خبرگزاری آریا -دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، پس از خسارت‌های سنگین حزب جمهوری‌خواه در انتخابات میان‌دوره‌ای وارد مرحله‌ای سیاسی به‌شدت پیچیده می‌شود؛ انتخاباتی که راه را برای تغییر توازن قوا در واشنگتن گشوده و ممکن است دولت او را با کنگره‌ای سخت‌گیرتر در نظارت بر تصمیم‌ها و سیاست‌هایش روبه‌رو کند.
به گزارش آریا؛ با پیشتازی دموکرات‌ها به‌سوی کنترل مجلس نمایندگان و کسب دستاوردهای مهم در رقابت سنا، احتمال آنکه ترامپ دو سال باقی‌مانده از دوره‌اش را در کشمکش با رقبای سیاسی بگذراند، به‌جای تکمیل برنامه قانونی‌اش که بر تصویب آن با حمایت اکثریت جمهوری‌خواه حساب کرده بود، افزایش یافته است. با وجود حفظ اختیارات اجرایی گسترده به‌ویژه در سیاست خارجی و امنیت ملی، نتایج انتخابات پیامدهایی فراتر از از دست دادن کرسی‌ها دارد و به آینده نفوذ او در حزب جمهوری‌خواه، توانش در مدیریت بحران‌های اقتصادی و خارجی و حتی نبرد جانشینی او در انتخابات 2028 کشیده می‌شود.
از برجسته‌ترین چالش‌های پیش‌روی ترامپ، تغییر نقش کنگره از متحد به رقیب است. احتمال از دست دادن کنترل یکی از دو مجلس یا هر دو، توان او را برای تصویب اولویت‌های قانونی‌اش کاهش می‌دهد؛ تسلط دموکرات‌ها بر مجلس نمایندگان به آن‌ها قدرت کنترل دستور کار و کمیته‌ها را می‌دهد و امکان مختل کردن لوایح مورد حمایت او و گسترش نظارت بر دولت را فراهم می‌کند. از دست دادن سنا نیز تأثیر شدیدتری خواهد داشت، با توجه به اختیارات آن در تأیید انتصاب‌های دولتی و قضایی از جمله قاضیان دیوان عالی. ترامپ در معادله سیاسی تازه‌ای قرار می‌گیرد که در آن مذاکره با رقبا برای تصویب قوانین و بودجه‌ها ضروری می‌شود.
دومین چالش، تحقیقاتی است که دولت و اطرافیان رئیس‌جمهور را هدف می‌گیرد؛ صعود دموکرات‌ها راه را برای موج احتمالی تحقیقات پارلمانی درباره سیاست‌های دولت آمریکا می‌گشاید. پرونده‌هایی که ممکن است بررسی شوند شامل معاملات تجاری مرتبط با خانواده ترامپ، تصمیم‌های مربوط به جنگ با ایران، عملیات نظامی خارجی و نیز مسائل مهاجرت و استفاده از اختیارات ریاست‌جمهوری است. ریاست دموکرات‌ها بر کمیته‌های مجلس نمایندگان به آن‌ها امکان احضار مقام‌ها، درخواست اسناد و برگزاری جلسات استماع علنی را می‌دهد و رویارویی ممکن است به تلاش‌های تازه برای استیضاح رئیس‌جمهور برسد، هرچند محکومیت و برکناری واقعی او به موافقت دو سوم اعضای سنا نیاز دارد که سدی قانونی و بلند است.
چالش سوم، نبردهای بودجه و هزینه‌های دولتی است؛ دولت آمریکا با رویارویی‌های دشوار بر سر هزینه‌های فدرال، مالیات‌ها و تأمین مالی نهادهای دولتی روبه‌روست که به توافق کاخ سفید و کنگره نیاز دارد. دموکرات‌ها ممکن است از اختیارات قانونی خود برای فشار بر ترامپ جهت اصلاح اولویت‌های اقتصادی‌اش به‌ویژه در هزینه‌های نظامی، برنامه‌های بهداشتی و سیاست‌های مالیاتی استفاده کنند و نبردهایی بر سر سقف بدهی و تأمین مالی دولت در سال 2027 در پیش است؛ امری که رئیس‌جمهور را میان دو گزینه پرهزینه قرار می‌دهد: دادن امتیاز به رقبا یا ورود به رویارویی‌هایی که می‌تواند به تعطیلی نهادهای دولتی و توقف برنامه‌های فدرال منجر شود.
چهارمین چالش، ایران و سیاست خارجی زیر ذره‌بین است؛ سیاست خارجی ممکن است یکی از برجسته‌ترین عرصه‌های رویارویی آینده باشد، به‌ویژه با ادامه پیامدهای جنگ با ایران و افزایش هزینه اقتصادی و نظامی آن. دموکرات‌ها خواهند کوشید نظارت بر تصمیم‌های نظامی و اعتبارات مالی اختصاص‌یافته به عملیات خارجی را گسترش دهند و شفافیت بیشتری درباره اهداف و نتایج جنگ بخواهند. کنگره ابزارهایی برای تأثیرگذاری بر تأمین مالی عملیات نظامی دارد و می‌تواند درباره تصمیم‌های مربوط به اختیارات رئیس‌جمهور در استفاده از زور بحث کند؛ اما ترامپ اختیارات گسترده‌ای در مدیریت روابط خارجی و فرماندهی نیروهای مسلح حفظ می‌کند و همین هرگونه تحول بنیادین در سیاست او نسبت به ایران یا پرونده‌های دیگر را نامطمئن می‌کند. اختلاف‌ها ممکن است به روابط با متحدان اروپایی، جنگ اوکراین و سیاست‌های آمریکا در خاورمیانه نیز کشیده شود.
