خبرگزاری آریا - در حالی که کشورهای جهان دیوارهای مهاجرتی خود را بلندتر میکنند، دهلینو در حال امضای قراردادهای کلان برای صادرات نیروی کار است. آیا هند با تبدیل «فرار مغزها» به یک استراتژی اقتصادی، در حال مدیریت بحران بیکاری خود است یا دامی خطرناک گرفتار شده است؟
کمبود فرصت برای نیروی کار ماهر در هند که صاحب یکی از بزرگترین جمعیتهای در سن کار است، همراه با اتکای فزاینده هند به حوالههای خارجی برای تامین مالی دولت، هند را به سمت هموار کردن مسیر اعزام نیروی کار به خارج از کشور سوق میدهد.
جایانت کریشنا، عضو ارشد و رئیس بخش هند و اقتصاد نوظهور آسیا در مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی، به شبکه سیانبیسی گفت: برخلاف چین که به یک نیروگاه تولیدی تبدیل شده است که در مقیاس بزرگ شغل ایجاد میکند، هند نتوانسته است به طور کامل به چالش بزرگ نرخ بیکاری حدود 5 تا 6 درصد خود رسیدگی کند.
کریشنا گفت: «اگر افراد کمکار را هم اضافه کنیم، این نرخ به طرز نگرانکنندهای افزایش مییابد.» او افزود: «هند با قرار دادن کارگران ماهر و نیمهماهر در بازارهای خارج از کشور، آرزوهای جمعیت در سن کار رو به رشد خود را مدیریت میکند.»
کارشناسان میگویند دولت هند به طور فزایندهای به پولی که توسط کارگران خارجی به خانه فرستاده میشود، وابسته شده است و بیشترین میزان حواله را در سطح جهان، معادل تقریبا 3 درصد از تولید ناخالص داخلی خود، دریافت میکند.
واکنش منفی به ورود نیروی کار خارجی
اما این سیاست بدون مقاومت نیست، به خصوص در زمانی که احساسات ضد مهاجرتی در سراسر جهان در حال افزایش است. هفته گذشته، کریستوفر لوکسون، نخست وزیر نیوزیلند، از توافق تجارت آزاد این کشور با هند که اعزام نیروی کار هندی را نیز افزایش میدهد، استقبال کرد.
وینستون پیترز، وزیر امور خارجه این کشور، در پستی در شبکه اجتماعی ایکس گفت که توافق تجاری با هند «شرایط مهاجرتی بیسابقهای» ایجاد میکند و یافتن شغل را برای نیوزیلندیها دشوارتر خواهد کرد.
سفر اخیر نارندرا مودی، نخست وزیر هند به استرالیا - جایی که هند سال گذشته از انگلیس به عنوان کشور برتر برای استرالیاییهای متولد خارج از کشور پیشی گرفت - نیز اعتراضات ضد هندی را برانگیخت. طبق گزارش رسانههای محلی، هوگو لنون، شخصیت رسانههای اجتماعی استرالیا، در ملبورن با فریاد «دیگر هندیها نه! این کشور برای استرالیاییهاست» مودی را مورد تمسخر قرار داد.
در همین حال، آمریکا، یکی از بزرگترین دریافتکنندگان کارگران هندی، در حالی که مذاکرات برای یک توافق تجاری با دهلینو در جریان است، قوانین ویزا را سختتر میکند. این اقدام واشنگتن تنها به هند انگیزه بیشتری برای انعقاد قراردادهای اعزام نیروی کار برای صادرات کارگر به روسیه، رژیم صهیونیستی و اتحادیه اروپا و فنلاند در اوایل سال جاری داده است.
آمریکا در سال 1990 ویزای اچ وان بی را ایجاد کرد و غولهای فناوری آمریکا به شدت از آن برای جذب کارگران ماهر از خارج از کشور استفاده میکنند. هند تاکنون بزرگترین دریافتکننده ویزای اچ وان بوده، اما دولت ترامپ در تلاش است تا وابستگی کشور به این طرح را به شدت کاهش دهد.
الگوی چینی
اقدام هند برای صادرات نیروی کار در تضاد شدید با همسایه میلیاردی خود، چین، است که در دهه گذشته شاهد سیل بازگشت نیروی کار بوده است، که بخشی از آن به دلیل تنشهای ژئوپلیتیکی است که به اخراج دانشمندان چینی از آمریکا منجر شد.
چین اصطلاح « هایگویی » به معنای «بازگشت از آن سوی دریا» را برای این پدیده دارد. به گفته اندیشکده موسسه بویم، هایگویی بخشهای نیمهرسانا، بیوتکنولوژی و هوش مصنوعی را تقویت کرده است و افزود که پکن همچنین ظرفیتهای داخلی را برای جذب این استعدادهای بسیار ماهر ایجاد کرده است.
رفیق دوسانی، اقتصاددان ارشد کمکی در شرکت راند گفت: متخصصانی با مهارتهای قابل حمل برای کمک به پیشرفت فناوری چین بسیار ارزشمند بودهاند. او افزود: در حالی که پکن هم انگیزههایی برای بازگشت و هم زیرساختها ارائه میدهد، هند فاقد توانایی لازم برای توسعه فناوریهای پیشرفته مانند هوش مصنوعی است.
هند حدود نیم درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف تحقیق و توسعه میکند که کمتر از میانگین جهانی 1.7 درصد و به طور قابل توجهی کمتر از بیش از 3.5 درصد هزینه شده توسط ایالات متحده است.
بر اساس گزارش شبکه سیانبیسی، پرامیت چادوری، رئیس بخش آسیای جنوبی گروه اوراسیا گفت که در غیاب فرصتهای مشابه در هند، دولت مودی «فرار مغزها» را نگرانی اصلی نمیداند، بلکه آنها تصمیم گرفتهاند که آن را ترویج دهند.