خبرگزاری
آریا- آسانسورها وسایلی هستند که افراد و کالاها را به صورت عمودی در یک
شفت اختصاصی که طبقات ساختمان را به هم متصل می کند جابجا می کنند. آنها در
دهه 1850 رایج شدند زیرا قاب های سازه ای فولادی و آهنی اجازه ساخت
ساختمان های بلندتر را دادند. اما الیشا اوتیس بود که به وسیله مکانیسم
ایمنی از سقوط این خودرو جلوگیری کرد و باعث محبوبیت آسانسور شد.
تقریباً
در همه ساختمان های چند طبقه مدرن، آسانسورها برای دسترسی به طبقات بالا
مورد نیاز هستند. سه نوع آسانسور معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد: کششی
با اتاق ماشین، کششی بدون اتاق ماشین و هیدرولیک.
با
این حال، هر کدام ویژگی های مختص به خود را دارا هستند. آسانسورهای
هیدرولیک توسط یک پیستون در پایین آسانسور پشتیبانی می شوند که آسانسور را
به سمت بالا هل می دهد زیرا موتور الکتریکی روغن یا سیال هیدرولیک دیگری را
به پیستون فشار می دهد. آسانسور با پایین آمدن سوپاپ مایع پیستون پایین می
آید. از این نوع آسانسور برای کاربردهای کم ارتفاع 2 تا 8 طبقه استفاده می
شود و حداکثر سرعت آنها 200 فوت در دقیقه است. اتاق ماشین آسانسورهای
هیدرولیک در پایین ترین سطح مجاور چاه آسانسور واقع شده است. آسانسورهای
هیدرولیک معمولی دارای یک غلاف هستند که در زیر کف گودال آسانسور امتداد می
یابد که با پایین آمدن آسانسور، پیستون عقب نشینی را می پذیرد. برخی از
پیکربندی ها دارای پیستون تلسکوپی هستند که فرو می ریزد و نیاز به یک سوراخ
کم عمق در زیر گودال دارد. حداکثر فاصله طبقات تقریباً 60 فوت است.
آسانسورهای هیدرولیک بدون سوراخ، دارای پیستون در دو طرف کابین هستند. در
این پیکربندی، پیستون های تلسکوپی در پایه گودال ثابت می شوند و نیازی به
تراش یا سوراخ در زیر گودال ندارند. پیستون های تلسکوپی تا 50 فوت مسافت را
طی می کنند. پیستون های بدون تلسکوپ تنها 20 کیلومتر مسافت را طی می کنند.
آسانسورهای هیدرولیک طناب دار از ترکیب طناب و پیستون برای حرکت آسانسور
استفاده می کنند. حداکثر فاصله سفر حدود 60 فوت است. آسانسورهای هیدرولیک
هزینه اولیه پایینی دارند و هزینه نگهداری مداوم آنها در مقایسه با انواع
دیگر آسانسورها کمتر است. با این حال، آسانسورهای هیدرولیک نسبت به انواع
دیگر آسانسورها انرژی بیشتری مصرف می کنند زیرا موتور الکتریکی در برابر
گرانش کار می کند زیرا سیال هیدرولیکی را به پیستون وارد می کند. یک اشکال
عمده آسانسورهای هیدرولیک این است که مایع هیدرولیک گاهی اوقات می تواند
نشت کند ، که می تواند خطرات جدی برای محیط زیست ایجاد کند. خطرات زیست
محیطی و مصرف زیاد انرژی دو دلیل عمده ای هستند که آسانسورهای هیدرولیکی
مانند گذشته نصب نمی شوند.
مشخصات فنی آسانسور هیدرولیکی
- آسانسورهای هیدرولیکی بدون اینکه به گاورنر نیاز داشته باشد به سامانه ایمنی ضد سرقت مجهز هستند.
- آسانسور های هیدرولیکی را می توانید در مکان هایی با چاله کم ارتفاع نصب کنید.
