هشدار جدي داده است و ظالمان را از اين کار بر حذر داشته و مي فرمايد: ﴿وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيحَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلَا يُسْرِفْ فِي الْقَتْلِ إِنَّهُ کَانَ مَنْصُورًا﴾﴿اسراء،33﴾
در اين آيه شريفه قتل نفس، حرام اعلام گرديده مگر در مواردي مانند قصاص کسي که مرتکب قتل شده است،که آن را به حق شمرده و تاکيد مي کند هرکسي مظلومي را به قتل برساند ما حتماً براي او تسلطي قرار مي دهيم تا بتواند به مجازات قاتلان بپردازد و البته آنان نيز در اين مجازات بايد حق و عدالت را رعايت کنند که مبادا دچار زياده روي در انتقام شوند.
البته همانطور که اشاره شد خداي متعال ياري مومنان را حقي بر خود مي داند و درجاي ديگري تاکيد مي فرمايد: ﴿کذالک حقاً علينا ننجي المومنين﴾﴿ يونس،103﴾و اينچنين که بر ما حق و لازم است مومنان را نجات مي بخشيم و به ظالمان و ستمگران نيز هشدار مي دهد که به زودي منتظر اعمال جنايتکارانه شان باشند و خواهند ديد که چگونه سرنگون خواهند شد ﴿وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ﴾﴿الشعرا، 227﴾
لذا اين آيات نويد بخش آن است جنايتکاراني که سفاکانه به کشتار بي گناهان در يمن ، سوريه، افغانستان و يا هرجاي از جهان مي پردازند، از عقاب الهي در امان نيستند و آمريکاي جنايتکار و صهيونيست ها تصور نکنند که ملت هاي مظلوم کسي را ندارند و لذا بهتر مي توانند به قلع و قمع آنها و نسل کشي آنان بپردازند،بلکه بالعکس مظلومين تحت الحمايه پروردگار هستند و خدا به همين مظلومان آنچنان قدرتي خواهد داد که دودمان ستمگران را بر باد دهند کمااينکه مظلومان و پا برهنگان يمني امروز ديگر ضعيف نيستند و دشمنان عليرغم کشتار هاي وحشيانه نتوانستند آنها را از پاي درآورند بلکه روز به روز قدرتمند تر شده و هر لحظه بخواهند حيات ظالمين را حتي در هزاران کيلومتر دور تر از خود به مخاطره مي اندارند و اين درسي است که ستمگران بدانند مظلوم هيچگاه مظلوم نمي ماند و خداوند قهار که قدرت اصلي جهان در يد اوست به همان مظلومان قدرت و شوکتي مي بخشد تا روزگار ستمگران را سياه کنند.
اما چطور مي شود يک انسان آنقدر بي رحم گردد و مواد انفجاري به خود ببندد و به ميان مدرسه اي رفته و کودکان و نوجوانان که مشغول درس خواندن هستند را اين چنين مظلومانه و بي خبر به شهادت برساند و خود نيز به کام مرگ فرو رود؟! اين چيزي نيست جز آموزه هاي جنايتکارانه وهابيون در مدارس تحت پوشش خود که در ممالک اسلامي مخصوصا در پاکستان،افغانستان و هند و ديگر کشور ها برپا کرده اند و عملاً اين مدارس تروريست پرور هستند و آنان پس از آموزش هاي منحرفانه وهابيون وارد گروه هاي تروريستي همانند القاعده، داعش، طالبان و ديگر گروه هاي ريز و درشت شده و به کشتار ديگر مسلمانان ميپردازند و همه اينها در سطح کلان نقشه هايي است که غربي ها و صهيونيستها براي انهدام کشورهاي اسلامي کشيده اند و وهابيون يکي از ابزار هاي قوي و اجرايي آنها هستند که هرکجا بخواهند فتنه اي بپا کنند و مسلمان کشي راه بياندازند کافي است به وهابيون بسپارند تا با استفاده از آن جمود فکري که در پيروانشان ايجاد کرده اند، بتوانند به اختلاف بين شيعه و سني دامن زده و جنايت بر جنايت بيفزايند.
