خبرگزاری آریا - وقوع دو تهاجم پیاپی و انفعال نهادهای بینالمللی، ضرورت بازتعریف استراتژیهای دفاعی را دوچندان کرد؛ رویکردی که در قامت «دیپلماسی جنگ» به دنبال پایان دادن به چرخه تجاوز و تضمین امنیت پایدار ملی است.
وقوع دو تهاجم پیاپی و انفعال نهادهای بینالمللی، ضرورت بازتعریف استراتژیهای دفاعی را دوچندان کرد؛ رویکردی که در قامت «دیپلماسی جنگ» به دنبال پایان دادن به چرخه تجاوز و تضمین امنیت پایدار ملی است.
به گزارش خبرگزاری آریا استانداری همدان حمزه امرایی؛ معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار همدان در یادداشت، گفت: سال 1404 در حافظه سیاسی دنیا و تاریخ کشورمان سالی با ویژگی های منحصربفرد است این که کشوری در فاصله کمتر از 8 ماه دو بار در معرض تهاجم و تجاوز همه جانبه قرار گرفت، در سیر رخدادها و وقایع نظام بین الملل در دهه های اخیر نشانی از این سطح از تخاصم و تهاجم در خصوص کشوری دیده نمی شود، ضمن اینکه نقطه عطفی در عدم کارآیی نظامات بین المللی به ویژه سازمان ملل هم تعبیر می شود چرا که این سازه اجماع ساز بین المللی در عمل خارج از قاعده بازی بود و نتوانست در پیشگیری و یا پایان تهاجم اثرگذاری داشته باشد و دور از واقعیت نیست با توجه به عدم مداخله و کارآیی این نهاد بین المللی در تجاوزات اخیر، سیر وقایع موجود پایانی تلخ برای مشروعیت و ماندگاری آن رقم بزند.
برآورد مهاجمین مبتنی بر فروپاشی ساختار سیاسی و منظومه دفاعی کشور در نتیجه تهاجم کوبنده و سریع به کشور بود که این اهداف ماهیتی در عمل محقق نشد و دشمن ناکام ماند، ایستادگی و مقاومت تاریخی کشورمان مرهون کارآیی منظومه حکمرانی کشور، اقتدار دفاعی نیروهای مسلح، صلابت دیپلماتیک دستگاه دیپلماسی و تاب آوری مردمی بود و این انسجام عملگرایانه و مورد توافق در منظومه دولت_ ملت مبنای گفتمان دفاعی کشور است و در این میان فعال سازی دستگاه دیپلماسی در چارچوب منافع و امنیت ملی و تضمین پایان چرخه تجاوز دشمن بخشی از راهبرد امنیت ساز و دفاعی کشورمان است که به موازات استمرار اقتدار دفاعی و تاب آوری مردمی پیگیری می شود.
دیپلماسی جنگ بخشی از منظومه و مولفه های دفاعی در شرایط جنگی است که در هم افزایی با سایر ارکان دفاعی کشور حرکت می کند با درنظرداشت عدم تقید دشمن به الزامات و نظامات حقوقی و بین المللی و تجربه دو تهاجم در کمتر از یک سال، هدف راهبردی دستگاه دیپلماسی تامین منافع کشور از جمله تضمین پایان چرخه تجاوز و عدم تکرار تهاجم دشمن است.
واقعیت امر این هست در صورت عدم تحقق این مهم، تجربه در دسترس گویای این حقیقت تلخ است که در فضای آنارشیک و به شدت قدرت محور نظام بین الملل، نمی توان تعهد الزام آوری برای عدم تکرار تجاوز و تهاجم مجدد دشمن متصور بود.