خبرگزاری آریا - حملات دشمن به بخشی از زیرساختهای صنعت پتروشیمی در جنگ تحمیلی سوم، نگرانیهایی درباره تداوم تولید این صنعت ایجاد کرد، اما تجربه چند دهه توسعه صنعت پتروشیمی ایران، ظرفیت گسترده شرکتهای مهندسی، سازندگان داخلی تجهیزات و نیروی انسانی متخصص، امروز به یکی از مهمترین مزیتهای کشور در مسیر احیای سریع واحدهای آسیبدیده و توسعه همزمان تبدیل شده است.
صنعت پتروشیمی ایران امروز در یکی از مهمترین مقاطع تاریخ خود قرار گرفته است؛ مقطعی که در آن بازسازی پس از جنگ، توسعه ظرفیتهای جدید، تکمیل زنجیره ارزش و جذب سرمایهگذاریهای داخلی و خارجی بهصورت همزمان در حال پیگیری است. اگرچه جنگ تحمیلی سوم خسارتهایی را به برخی زیرساختها و مجتمعهای پتروشیمی کشور وارد کرد، اما روند بازسازی سریع واحدهای آسیبدیده و تداوم اجرای طرحهای توسعهای نشان میدهد که این صنعت نهتنها از مسیر رشد خارج نشده، بلکه وارد مرحلهای جدید از احیا، نوسازی و جهش شده است.
در شرایطی که بسیاری از کشورهای نفتخیز جهان به دنبال کاهش وابستگی به صادرات نفت خام و حرکت بهسمت صنایع ارزشآفرین هستند، صنعت پتروشیمی ایران به یکی از مهمترین ابزارهای تحقق این هدف تبدیل شده است. این صنعت امروز فقط یک بخش تولیدی نیست، بلکه موتور محرک اقتصاد غیرنفتی کشور، و یکی از مهمترین منابع ارزآوری و حلقه اتصال میان منابع عظیم نفت و گاز و هزاران واحد صنعتی پاییندستی به شمار میرود.
از مقابله با خامفروشی تا خلق ارزش افزوده
اهمیت صنعت پتروشیمی زمانی بیشتر نمایان میشود که بدانیم خامفروشی نفت و گاز به معنای واگذاری بخش بزرگی از ارزش اقتصادی منابع هیدروکربوری به سایر کشورهاست، درحالیکه تبدیل این منابع به محصولات پتروشیمی، ارزش افزودهای چندین برابر ایجاد میکند.
حدود 25 درصد از صادرات غیرنفتی کشور و نزدیک به 19 درصد ارزش افزوده بخش صنعت ایران را صنعت پتروشیمی ایجاد میکند. در نخستین حلقه صنایع پاییندستی، محصولات پتروشیمی تا 100 درصد ارزش افزوده و در بخشهای میاندستی بین 70 تا 100 درصد ارزش افزوده ایجاد میکنند. به همین دلیل، این صنعت به یکی از مهمترین ابزارهای توسعه اقتصادی، اشتغالزایی و افزایش تابآوری اقتصاد ملی تبدیل شده است.
کارشناسان از صنعت پتروشیمی بهعنوان یکی از مصادیق «پدافند غیرعامل اقتصادی» یاد میکنند؛ صنعتی که حتی در شرایط تحریم و فشارهای خارجی توانسته است بخش مهمی از نیاز ارزی کشور را تأمین کند. در سالهای اخیر، حدود نیمی از ارز مورد نیاز اقتصاد ایران بهصورت مستقیم و غیرمستقیم از محل فعالیتهای صنعت پتروشیمی تأمین شده است.
جایگاه ایران در بازار جهانی پتروشیمی
صنعت پتروشیمی ایران مسیری فراتر از 60 سال را پشتسر گذاشته است و درنتیجه فرازوفرودهای بسیار در روند توسعه، به بیش از 100 میلیون تن ظرفیت تولید در سال 1404 رسید؛ رشدی که صنعت پتروشیمی ایران را به یکی از بزرگترین صنایع پتروشیمی منطقه تبدیل کرده است.