در اينجا مناسب مي دانم خاطره اي را از روحاني مجاهد و اعجوبه دوران مرحوم حاج شيخ محمد تقي بهلول گنابادي نقل کنم که براي خود بنده بيان داشتند. اينکه مي گويم او اعجوبه بود چون واقعاً انسان عجيب و کم نظيري بود و حافظ قرآن و نهج البلاغه و هزاران روايت بود و در زمان رضا شاه جزء سخنران هاي مطرح در خطه خراسان بود و لذا در قيام مسجد گوهرشاد که در اعتراض به کشف حجاب رضا خان ديکتاتور هزاران نفر از مردم مسلمان به دعوت علما در مسجد گوهرشاد و حرم امام رضا(ع) تجمع اعتراض آميز برگزار کردند به سخنراني انقلابي پرداخت و پس از آن عوامل رضاخان حرم را محاصره کرده و هزاران نفر را به خاک و خون کشيدند.
مرحوم بهلول گفت پس از سخنراني با لباس مبدل موفق به فرار شدم اما برايم ماندن در مشهد صلاح نبود و ناگزير به افغانستان فرار کردم، البته بنده شرح و بسط هاي اين قصه را کوتاه مي کنم و فقط مي خواهم به مطلب مورد نظر برسم.
مرحوم بهلول گفت در يکي از روستا هاي افغانستان در کنار مزرعه اي نشسته بودم و صاحب مزرعه مرا ديد از خستگي ناي راه رفتن ندارم مرا به خانه اش دعوت کرد و پس از پذيرايي به استراحت پرداختم، ساعتي نگذشته بود که چند نفر به خانه مرد روستايي آمدند و گفتند اين شخص که خوابيده کيست؟ اين چهره اش به روحانيون رافضي( شيعه ها) مي خورد و اينجا چه کار مي کند؟ و من از سر و صداي آنها بيدار شده بودم و از ترس خود را به خواب بودن مي زدم، شنيدم که صاحب خانه گفت من ديدم که اين مرد بي حال در کنار مزرعه افتاده و اورا دعوت کردم و از فرط خستگي هم اکنون به خواب رفته است.
آنها گفتند اين فرد شيعه است و بايد اورا بکشيم،صاحبخانه گفت اين فرد مهمان من است و من اجازه اين کار را به شما نمي دهم و آنها هم اصرار داشتند که مرا بکشند تا به ثواب برسند! و بالاخره صاحبخانه به آن مردي که بيش از همه اصرار به کشتن من داشت گفت: فلاني، ببين اگر بناي بهشت رفتن به کشتن شيعيان باشد که تو تاکنون 14نفر از آنان را کشته اي و قطعاً با کشتن اين همه از شيعيان بهشت ديگر بر تو واجب است! حالا از کشتن اين يک نفر که ميهمان من است، صرف نظر کن و بالاخره با اصرار صاحبخانه از آنجا رفتند. بهلول گفت من با شنيدن اين سخنان ديگر نتوانستم بخوابم و همين که اذان صبح شد قبل از آنکه هوا روشن شود از آن روستا خارج شدم و البته شرح ماجراهاي بهلول که بعداً توسط قواي حکومتي دستگير مي شود و طبق دستور رضا شاه و با همکاري حکومت ظاهر شاه در افغانستان که تحت الحمايه انگليس بود، حدود 30سال در تبعيد و زندان در مناطق مختلف افغانستان بسر برد، قضاياي خواندني و شنيدني است که فرصت مستقل خود را مي خواهد و اميدوارم که بتوانم در مقالاتي مستقل به معرفي او بپردازم.
علي اي حال کشتار کودکان و نوجوانان در يمن و افغانستان و هر دو به دست وهابيون جنايتکار نشانگر آن است که آن جاهليت 1450سال پيش که در صحراي تفتيده عربستان دختران را زنده به گور مي کردند، هنور هم آن تفکر جاهلي حاکم است و آنان از کشتار کودکان و نوجوانان نه تنها واهمه ندارند، بلکه شايد لذت هم ببرند! وليکن همانطور که در قرآن کريم اشاره فرموده است به زودي از آنان در بارگاه الهي پرسيده مي شود که به چه جرمي کشته شده اند؟!﴿وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ﴾﴿بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ﴾﴿تکوير،8و9﴾ و آنان بايد خود را براي پاسخگويي در چنين روزي در محضر الهي آماده کنند!سپس در روز قيامت به کساني که ستم کردند گفته مي شود بچشيد عذاب هميشگي و جاودان را، آيا جز در مقابل آنچه انجام داديد،کيفر داده مي شويد؟! کنايه از آنکه عذاب دردناکي و جهنم ابدي در انتظار آنهاست.﴿ثُمَّ قِيلَ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذَابَ الْخُلْدِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا بِمَا کُنْتُمْ تَکْسِبُونَ﴾﴿يونس،52﴾
مدير دارالقرآن علامه طباطبايي(ره) قم
انتهاي پيام /*