خبرگزاري آريا-اين هنر مديريت شهري است که فرهنگ شهري و شهروندي را به گونه اي به مردم آموزش دهد که همه افراد از انجام آن لذت ببرند و شاهد پيشرفت روز افزون شهر خود باشند.
اصغر کردعليوند در خصوص تعريف فرهنگ شهري و لزوم پرداختن به اين موضوع در جوامع به خبرنگار آريا گفت:واژه شهروند معادل واژگان انگليسي Citizen و فرانسه Citoyen قرار داده شده است که در آن واحد مي تواند داراي دو مفهوم باشد. نخست مفهومي که به يک منشا تاريحي باز مي گردد، يعني زماني که انقلاب هاي سياسي بورژوازي در قرن نوزده اتفاق افتاد و دولت هاي جديدي به وجود آمدند که مدعي شدند مشروعيت خود را ديگر نه همچون دولت هاي گذشته از بالا( از کليسا يا از اشرافيت) بلکه از پايين يعني از «مردم» يا «ملت» مي گيرند. از اين زمان بود که شهروند نيز به مثابه واحد تشکيل دهنده اين مردم يا اين ملت به وجود آمد. در اين معنا شهروند يک مفهوم کاملا سياسي و حقوقي است که در قوانين تمام دولت هاي ملي به آن اشاره شده است. اين واحد يا کنشگر اجتماعي بر اساس گروهي از قرار دادهاي اجتماعي يا همان قوانين گوناگوني که در حوزه هاي مختلف زندگي وجود دارد با دولت پيوند مي خورد . اين قوانين براي شهروند گروهي از حقوق و گروهي از وظابف را مشخص مي کنند که وي بايد از آنها برخودار و به آنها پايبند باشد و در غير اين صورت مي پذيرد که جامعه با وي رفتارهاي تنبيهي داشته باشد و يا او را حاشيه اي کند. اما مفهوم شهروند به ويژه در کشور ما معناي ديگري نيز گرفته است که با اين معنا بيشتر رايج شده است.
وي افزود:اين هنر مديريت شهري است که فرهنگ شهري و شهروندي را به گونه اي به مردم آموزش دهد که همه افراد از انجام آن لذت ببرند و شاهد پيشرفت روز افزون شهر خود باشند.همچنين اين پيشرفت مديريان با تجربه و متخصص را مي طلبد که با تدابير موثر و صحيح در داشتن شهري سالم و پاک و پيشرفته سهيم باشند.
در اين معنا، ساکنان شهرها که بزرگترين گروه اجتماعي را در کشور ما تشکيل مي دهند و رابطه آنها با حوزه مديريتي شهر، يا شهرداري، به موضوع اصلي تبديل شده است و در اين رابطه تقريبا همان موقعيتي را مي بينيم که در رابطه پيش گفته يعني ميان شهروندان يا اتباع يک دولت ملي و اين دولت. به عبارت ديگر به هر يک از ساکنان شهر مي تواند «شهروند» خطاب کرد زيرا در چارچوب حقوقي و سياسي گروهي از وظايف و حقوق تعريف شده قرار مي گيرد اما اينکه تا چه حد خود را با اين چارچوب تطبيق دهد، چگونه مي توان او را به اين کار تشويق يا وادار کرد و چگونه بايد با انحراف او از اين چارچوب مقابله کرد مباحثي است که بايد در تشريح اين مفهوم به آنها پرداخت.