ایران امروز دومین قدرت بزرگ پتروشیمی خاورمیانه به شمار میرود. عربستان سعودی با حدود 42 درصد سهم بازار منطقه در جایگاه نخست قرار دارد و ایران با حدود 30 درصد سهم، رتبه دوم را در اختیار دارد. کشورهای قطر، امارات و ترکیه نیز با فاصله قابل توجه در رتبههای بعدی قرار گرفتهاند.
ایران در سطح جهانی نیز حدود 3 درصد از تولید محصولات عمده پتروشیمی جهان را در اختیار دارد. با توجه به ذخایر عظیم نفت و گاز، دسترسی پایدار به خوراک و برنامههای توسعهای گسترده، بسیاری از کارشناسان معتقدند ظرفیت ارتقای جایگاه ایران در بازار جهانی بسیار فراتر از وضعیت کنونی است.
صنعت پتروشیمی ایران؛ امروز
79 مجتمع پتروشیمی در کشور بهرهبرداری شدهاند و ظرفیت اسمی تولید صنعت از مرز 100 میلیون تن در سال عبور کرده است. عسلویه با 28 مجتمع و ظرفیت 48.4 میلیون تن در سال، بزرگترین قطب پتروشیمی کشور است و بهواسطه دسترسی مستقیم به میدان گازی پارس جنوبی، قلب تپنده صنعت پتروشیمی ایران به شمار میرود.
ماهشهر نیز با 21 مجتمع و ظرفیت 25 میلیون و 800 هزار تن در سال، دومین قطب بزرگ پتروشیمی کشور است. افزونبراین، 30 مجتمع دیگر با ظرفیت 25 میلیون و 600 هزار تن در دیگر مناطق کشور فعالیت میکنند که نشاندهنده توسعه جغرافیایی این صنعت و نقش آن در توسعه متوازن منطقهای است.
پتروشیمی؛ صنعتی که متوقف نشد
جنگ تحمیلی سوم اگرچه برخی مجتمعها و زیرساختهای پتروشیمی را هدف قرار داد، اما صنعت پتروشیمی ایران بار دیگر توانایی خود را در عبور از بحران نشان داد.
بلافاصله پس از آسیبدیدگی برخی واحدها، عملیات ارزیابی خسارتها، تأمین تجهیزات، بازسازی و راهاندازی دوباره آغاز شد. بهرهمندی از توان فنی و مهندسی داخلی، شبکه گسترده سازندگان تجهیزات و تجربه چند دهه فعالیت در این صنعت سبب شد روند بازسازی با سرعت قابل توجهی آغاز شود.
امروز بسیاری از واحدهای آسیبدیده در مسیر بازگشت به چرخه تولید قرار دارند و پروژههای بازسازی نهتنها با هدف جبران خسارت، بلکه با رویکرد نوسازی فناوریها، افزایش بهرهوری و ارتقای استانداردهای تولید در حال اجرا هستند.
این روند پیام روشنی برای بازارهای جهانی دارد؛ صنعت پتروشیمی ایران در حال بازگشت سریع به بازارهای بینالمللی است و جنگ نتوانسته مسیر توسعه بلندمدت این صنعت را متوقف کند.
تکمیل زنجیره ارزش؛ مسیری تازه برای سرمایهگذاری
در کنار بازسازی، یکی از مهمترین مأموریتهای صنعت پتروشیمی ایران تکمیل زنجیره ارزش است. بخش قابل توجهی از صادرات کنونی کشور شامل محصولات میانی زنجیره تولید است که در سایر کشورها به محصولات نهایی تبدیل میشوند.
