خبرگزاری آریا - مسئول عملیات نوبتکاری سکوی R4 میدان رشادت با تشریح تاریخچه این سکو و روند اجرای طرح توسعه میدان، گفت: سکوی R4 که بیش از 55 سال از عمر آن میگذرد، پس از آسیبدیدن سکوی فرآورشی R7 در دوران جنگ تحمیلی، با انجام تغییرات فنی به یک سکوی مستقل تولیدی تبدیل شد و تاکنون بدون وقفه در چرخه تولید قرار دارد.
به گزارش خبرنگار شانا، یوسف مهری در حاشیه بازدید خبرنگاران از مراحل نصب سکوی فرآورشی P4 میدان رشادت بیان کرد: سکوی R4 در ابتدا بخشی از مجموعه سکوی مادر R7 بود و نفت تولیدی این سکو برای فرآورش به R7 منتقل و سپس از آنجا به جزیره لاوان ارسال میشد. با حمله دشمن به سکوی R7 در دوران دفاع مقدس، این تأسیسات از مدار خارج شد، اما سکوی R4 سالم ماند و با توجه به ظرفیت تولید میدان، تصمیم بر آن شد که این سکو بهصورت مستقل به فعالیت خود ادامه دهد.
وی افزود: برای تحقق این هدف، تجهیزات مورد نیاز شامل بخش مسکونی، مخازن و ظروف تفکیککننده، سامانههای تولید برق، تأسیسات فرآورشی و دیگر تجهیزات جانبی روی سکو نصب شد تا امکان تولید مستقل فراهم شود. از آن زمان تاکنون سکوی R4 بهطور پیوسته در چرخه تولید قرار دارد و یکی از قدیمیترین سکوهای فعال شرکت نفت فلات قاره ایران به شمار میرود.
مسئول عملیات نوبتکاری سکوی R4 میدان رشادت با بیان اینکه ظرفیت بالقوه میدان رشادت بسیار فراتر از تولید کنونی بود، تصریح کرد: همین موضوع سبب شد طرح توسعه این میدان در دستور کار قرار گیرد تا با ایجاد زیرساختهای جدید، امکان بهرهبرداری از ظرفیت واقعی میدان فراهم شود.
مهری گفت: در قالب این طرح، پنج سکوی اصلی شامل دو سکوی سرچاهی W0 و W4، سکوی مشعل F4، سکوی فرآورشی P4 و سکوی مسکونی Q4 طراحی شده است. سکوی P4 که اکنون مراحل نصب آن در حال انجام است، قلب فرآورش این مجموعه خواهد بود و نفت تولیدی سکوهای سرچاهی پس از انتقال به این سکو، فرآورش و سپس از طریق خطوط لوله به پایانه نفتی لاوان ارسال میشود.
وی ادامه داد: در ادامه نیز سکوی Q4 بهعنوان بخش اقامتی و پشتیبانی مجموعه نصب خواهد شد و با اتصال همه سکوها از طریق پلهای ارتباطی، مجموعه بهصورت یکپارچه آماده بهرهبرداری میشود.
ورود به مرحله راهاندازی
مسئول عملیات نوبتکاری سکوی R4 میدان رشادت با اشاره به مراحل پایانی اجرای پروژه بیان کرد: همزمان با نصب سکوها، پنج رشته خط لوله نیز در میدان اجرا شده است که وظیفه انتقال نفت از سکوهای تولیدی به P4 و سپس انتقال آن به لاوان را به عهده دارند. همچنین، گاز تولیدی میدان نیز از طریق خطوط لوله به سکوی سلمان منتقل میشود.
مهری افزود: پس از تکمیل نصب سکوها، برقراری ارتباط میان آنها و آمادهشدن همه تأسیسات، بهرهبردار وارد مراحل پریکامیشنینگ و کامیشنینگ خواهد شد تا مقدمات راهاندازی کامل میدان فراهم شود.
وی تأکید کرد: با بهرهبرداری از این طرح، ظرفیت تولید میدان رشادت مطابق برنامه اعلامشده ازسوی مدیرعامل شرکت نفت فلات قاره ایران به 35 هزار بشکه نفت در روز افزایش خواهد یافت.
فعالیت 62 نیروی عملیاتی
مسئول عملیات نوبتکاری سکوی R4 میدان رشادت درباره نیروی انسانی مستقر در سکو نیز گفت: در شرایط عادی 62 نفر از کارکنان بهصورت ثابت و در قالب دو شیفت در سکوی R4 فعالیت میکنند و در هر شیفت حدود 30 تا 31 نفر مسئولیت بهرهبرداری، تعمیرات و پشتیبانی از تأسیسات را به عهده دارند.
مهری افزود: بسته به نیازهای عملیاتی، اجرای تعمیرات اساسی یا انجام برخی فعالیتهای تخصصی، گروههای پشتیبانی از لاوان به سکو اعزام میشوند و در این شرایط تعداد نیروهای حاضر در هر شیفت ممکن است به 40 تا 45 نفر نیز برسد.
سختیهای دوری از خانواده
وی با اشاره به شرایط خاص فعالیت در سکوهای دریایی گفت: گرمای شدید هوا، رطوبت بالا، کار در محیطهای صنعتی و تردد دریایی بخشی از دشواریهای این حرفه است، اما به اعتقاد من مهمترین سختی کار اقماری، دوری از خانواده است.
مسئول عملیات نوبتکاری سکوی R4 میدان رشادت تصریح کرد: کارکنان صنعت نفت در دورههای کاری طولانی از خانوادههای خود دور هستند و در این مدت بخش زیادی از مسئولیتهای خانوادگی بر دوش همسران و خانواده آنان قرار میگیرد. به همین دلیل، فشارهای روحی و روانی ناشی از این شرایط، گاهی از سختیهای جسمی و محیطی نیز بیشتر است.
مهری با اشاره به شرایط ایجادشده پس از محدودیت پروازها بیان کرد: پیش از این، جابهجایی نیروها بیشتر از طریق پرواز انجام میشد، اما با لغو پروازها، کارکنان ناچار شدند مسیرهای طولانی را بهصورت زمینی طی کنند.
وی گفت: برخی کارکنان از استانهایی مانند آذربایجان، خراسان رضوی و استانهای شمالی کشور گاهی بیش از 50 تا 55 ساعت در مسیر هستند تا خود را به جزیره لاوان برسانند و پس از آن نیز با شناور راهی سکو شوند.
ایمنسازی چاهها در شروع جنگ
مسئول عملیات نوبتکاری سکوی R4 میدان رشادت با اشاره به اقدامهای کارکنان صنعت نفت در روزهای ابتدایی جنگ گفت: با آغاز درگیریها و بهمنظور افزایش ضریب ایمنی تأسیسات، تولید بهصورت موقت متوقف شد و کارکنان عملیاتی با وجود شرایط نامساعد دریا و امواج 6 تا 7 فوتی، با شناور خود را به سکوهای تولیدی رساندند تا عملیات ایمنسازی چاهها را انجام دهند.
مهری بیان کرد: این اقدام با هدف کاهش مخاطرات احتمالی و حفاظت از تأسیسات و سرمایههای ملی انجام شد و کارکنان عملیاتی صنعت نفت در آن روزها با وجود همه دشواریها، مسئولیت خود را برای حفظ ایمنی و استمرار تولید به بهترین شکل انجام دادند.