خبرگزاری آریا -آبادان شهری با پیشینهای پرافتخار و مردمی که سالها دشواریهای اقتصادی و اجتماعی را با صبوری پشت سر گذاشتهاند، امروز با معضلاتی روبروست که دیگر نمیتوان آنها را صرفاً آسیبهای حاشیهای یا مقطعی دانست.
به گزارش خبرگزاری آریا از آبادان؛حضور گسترده سگهای ولگرد در معابر و فضاهای عمومی، در کنار مشاهده افراد گرفتار اعتیاد و مصرفکنندگان علنی مواد مخدر در برخی نقاط شهر، به یکی از چالشهای جدی مدیریت شهری تبدیل شده است؛ وضعیتی که امنیت زیستی شهروندان، سلامت عمومی و امکان بهرهمندی ایمن از فضاهای شهری را بهشدت با مخاطره مواجه کرده است.
فراتر از یک مزاحمت ساده؛ بحران امنیت زیستی
موضوع مطرح شده، صرفاً بحث نازیبایی چهره شهر یا ایجاد مزاحمت در معابر نیست؛ سخن از وضعیتی است که میتواند خطر گزش، انتقال بیماریها، آلودگی محیطی و اضطراب عمومی را افزایش دهد. حضور این عوامل در نقاط پرتردد، حق طبیعی شهروندان برای تردد آرام و استفاده از پارکها، پیادهروها و سایر فضاهای عمومی را هدف قرار داده است. استمرار این وضعیت، زنگ خطری جدی برای سلامت و امنیت زیستی جامعه شهری آبادان است.
امنیت زیستی؛ وقتی حق شهروندی در معرض تهدید قرار میگیرد
امنیت زیستی در مفهوم شهری، تنها به نبود تهدیدهای آشکار محدود نمیشود، بلکه برخورداری شهروندان از محیطی سالم، بهداشتی و ایمن را نیز در بر میگیرد. هنگامی که شهروندان، بهویژه کودکان و سالمندان، هنگام عبور از معابر یا حضور در پارکها با خطر حمله سگهای بدون صاحب یا مواجهه با رفتارهای پرخطر مصرفکنندگان مواد مخدر روبرو میشوند، حقوق بنیادین آنها برای استفاده از شهر نقض میشود.
از سوی دیگر، رهاشدگی افراد مبتلا به اعتیاد در شرایط آسیبزا، بدون دسترسی مؤثر به خدمات درمانی و حمایتی، نه تنها به تشدید آسیبهای فردی میانجامد، بلکه میتواند امنیت محیطهای عمومی را نیز با تهدید مواجه کند. بنابراین، مسئله اصلی، نهتنها حضور این افراد، بلکه فقدان مداخله مؤثر در برابر رفتارهای مخاطرهآمیز و شرایطی است که امنیت سایر شهروندان را به چالش میکشد.
مدیریت شهری؛ ضرورت حرکت بهجای توجیه
یکی از پرسشهای اساسی افکار عمومی آبادان این است: چرا با وجود استمرار این مشکلات، هنوز نشانههای روشنی از یک برنامه منسجم، مستمر و قابل ارزیابی برای کنترل آنها مشاهده نمیشود؟
1. مدیریت جمعیت سگهای ولگرد: این مسئله نیازمند شناسایی نقاط بحرانی، جمعآوری ایمن، واکسیناسیون و عقیمسازی در چارچوب ضوابط علمی و کنترل منابع غذایی است. اقدامات مقطعی و پراکنده، بدون نظارت و استمرار، نهتنها راهحل پایدار نیستند، بلکه صرفاً صورت مسئله را برای مدتی کوتاه از دید شهروندان پنهان میکنند.
2. مدیریت آسیبهای اجتماعی: حضور مؤثر دستگاههای مسئول از جمله شهرداری، بهزیستی، مراکز درمان اعتیاد، نهادهای بهداشتی و انتظامی، ضرورتی انکارناپذیر است. شناسایی افراد نیازمند درمان، دسترسی به خدمات حمایتی و برخورد قانونی با رفتارهای مجرمانه باید در قالب برنامهای هماهنگ دنبال شود.
امنیت زیستی؛ حق شهروندی که نادیده گرفته میشود
امنیت زیستی در مفهوم شهری، برخورداری شهروندان از محیطی سالم، بهداشتی و ایمن را در بر میگیرد. هنگامی که شهروندان هنگام عبور از معابر، حضور در پارکها و پیادهروها با خطر گزش یا مواجهه با رفتارهای پرخطر مصرفکنندگان مواد مخدر روبرو میشوند، حق طبیعی آنها برای زندگی در محیطی امن سلب شده است. استمرار این وضعیت، بهویژه در نقاط پرتردد و محلات مسکونی، زنگ خطری جدی برای سلامت و امنیت عمومی جامعه شهری آبادان است.