شرکت ملی صنایع پتروشیمی با شناسایی حدود 2 میلیارد دلار کالای وارداتی قابل تولید در داخل و تدوین نقشه راه توسعه زنجیره ارزش، مسیر تازهای برای سرمایهگذاری در این صنعت ترسیم کرده است.
هدف این برنامه آن است که سرمایهگذاریها بهسمت تولید محصولات نهایی، تخصصی و دانشبنیان هدایت شوند تا ضمن افزایش ارزش افزوده، وابستگی کشور به واردات نیز کاهش یابد.
دهها میلیارد دلار پروژه؛ بزرگترین فرصت سرمایهگذاری منطقه
همزمان با روند بازسازی، صنعت پتروشیمی ایران یکی از بزرگترین برنامههای توسعهای تاریخ خود را نیز دنبال میکند. در قالب برنامه هفتم توسعه، اجرای 61 طرح پتروشیمی با ظرفیت 32 میلیون و 100 هزار تن و سرمایهگذاری 24 میلیارد و 300 میلیون دلاری پیشبینی شده است. همچنین در برنامه هشتم توسعه، 46 طرح دیگر با ظرفیت 51 میلیون و 300 هزار تن و سرمایهگذاری مورد نیاز 44 میلیارد دلار هدفگذاری شده است.
افزونبراین، مناطق جدید توسعهای همچون مکران، پارسیان، جاسک، قشم و فاز دوم ماهشهر بهعنوان قطبهای آینده صنعت پتروشیمی تعریف شدهاند. منطقه مکران به دلیل دسترسی مستقیم به آبهای آزاد و موقعیت ممتاز ترانزیتی، یکی از مهمترین کانونهای جذب سرمایهگذاری در سالهای آینده خواهد بود.
چرا ایران مقصد جذاب سرمایهگذاران خارجی است؟
شاید مهمترین پرسش برای سرمایهگذاران بینالمللی این باشد که چرا باید صنعت پتروشیمی ایران را انتخاب کنند؟ پاسخ در مجموعهای از مزیتهای رقابتی نهفته است که کمتر کشوری بهصورت همزمان از آنها برخوردار است. ایران دارای یکی از بزرگترین ذخایر نفت و گاز جهان است و دسترسی بلندمدت و پایدار به خوراک مورد نیاز واحدهای پتروشیمی را تضمین میکند. این مزیت، هزینه تولید را بهشکل قابل توجهی کاهش و نرخ بازگشت سرمایه را افزایش میدهد.
از سوی دیگر، ایران به آبهای آزاد بینالمللی دسترسی مستقیم دارد و از طریق خلیج فارس و دریای عمان به بازارهای جهانی متصل است. همجواری با 15 کشور، دسترسی به بازارهای منطقهای، زیرساختهای گسترده صادراتی، شبکه حملونقل، نیروی انسانی متخصص و هزینههای رقابتی تولید از دیگر مزیتهای سرمایهگذاری در این صنعت به شمار میرود.
طی سالهای 1357 تا 1401 حدود 87 میلیارد دلار سرمایهگذاری در صنعت پتروشیمی ایران انجام شده که نزدیک به 19 درصد آن از محل منابع خارجی تأمین شده است. این سابقه نشان میدهد که صنعت پتروشیمی ایران حتی در شرایط پیچیده بینالمللی نیز توانسته اعتماد سرمایهگذاران خارجی را جلب کند.
امروز نیز جذب سرمایهگذاری خارجی به یکی از اولویتهای اصلی شرکت ملی صنایع پتروشیمی تبدیل شده است. معرفی فرصتهای سرمایهگذاری در مجامع بینالمللی، استفاده از ظرفیت همکاریهای اقتصادی در قالب بریکس و سازمان همکاریهای شانگهای، ارائه مشوقهای قانونی، معافیتهای مناطق آزاد و ویژه اقتصادی و تضمینهای حمایتی از سرمایهگذاران خارجی بخشی از سیاستهای جذب سرمایه در این صنعت است.