چالش پنجم، اقتصاد است که سخت‌ترین آزمون آینده ترامپ خوانده می‌شود؛ انتخابات بار دیگر اقتصاد را در صدر چالش‌های رئیس‌جمهور آمریکا قرار داد. نظرسنجی‌ها نشان داد هزینه‌های زندگی و افزایش قیمت‌ها نقش اصلی در رأی‌دهی داشتند و سیاست‌های تجاری ترامپ به‌ویژه تعرفه‌ها با انتقادهای فزاینده روبه‌رو شد. رئیس‌جمهور با فشارهایی برای دستیابی به بهبود ملموس در قدرت خرید روبه‌روست، در حالی که گزینه‌های اقتصادی او به دلیل شکاف سیاسی در کنگره پیچیده‌تر می‌شود و ادامه افزایش هزینه‌های انرژی و پیامدهای رویارویی‌های خارجی ممکن است بازگرداندن اعتماد اقتصادی پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری آینده را دشوارتر کند.
چالش ششم، شکاف‌های احتمالی درون حزب جمهوری‌خواه است؛ پیامدهای انتخابات به رابطه ترامپ با دموکرات‌ها محدود نمی‌شود و به جایگاه او در حزب نیز کشیده می‌شود. شکست شماری از نامزدهایی که از حمایت او برخوردار بودند ممکن است بحث درباره تأثیر او در انتخاب نامزدها و تعیین اولویت‌های سیاسی حزب را دوباره باز کند و برخی جمهوری‌خواهان به‌ویژه آنان که برای انتخابات جدید آماده می‌شوند ممکن است استقلال بیشتری از کاخ سفید نشان دهند؛ هرچند توان ترامپ در تأثیرگذاری بر پایگاه محافظه‌کار جمهوری‌خواه همچنان عاملی مهم است و هر تلاش برای بازتعریف رابطه حزب با او فرایندی سیاسی پیچیده است.
چالش هفتم، نبرد جانشینی ترامپ است که زود آغاز می‌شود؛ نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای با نزدیک شدن انتخابات ریاست‌جمهوری 2028 مرحله تازه‌ای را در حزب جمهوری‌خواه می‌گشاید. ترامپ به دلیل محدودیت قانون اساسی که انتخاب رئیس‌جمهور را به بیش از دو دوره محدود می‌کند، واجد شرایط نامزدی دوباره نیست و همین رهبران حزب را به آماده شدن برای نبرد جانشینی او وادار می‌کند. خسارت‌های انتخاباتی بحث درباره آینده جریانی که او رهبری می‌کند را افزایش می‌دهد و اینکه جمهوری‌خواهان به برنامه سیاسی او ادامه می‌دهند یا برخی مواضع او را برای بازگرداندن رأی‌دهندگانی که از حزب فاصله گرفته‌اند بازنگری می‌کنند؛ ترامپ ممکن است با وجود حفظ نفوذ گسترده در حزب، با رقابت فزاینده بر سر رهبری مرحله بعد روبه‌رو شود.
در پایان، از دست دادن کنترل کنگره توسط جمهوری‌خواهان به معنای پایان توان حکومت ترامپ نیست، اما ممکن است ریاست‌جمهوری او را از مرحله ابتکار قانونی به مرحله دفاع از تصمیم‌ها و رویارویی با نظارت پارلمانی منتقل کند. رئیس‌جمهور همچنان می‌تواند از فرمان‌های اجرایی استفاده کند، اختیارات خود در سیاست خارجی را اعمال کند و به قوانینی که با رویکردش همسو نیست وتو کند؛ اما توان او در آغاز طرح‌های بزرگ سیاسی و اقتصادی بیش از پیش به توافق با کنگره وابسته خواهد شد. این معادله احتمال تصاعد رویارویی میان قوه مجریه و مقننه در دو سال آینده را نشان می‌دهد؛ در میان کنگره‌ای که ممکن است به مرکز مخالفت تبدیل شود، حزبی جمهوری‌خواه که برای نبرد جانشینی آماده می‌شود و رأی‌دهندگانی که منتظر بهبود اقتصادی هستند، ترامپ نیمه دوم دوره‌اش را با آزمونی متفاوت آغاز می‌کند: پرسش دیگر تنها این نیست که رئیس‌جمهور چه می‌تواند بکند، بلکه این است که چه مقدار از سیاست‌هایش را می‌تواند در واشنگتن پیش ببرد و چه میراث سیاسی‌ای می‌تواند پیش از ترک کاخ سفید در ژانویه 2029 بر جای بگذارد.
منبع: اسکای نیوز عربیه