خبرگزاری آریا - قیمت طلای جهانی تحت تأثیر سیاست‌های انقباضی فدرال رزرو، هفته را با افت نزدیک به 1.5 درصدی به پایان رساند و در محدوده 4155 دلار تثبیت شد.
در حالی که تشدید تنش‌ها در خاورمیانه و بازگشت فشارهای تورمی، به‌طور سنتی باید به نفع طلا تمام می‌شد، روند قیمتی XAU/USD مسیر دیگری را انتخاب کرده است. افت نزدیک به 1.5 درصدی قیمت طلا در هفته رو به پایان میلادی و فاصله گرفتن آن از رکورد فوریه، نشانه‌ای روشن از غلبه یک عامل تعیین‌کننده است؛ عاملی که نه ترس ژئوپلیتیکی، بلکه سیاست انقباضی بانک مرکزی آمریکا نام دارد.
گفتنی‌ست اونس طلا با وجود امضای توافق صلح 60 روزه میان ایران و آمریکا ، این هفته را با ریزشی یکدست، در محدوده 4155 دلار به پایان رساند.
فدرال رزرو، بازیگر اصلی بازار طلا
طلا در شش هفته گذشته رفتاری معکوس با بازده واقعی اوراق خزانه‌داری آمریکا داشته است. در این بازه، تصمیم‌ها و سیگنال‌های فدرال‌رزرو به متغیر مسلط بازار تبدیل شده‌اند. کمیته بازار آزاد فدرال، در نشست ژوئن نرخ بهره را در سطح 3.75 درصد حفظ کرد، اما با تغییر لحن نمودار نقطه‌ای، انتظارات بازار را به سمت نرخ‌های بالاتر در سال 2026 سوق داد. همین چرخش، باعث تقویت دلار و افزایش بازده واقعی شد؛ ترکیبی که فشار مستقیم بر دارایی بدون بازدهی مانند طلا وارد می‌کند و عملاً اثر هر خبر مثبت ژئوپلیتیکی را خنثی می‌سازد.
بی‌اعتنایی طلا به تداوم جنگ در خاورمیانه
با توجه به ورود جنگ خاورمیانه به چهارمین ماه خود و پشت‌کردن رژیم صهیونیستی به توافق آتش‌بس ایران و آمریکا، ریسک ژئوپلیتیکی همچنان در سطح بالایی قرار دارد. با این حال، طلا که معمولاً پناهگاه امن سرمایه در چنین شرایطی محسوب می‌شود، به‌جای صعود، مسیر نزولی را دنبال کرده و به سمت محدوده 4000 دلار حرکت کرده است؛ سطحی که فاصله‌ای معنادار با اوج نزدیک به 5600 دلاری در فوریه دارد. این رفتار، بار دیگر نشان می‌دهد که بازار بیش از هر چیز، به سیاست پولی واکنش نشان می‌دهد نه به ترس.
تورم داغ و سیگنال منفی برای طلا
شاخص قیمت مصرف‌کننده آمریکا در ماه مه به بیش از 4 درصد در مقیاس سالانه رسید؛ افزایشی که عمدتاً از شوک‌های انرژی ناشی شده و انتظارات تورمی را بالا برده است. در شرایط عادی، چنین داده‌ای می‌توانست محرک خرید طلا به‌عنوان پوشش تورمی باشد. اما بازارها این بار به توان فدرال رزرو برای مهار تورم با ابزار نرخ بهره اعتماد کرده‌اند. نتیجه آن است که داده‌های تورمی، همزمان یک هشدار تورمی و یک سیگنال انقباضی تلقی می‌شود و در این دوگانه، کفه سیاست انقباضی سنگین‌تر است؛ مسیری که هزینه آن را طلا می‌پردازد.
چشم بازار طلا به داده‌های هفته آینده
تمرکز معامله‌گران اکنون به انتشار داده‌های کلیدی ایالات متحده معطوف شده است. پنجشنبه آینده، سومین برآورد تولید ناخالص داخلی سه‌ماهه نخست و شاخص قیمت هزینه‌های مصرف شخصی ماه مه منتشر می‌شود؛ معیاری که فدرال رزرو آن را به‌عنوان شاخص ترجیحی تورم دنبال می‌کند.
منطق بازار برای طلا ساده است؛ تقویت PCE هسته و تأیید فشارهای قیمتی، بازده واقعی را بالاتر می‌برد و می‌تواند طلا را به سمت محدوده 4000 دلار سوق دهد و حتی این سطح را بشکند. در مقابل، تنها یک غافلگیری نزولی در داده‌های تورمی می‌تواند فضایی برای یک جهش اصلاحی کوتاه‌مدت فراهم کند.
تصویر تکنیکال و سطوح کلیدی طلا
از منظر تکنیکال، بازگشت شاخص قدرت نسبی تصادفی ساعتی از کف‌های اخیر به محدوده اشباع خرید، نشان می‌دهد که احتمال یک مکث کوتاه در روند نزولی وجود دارد. در سمت مقاومت، محدوده 4200 دلار نخستین مانع است و بالاتر از آن، میانگین‌های متحرک نمایی 200 و 50 روزه به‌ترتیب حوالی 4365 و 4500 دلار قرار دارند. در سوی مقابل، حمایت فوری در کف هفتگی نزدیک به 4120 دلار دیده می‌شود و شکست قاطع محدوده روانی 4000 دلار می‌تواند مسیر را به سمت سطوح پایین‌تر هموار کند.
سوگیری بازار طلا
تا زمانی که قیمت طلا زیر میانگین‌های متحرک روزانه باقی بماند و فدرال رزرو بر موضع انقباضی خود تأکید کند، سوگیری بازار همچنان نزولی است. مسیر کم‌مقاومت در محدوده 4000 دلار تعریف می‌شود و انتشار داده‌های تورمی داغ، محتمل‌ترین کاتالیزور برای عبور از این سطح خواهد بود. حتی در سناریوی داده‌های ملایم‌تر و یک جهش کوتاه‌مدت، روند غالب بازار طلا تغییری نخواهد کرد و فشار سیاست پولی همچنان دست بالا را خواهد داشت.