آینده پتروشیمی؛ عصر پتروپالایشگاهها
چشمانداز آینده صنعت پتروشیمی ایران بر توسعه پتروپالایشگاهها، تکمیل زنجیره ارزش و تولید محصولات با فناوری بالا استوار است.
در حال حاضر، سهم محصولات پتروشیمی در پالایشگاههای ایران کمتر از 3 درصد است، درحالیکه این رقم در بسیاری از کشورهای پیشرو جهان به 65 تا 70 درصد میرسد. هدفگذاری انجامشده آن است که در پالایشگاههای نسل جدید ایران حداقل 30 درصد محصولات به تولیدات پتروشیمی اختصاص یابد.
این تحول میتواند ارزش افزوده صنعت نفت را بهشکل چشمگیری افزایش دهد و ایران را به یکی از مهمترین بازیگران زنجیره جهانی انرژی و پتروشیمی تبدیل کند.
امروز صنعت پتروشیمی ایران در نقطه تلاقی بازسازی و توسعه قرار گرفته است. ظرفیت تولید بیش از 100 میلیون تن، دهها میلیارد دلار پروژه در دست اجرا، دسترسی به خوراک ارزان و پایدار، زیرساختهای گسترده صنعتی، موقعیت ممتاز جغرافیایی و برنامهریزی برای تکمیل زنجیره ارزش، همگی نشان میدهد که ایران در حال بازگشت قدرتمند به بازار جهانی پتروشیمی است.
در چنین شرایطی، دوره بازسازی پس از جنگ را میتوان نهفقط یک مرحله ترمیم، بلکه آغاز فصلی تازه از توسعه، سرمایهگذاری و حضور پررنگتر ایران در اقتصاد جهانی دانست؛ فصلی که میتواند صنعت پتروشیمی را به مهمترین موتور رشد اقتصادی کشور در دهههای آینده تبدیل کند.
بازسازیها عملیاتی شد
نشانههای بازگشت صنعت پتروشیمی ایران به شرایط عادی تنها در برنامهها و اهداف توسعهای خلاصه نمیشود، بلکه فرایند بازسازی واحدهای آسیبدیده نیز وارد مرحله عملیاتی شده است. حسن عباسزاده، مدیرعامل سابق شرکت ملی صنایع پتروشیمی، از آغاز همزمان دو فاز اصلی برای احیای ظرفیتهای آسیبدیده صنعت خبر داده است؛ برنامهای که نشان میدهد بازسازی مجتمعهای پتروشیمی با رویکردی منسجم، مرحلهبندیشده و با زمانبندی مشخص در حال اجراست.
براساس این برنامه، در فاز نخست، بازیابی ظرفیت تولید شرکتهایی که بهطور مستقیم از جنگ آسیب ندیدهاند در اولویت قرار گرفته است. هدف از این اقدام، بازگرداندن هرچه سریعتر ظرفیتهای موجود به چرخه تولید و جلوگیری از اختلال در تأمین نیاز صنایع داخلی و واحدهای پاییندستی است. در همین چهارچوب، مجتمعهای پتروشیمی که آسیب مستقیمی از جنگ ندیدهاند، با استفاده از منابع و امکانات موجود در حال بازگشت به چرخه بهرهبرداری کامل هستند.
این رویکرد از آن رو اهمیت دارد که صنعت پتروشیمی فقط یک بخش تولیدی مستقل نیست، بلکه تأمینکننده مواد اولیه هزاران واحد صنعتی در کشور به شمار میرود. صدها واحد تولیدی در صنایع پلاستیک، بستهبندی، خودرو، ساختمان، لوازم خانگی، نساجی، کشاورزی، دارویی و پزشکی به خوراک و محصولات پتروشیمی وابسته هستند. ازاینرو، اولویتبخشی به تأمین خوراک صنایع پاییندستی و حفظ جریان تولید، بخشی از راهبرد کلان وزارت نفت و شرکت ملی صنایع پتروشیمی برای حفظ پایداری زنجیره تولید کشور به شمار میرود.
