خبرگزاری آریا -اسناد داخلی صنایع دفاعی روسیه جزئیات تازه‌ای درباره حمایت نظامی مسکو از تهران پیش از آغاز جنگ با آمریکا افشا کرد و به قراردادی برای تأمین سکوهای پرتاب موشکی به ایران اشاره دارد؛ اطلاعاتی که با کم‌اهمیت جلوه دادن مکرر حجم کمک روسیه به ایران از سوی دولت دونالد ترامپ در تناقض است.
به گزارش آریا؛ بر اساس اسنادی که گروه پژوهشی اطلاعات دفاعی اوکراینی «دالاس آنالیتیکس» به دست آورده، یک قرارداد روسی تأمین 90 سکوی پرتاب مخصوص موشک‌های هدایت‌شونده دقیق را پیش‌بینی کرده و ایران به‌عنوان مقصد نهایی آن مشخص شده است. ترامپ ماه گذشته بارها نقش مسکو در این درگیری را کم‌اهمیت جلوه داده و گفته بود به هیچ وجه فکر نمی‌کند روسیه به ایران کمک می‌کند.
سوابق تولید روسیه نشان می‌دهد قطعاتی برای ساخت 90 سکوی پرتاب دوسرعته مدل «APU-L» در چارچوب قراردادی با رمز «K-10» اختصاص یافته و زمان‌های حمل آن در زنجیره تولید روسیه بین اواخر 2024 و دسامبر 2025 تعیین شده است. اسناد داخلی روسی دیگر نشان می‌دهد رمز «K-10» مستقیماً به ایران اشاره دارد؛ در درخواستی برای تأمین تجهیزات هواپیمای «یاک-130» مربوط به اکتبر 2022 نام طرف دریافت‌کننده به شکل «K10 – ایران» درج شده و این درخواست امضای سرپرست نمایندگی نظامی شماره 704 وزارت دفاع روسیه را دارد.
همین رمز در سوابق تولید تجهیزات نظامی روسی که بعداً به ایران رسیده نیز دیده می‌شود؛ جدول تولید داخلی، اختصاص شش فروند هواپیمای «یاک-130» را به طرفی با رمز «K-10» نشان می‌دهد و پس از آن رسانه‌های ایرانی در سپتامبر 2023 از ورود این هواپیماها به خدمت خبر دادند. این گروه اوکراینی اشاره کرد شماره سریال یکی از هواپیماهای ایرانی با شماره موجود در سوابق کارخانه روسی مطابقت دارد و همین نتیجه‌گیری را تقویت می‌کند که این رمز به ایران بازمی‌گردد.
سکوهای پرتاب «APU-L» برای حمل موشک روسی «LMUR» معروف به «محصول 305» یا «KH-39» طراحی شده‌اند؛ موشکی هدایت‌شونده دقیق با وزن حدود 230 پوند و کلاهکی جنگی 55 پوندی که سیستم هدایتش به کاربر امکان کنترل مسیر در حین پرواز را با استفاده از حسگر بینایی الکترونیکی و ارتباط بی‌سیم دوطرفه می‌دهد. ایران پیش‌تر از برنامه‌های خود برای خرید بالگردهای تهاجمی روسی «Mi-28» خبر داده بود که از سکوهای توانمند حمل این نوع سلاح به شمار می‌روند و در ژانویه 2026 تصاویری از نخستین بالگردهای نسخه صادراتی «Mi-28NE» در داخل ایران منتشر شد.
این اسناد همچنین مشارکت مستقیم وزارت دفاع روسیه در ترتیبات قرارداد را آشکار می‌کند؛ نامه‌ای همراه با جدول تولید قرارداد «K-10» در مه 2024 امضای مشترک رئیس نمایندگی نظامی شماره 123 این وزارتخانه را دارد. با این حال اسناد به‌طور قطعی اثبات نمی‌کنند سکوهای پرتابی که بر اساس این قرارداد ساخته شده‌اند واقعاً به ایران رسیده‌اند و گروه «دالاس آنالیتیکس» این قرارداد را دلیلی قوی بر وجود فرایند انتقال نظامی توصیف کرده است.
این اطلاعات جزئیات تازه‌ای به ماهیت همکاری نظامی مسکو و تهران می‌افزاید؛ در زمانی که گزارش‌های اطلاعاتی آمریکا پیش‌تر اشاره کرده بودند روسیه اطلاعاتی درباره موقعیت دارایی‌های نظامی آمریکا و نیز تصاویر ماهواره‌ای و قطعات تسلیحاتی را در مراحل بعدی جنگ به ایران داده است؛ اما مقام‌های دولت ترامپ اثر عملیاتی این حمایت بر نیروهای آمریکایی را کم‌اهمیت دانسته‌اند. مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، گفت کمک روسیه به ایران عملیات نظامی آمریکا را مختل نکرده و پیت هیگسث، وزیر جنگ، تأکید کرد واشنگتن حمایت مسکو از تهران را دنبال می‌کند و در برنامه‌های نظامی خود آن را در نظر می‌گیرد. در همین چارچوب، دولت ترامپ تلاش‌های خود را برای مختل کردن خرید تسلیحات ایران از خارج تشدید کرده است؛ هم‌زمان با تلاش تهران برای بازسازی توان نظامی‌اش. وزارت خزانه‌داری آمریکا شبکه‌هایی را هدف گرفت که به گفته آن به ایران در دستیابی به سلاح و قطعات نظامی از خارج از جمله تلاش برای خرید سامانه‌های پدافند هوایی دوش‌پرتاب چینی کمک کرده‌اند و وزارت خارجه آمریکا این هفته فردی مقیم روسیه را تحریم کرد که به گفته آن در تلاش برای کمک به ایران جهت خرید سامانه‌های پدافند هوایی دوش‌پرتاب چینی معروف به «مانپدز» مشارکت داشته است.