مدیریت شهری؛ مسئولیتپذیری بهجای توجیه
یکی از پرسشهای اساسی افکار عمومی آبادان این است که چرا با وجود استمرار این مشکلات، هنوز نشانههای روشنی از یک برنامه منسجم، مستمر و قابل ارزیابی برای کنترل آنها مشاهده نمیشود؟
در حوزه مدیریت جمعیت سگهای بدون صاحب، اقدامات مقطعی و پراکنده، بدون نظارت و استمرار، نهتنها راهحل پایدار نیستند، بلکه صرفاً صورت مسئله را برای مدتی کوتاه از دید شهروندان دور میکنند. این مدیریت نیازمند شناسایی نقاط بحرانی، جمعآوری ایمن، واکسیناسیون و عقیمسازی در چارچوب ضوابط علمی و کنترل منابع غذایی است.
همچنین در حوزه آسیبهای اجتماعی، حضور مؤثر دستگاههای مسئول از جمله شهرداری، بهزیستی، مراکز درمان اعتیاد، نهادهای بهداشتی و انتظامی، ضرورتی انکارناپذیر است. شناسایی افراد نیازمند درمان، دسترسی به خدمات حمایتی و برخورد قانونی با رفتارهای مجرمانه باید در قالب برنامهای هماهنگ و مبتنی بر قانون دنبال شود.
کمبود اعتبار، محدودیت امکانات یا پیچیدگی مسائل اجتماعی ممکن است بخشی از واقعیتهای اجرایی باشد؛ اما این عوامل نمیتوانند به توجیهی دائمی برای تداوم وضع موجود تبدیل شوند. شهروندان حق دارند بدانند چه نهادی مسئول است، چه اقداماتی انجام شده و چه زمانی میتوان انتظار بهبود ملموس شرایط را داشت.
نقشه راه برای عبور از بحران: آبادان به چه اقداماتی نیاز دارد؟
برای مقابله با این وضعیت و بازگرداندن آرامش به معابر شهر، تدوین و اجرای برنامههای زیر در اولویت قرار دارد:
1. تدوین برنامه فوری برای نقاط بحرانی شهر:
شناسایی کانونهای تجمع سگهای ولگرد و نقاط پرتکرار مصرف علنی مواد مخدر و تعیین اولویت مداخله بر اساس میزان خطر و تراکم جمعیت.
2. صیانت از سلامت و امنیت زیستی:
تقویت اقدامات بهداشتی و پیشگیرانه، رسیدگی سریع به موارد گزش و خطرهای احتمالی، پاکیزگی محیط و کاهش عوامل جذبکننده حیوانات به معابر عمومی.
3. ساماندهی علمی و انسانی جمعیت سگهای بدون صاحب:
اجرای برنامه مستمر و ایمن، با رعایت ضوابط بهداشتی و حقوق حیوانات، بهجای اقدامات مقطعی و فاقد اثربخشی پایدار.
آبادان به مدیریت مسئولیتپذیر و اقدام فوری نیاز دارد، نه به برنامههای مقطعی و توجیههای اداری.
مدیریت شهری؛ مسئولیتپذیری بهجای توجیه
یکی از پرسشهای اساسی افکار عمومی آبادان این است که چرا با وجود استمرار این مشکلات، هنوز نشانههای روشنی از یک برنامه منسجم، مستمر و قابل ارزیابی برای کنترل آنها مشاهده نمیشود؟
نتیجهگیری: انتظار پاسخگویی
کمبود اعتبار یا محدودیت امکانات ممکن است بخشی از واقعیتهای اجرایی باشد، اما این عوامل نمیتوانند به توجیهی دائمی برای تداوم وضعیت موجود تبدیل شوند. شهروندان آبادان، به عنوان صاحبان اصلی شهر، حق دارند بدانند چه نهادی مسئول این بحران است، چه اقداماتی انجام شده و چه زمانی میتوان انتظار بهبود ملموس در امنیت زیستی شهر را داشت.
سخن پایانی؛ شهروند آبادانی حق دارد در شهر خود احساس امنیت کند
آبادان نباید به شهری تبدیل شود که شهروندانش برای عبور از خیابان، استفاده از پارک یا حضور در فضاهای عمومی، همواره نگران سلامت و امنیت خود باشند. تداوم این وضعیت، در صورت فقدان مدیریت مؤثر، میتواند امنیت زیستی و آرامش روانی جامعه را بهشدت تضعیف کند؛ مسئلهای که مستقیماً با مسئولیت نهادهای متولی مدیریت شهری و سلامت اجتماعی ارتباط دارد.
راهحل این بحران، برخوردهای هیجانی یا نادیدهگرفتن کرامت افراد آسیبدیده نیست؛ بلکه ترکیبی از مدیریت علمی، اقدام بهموقع، درمان و حمایت اجتماعی، اجرای قانون و نظارت مستمر است.
مطالبه شهروندان آبادانی روشن است: امنیت زیستی، سلامت عمومی و حق استفاده ایمن از فضاهای شهری نباید قربانی بیبرنامگی یا تعلل شود. آبادان به اقدام عملی و پاسخگویی نیاز دارد؛ زیرا حفظ امنیت شهروندان، نه یک مطالبه تجملی، بلکه از ابتداییترین وظایف مدیریت شهری و ضرورتهای زندگی شایسته است.
گزارش: محمد نهر کارون
پایان پیام./