همزمان با این اقدامها، فاز دوم بازسازی نیز آغاز شده است. در این مرحله، عملیات آواربرداری، ارزیابی فنی، برآورد خسارتها و آمادهسازی برای بازسازی واحدهایی که بهطور مستقیم هدف حملات قرار گرفتهاند، در حال انجام است. به گفته مسئولان صنعت پتروشیمی، خسارتها بهطور دقیق برآورد شده و برنامههای اجرایی برای بازسازی این واحدها تدوین شده است. همچنین، امید میرود با تکیه بر توان مهندسی و ساخت داخل، بخش مهمی از عملیات بازسازی در کوتاهترین زمان ممکن به نتیجه برسد.
نکته قابل توجه آن است که تجربه چند دهه توسعه صنعت پتروشیمی ایران، ظرفیت گسترده شرکتهای مهندسی، سازندگان داخلی تجهیزات و نیروی انسانی متخصص، امروز به یکی از مهمترین مزیتهای کشور در مسیر احیای سریع واحدهای آسیبدیده تبدیل شده است. صنعت پتروشیمی ایران در سالهای گذشته توانسته بخش بزرگی از نیازهای فنی و تجهیزاتی خود را بومیسازی کند و همین موضوع اکنون سرعت بازسازی را بهشکل محسوسی افزایش داده است.
بسیاری از کارشناسان معتقدند بازسازی کنونی فقط به معنای جبران خسارتهای جنگ نیست، بلکه فرصتی برای نوسازی تجهیزات، ارتقای فناوریها، بهبود بهرهوری انرژی، افزایش ضریب ایمنی و حرکت بهسمت استانداردهای جدید تولید به شمار میرود. به بیان دیگر، بخشی از واحدهایی که امروز در حال بازسازی هستند، پس از راهاندازی مجدد میتوانند با فناوریهای بهروزتر و بازده بالاتر نسبت به گذشته فعالیت کنند.
آغاز مرحلهای تازه از رشد و جذب سرمایه
آغاز عملیاتی بازسازی واحدهای آسیبدیده در کنار تداوم اجرای دهها طرح توسعهای جدید، این پیام را به بازارهای جهانی مخابره میکند که صنعت پتروشیمی ایران نهتنها از شوک ناشی از جنگ عبور کرده، بلکه با اتکا به زیرساختهای گسترده، منابع عظیم هیدروکربوری، توان مهندسی داخلی و برنامههای توسعهای بلندمدت، در مسیر جهشی تازه قرار گرفته است.
از همین رو، بسیاری از تحلیلگران، دوره پیشرو را نهفقط دوران بازسازی، بلکه آغاز مرحلهای تازه از رشد و جذب سرمایهگذاری در صنعت پتروشیمی ایران ارزیابی میکنند؛ دورهای که در آن بازسازی زیرساختها، توسعه ظرفیتهای جدید، تکمیل زنجیره ارزش و ورود سرمایههای تازه بهصورت همزمان دنبال میشود و میتواند جایگاه ایران را در بازار منطقهای و جهانی پتروشیمی بیش از پیش تقویت کند.
درواقع آنچه امروز در صنعت پتروشیمی ایران در حال رخ دادن است، فقط بازگشت به شرایط پیش از جنگ نیست، بلکه شکلگیری یک دوره جدید توسعه است. دورهای که در آن بازسازی با توسعه گره خورده و احیای ظرفیتهای موجود همزمان با ایجاد ظرفیتهای جدید دنبال میشود. این رویکرد میتواند صنعت پتروشیمی ایران را به یکی از معدود نمونههای موفق بازسازی و توسعه همزمان در میان کشورهای دارای منابع هیدروکربوری تبدیل کند.
منبع: ماهنامه ایران پترولیوم