سه دليل براي نقش مهم ايران در مبارزه با گسترش سلاح هاي اتمي و کشتار جمعي

خبرگزاري آريا- اينديپندنت نوشت: ايران بايد نقشي اساسي در مذاکرات هسته‌اي داشته باشد.
به گزارش سرويس سياسي خبرگزاري آريا، اينديپندنت نوشت ايران تنها کشور مذهبي در رده هاي بالا است که احکام ديني عليه ساخت سلاح هسته اي صادر کرده است.
 روزنامه اينديپندنت، سيد حسين موسويان نوشت، از زمان ظهور سلاح هسته اي، کشورها و حرکت هاي مردمي به خاطر تهديد زندگي بشر بر روي کره زمين، به دنبال ريشه کن کردن استفاده از سلاح هسته اي بودند. به همين دليل در سال 1968 «معاهده منع گسترش سلاح هاي هسته اي» (NPT) با 190 امضا به تصويب رسيد. اين معاهده به دنبال «خلع سلاح اتمي به طور جامع و کامل تحت نظارت بين المللي است». از 15 ژوئن تا 7 ژوييه حدود 130 کشور به دنبال تهيه متن نهايي اين معاهده براي مذاکرات در خصوص منع گسترش سلاح هاي هسته اي هستند، رؤيايي که ممکن است در نهايت تحقق يابد. اما متاسفانه کشورهاي داراي سلاح هسته اي و متحدانشان هميشه با مذاکرات تاريخي مخالفت کرده اند. اگرچه پنج قدرت اتمي شناخته شده در جهان «معاهده منع گسترش سلاح هاي هسته اي» را امضا کرده اند و همانند ساير کشورها متعهد شده اند تا پنجاه سال آينده سلاح هاي هسته اي خود را از بين ببرند، اما واقعيت چيز ديگري است. قدرت هاي اتمي نه تنها سلاح هاي خود را از بين نبرده اند، بلکه براي به روز رساني و گسترش سلاح هاي اتمي طرح هاي بلند مدت داشته و دارند. حتي به شکلي آشکار و مفتضحانه از گسترش سلاح هاي اتمي توسط کشورهايي چون هند، پاکستان و (رژيم) اسرائيل (که NPT را امضا نکردند) حمايت کرده اند و روابط خود را با آنها گسترش داده اند.
 تخمين زده مي شود که در جهان پانزده هزار کلاهک اتمي وجود داشته باشد که هفت هزار عدد از آنها متعلق به آمريکا و هفت هزار کلاهک ديگر متعلق به روسيه است. تنها برنامه گسترش و نوسازي سلاح هاي اتمي آمريکا در طي سي سال آينده يک تريليون (هزار ميليارد) دلار هزينه در بر خواهد داشت. از زمان امضاي «معاهده منع گسترش سلاح هاي هسته اي»، به نظر مي رسد که کشورهاي جهان به دارندگان سلاح هاي اتمي و آنهايي که سلاح اتمي ندارند تقسيم شده اند؛ آنهايي که سلاح اتمي دارند بر داشتن سلاح هاي اتمي بيشتر توافق کرده اند! اين شرايط سبب شده است تا کشورهاي داراي سلاح اتمي دنيا را به گروگان بگيرند تا ديگران را از داشتن سلاح هسته اي منع کنند. در چنين شرايطي، ايران مي تواند نقش مهمي در حمايت از منع گسترش سلاح هاي اتمي و کشتار جمعي بازي کند.
سه دليل ذيل، نقش مهم ايران در مبارزه با گسترش سلاح هاي اتمي و کشتار جمعي را آشکار مي کند:
 نخست) ايران در سال 2015 (1394) توانست با شش قدرت جهاني به معاهده اي هسته اي موسوم به برجام دست يابد که به مراتب از «معاهده منع گسترش سلاح هاي هسته اي» (NPT) قوي تر است. توافق هسته اي بين ايران و قدرت هاي جهاني مي تواند بازرسي و اجراي مقررات براي منع گسترش سلاح هاي هسته اي در ساير کشورهاي جهان را تقويت کند و الگويي مناسب باشد. ايران همچنين مي تواند نقشي مهم در جهاني کردن اصول برجام و معاهده هاي احتمالي ديگر در منطقه داشته باشد.
دوم) ايران در طولاني مدت نقش مهمي در عدم اشاعه سلاح هاي هسته اي در منطقه خاور ميانه داشته است. در سال 1974 ، ايران پيشنهاد «خاور ميانه عاري از سلاح هاي هسته اي» را به مجمع عمومي سازمان ملل پيشنهاد کرد که مورد تصويب قرار گرفت و تبديل به يک معاهده شد که از سال 1980 تا کنون، هر ساله تجديد مي شود.
 سوم) ايران تنها کشور مذهبي در رده هاي بالا است که احکام ديني عليه ساخت سلاح هاي هسته اي و کشتار جمعي صادر کرده است. جايگاه ايران و واکنشش به سلاح هاي هسته اي و کشتار جمعي از دهه 1980 در طول دوره جنگ با عراق شکل گرفت، زماني که ايران خود قرباني سلاح هاي کشتار جمعي (به شکل حملات شيميايي) بود اما به خاطر اعتقادات ديني اقدام به مقابله به مثل نکرد. دليل آن فتواي (حکم ديني) آيت الله امام خميني (ره) رهبر انقلاب ايران بود که توليد و استفاده از سلاح هاي شيميايي، ميکروبي و اتمي را ممنوع اعلام کرده بود. آيت الله علي خامنه اي رهبر کنوني ايران نيز همين فتوا را تاييد کرده است و ساخت و استفاده از سلاح هاي کشتار جمعي (شيميايي، ميکروبي و اتمي) را ممنوع اعلام کرده است.
ايران در دوره اي توليد و استفاده از سلاح هاي کشتار جمعي همانند سلاح اتمي را ممنوع اعلام کرده است که قدرت هاي اتمي جهان به بهانه حفظ تعادل سياسي و استراتژيک بر داشتن سلاح هاي اتمي اصرار و پافشاري مي کنند. ما در دوراني هستيم که انحصار سلاح هسته اي (توسط قدرت هاي اتمي) ديگر معتبر نيست، کره شمالي مثالي براي رد اين مدعا است. کره شمالي کشوري است که «معاهده منع گسترش سلاح هاي هسته اي» (NPT) را کنار گذاشته و سلاح هسته اي ساخته است. دنيا اگر مي خواهد به دنبال صلح و آرامش باشد، بايد به دنبال منع گسترش سلاح هاي کشتار جمعي همانند سلاح هسته اي باشد. ايران موقعيتي ثابت و طولاني در مبارزه با سلاح هاي کشتار جمعي داشته است و مي تواند نقش مهمي را در اين حوزه بر عهده بگيرد.

سيد حسين موسويان ديپلمات، مذاکره کننده ارشد هسته اي سابق ايراني و از اعضاي حزب اعتدال و توسعه است. وي هم اکنون به عنوان پژوهشگر در دانشگاه پرينستون آمريکا فعاليت مي کند.