- برای نصب این نوع آسانسور ها نیازی به ساختن موتورخانه در بالای چاهک آسانسور نیست.
- حتی در مکان هایی که چاه و چاله آسانسور پیش بینی نشده می توانید آسانسور هیدرولیک را نصب کنید.
- در ساخت پاوریونیت آسانسور از پمپ های روغن دنده ای ، پره ای واسکرو استفاده می شود.
- حرکت آن سریع، نرم و بی صدا است.
- جهت حمل کابین مجهز به کاراسلینگ می باشد.
- فقط در هنگام بالا رفتن، آسانسور برق مصرف می کن به همین دلیل در مصرف انرژی بسیار صرفه جو است.
- برق مورد استفاده تک فاز یا سه فاز است.
دلایل برتری آسانسورهای هیدرولیکی
داشتن انعطاف پذیری بالا، داشتن امنیت
بالای دستگاه در حین انتقال قابلیت افزایش نیرو و قدرت، داشتن طراحی بسیار
ساده، بالا بودن دقت در کنترل، نصب بسیار راحت آسانسورهای هیدرولیک و
داشتن قیمت بسیار مناسب و در اخر می خواهیم به چند نکته از مزایای خرید آسانسور
هیدرولیکی اشاره کنیم. بهره برداری بهتر از فضای ساختمان. آسانسورهای
هیدرولیکی موثرترین وسیله جهت جابجایی کالا و وسایل بسیار سنگین هستند. به هنگام پایین آمدن این اسانسور مصرف انرژی در این گونه دستگاه صفر است. داشتن اطمینان بالا.
آسانسورهای گیربکس دار و بدون گیربکس با اتاق ماشین
آسانسورهای
کششی با طناب هایی برداشته می شوند که از روی چرخ متصل به موتور الکتریکی
بالای شافت آسانسور عبور می کنند. از آنها برای ساختمان هایی با ارتفاع
متوسط و بلند استفاده می شود و سرعت حرکت آنها بسیار بالاتر از
آسانسورهای هیدرولیک است. وزنه متقابل با جبران وزن خودرو و سرنشینان
آسانسورها را کارآمدتر می کند تا موتور مجبور نباشد وزن زیادی حرکت کند.
آسانسورهای گیربکسی دارای گیربکس متصل به موتور هستند که چرخ را به حرکت در
می آورد. آسانسورهای کششی دنده ای قادر به حرکت با سرعت 500 فوت در دقیقه
هستند. حداکثر فاصله سفر برای آسانسور کششی دنده ای حدود 250 فوت است.
آسانسورهای بدون گیربکس چرخ مستقیماً به موتور متصل شده اند. آسانسورهای
کششی بدون دنده قادر به سرعت 2000 پا در دقیقه هستند و حداکثر فاصله آنها
در حدود 2000 پا است، بنابراین تنها انتخاب برای کاربردهای بلند مرتبه
هستند. آسانسورهای کششی دنده ای از نظر هزینه اولیه، هزینه های تعمیر و
نگهداری مداوم و مصرف انرژی در میانه راه قرار دارند.
آسانسورهای
کششی بدون دنده دارای هزینه اولیه بالا، هزینه های تعمیر و نگهداری متوسط
و مصرف انرژی نسبت به آسانسورهای کششی دنده ای هستند. مهم است که طناب
های آسانسور کششی به طور منظم از نظر سایش بررسی شوند تا فرسودگی، کشش بین
برش و کابل ها کاهش می یابد و لغزش منظم تر می شود که باعث کاهش کارایی می
شود و در صورت عدم کنترل می تواند خطرناک شود. آسانسورهای کششی دارای
محدودیت های ارتفاعی هستند که بر اساس طول و وزن کابل ها یا طناب ها تنظیم
می شود. مواد جدید قوی تر و سبک تر، مانند فیبر کربن، به آسانسورهای کششی
اجازه می دهد تا به ارتفاعات جدیدی برسند.