خبرگزاری آریا - خبرنگار آمریکایی پیام هایی از نیروهای آمریکایی در ناو یو اس اس ابراهام لینکن منتشر کرد و گفت: گویا وضعیت آنها هولناک است.
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری آریا ، به نقل از روزنامه گاردین، ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» در حالی در نهمین ماه مأموریت خود در دریا به سر میبرد و حد نصاب 250 روز متوالی بدون پهلوگیری را ثبت کرده است که خانوادههای نظامیان و اعضای کنگره آمریکا در مورد افزایش فشارهای روانی و وخامت شرایط زندگیِ خدمه این ناو هشدار دادهاند.
خانوادههای نظامیان و اعضای کنگره آمریکا در مورد تشدید بحران سلامت روان در ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» هشدار دادهاند، بحرانی که همزمان با ادامه مأموریت بیسابقه این ناو در دریا و در ارتباط با جنگ ایران، فشار فزایندهای بر حدود پنج هزار ملوان و تفنگدار دریایی وارد کرده است.
همچنین ، آرون پارناس، خبرنگار آمریکایی در حساب خود در شبکه اجتماعی ایکس از شرایط دشوار و فرسایشی خدمه ناو هواپیمابر «یواساس آبراهام لینکلن» خبر داد و نوشت خدمه این ناو از ماهها محرومیت از مواد غذایی تازه، فاسد شدن مواد غذایی در مسیر و طولانی شدن غیرمنتظره مأموریت خود شکایت کرده و میگویند نیروی دریایی آمریکا «اهمیتی نمیدهد.»
پیامهایی که به گفته آرون پارناس از سوی برخی نیروهای آمریکایی مستقر در ناو هواپیمابر یواساس آبراهام لینکلن ارسال شده، تصویری نگرانکننده از شرایط زندگی خدمه این ناو در جریان یک مأموریت طولانی در دریا ارائه میکند.
در این پیامها، خدمه از کمبود مواد غذایی تازه، نبود شیر و حتی فاسد شدن برخی مواد غذایی در مسیر تأمین آذوقه شکایت کردهاند؛ در حالی که طولانی شدن مأموریت و دوری از خانواده، فشار روانی قابل توجهی بر آنها وارد کرده است.
یکی از خدمه در پاسخ به پرسشی درباره وضعیت تأمین مواد غذایی نوشته است: «پس کشتی تأمینکنندهای که به اینجا میآید نمیتواند میوه و چیزهای مشابه را بیاورد، چون تا زمانی که این مواد به دست ما برسند، دیگر تازه نمیمانند.»
او در ادامه توضیح داده است: «ما مدتی است هیچ چیز تازهای به جز گوشت نداشتهایم، چون [مواد غذایی]منجمد هستند. بعضی وقتها [غذا]وقتی به اینجا میرسد، فاسد شده است.»
این پیامها در شرایطی منتشر شدهاند که مأموریت ناو آبراهام لینکلن به شکل قابل توجهی طولانی شده و خدمه مدت بسیار زیادی را در دریا سپری کردهاند.
اما شکایتهای مطرحشده تنها به وضعیت مواد غذایی محدود نمیشود. یکی از افراد نزدیک به خدمه در پیامی درباره شرایط این مأموریت نوشته است که خانوادهها نیز به اندازه افراد حاضر در ناو «عصبانی و ناامید» هستند.
در این پیام آمده است: «این مأموریت بدترین مأموریتی است که داشتهایم و دعا میکنم هیچ ناو دیگری چنین چیزی را تجربه نکند.»
او افزوده است: که حتی افرادی که بارها در مأموریتهای دریایی شرکت کردهاند نیز این مأموریت را بدترین تجربه خود میدانند و معتقدند شرایط حتی میتواند از این هم بدتر شود.
در بخش دیگری از این پیام، انتقاد شدیدی از فرماندهی نیروی دریایی آمریکا مطرح شده است: «نیروی دریایی اهمیت نمیدهد. مأموریت همیشه در اولویت خواهد بود.»
این فرد همچنین از گفتوگویی با یکی دیگر از نیروها در محل استراحت و استعمال دخانیات یاد کرده و نوشته است که آن فرد معتقد بوده این وضعیت ممکن است نوعی «آزمایش» از سوی دولت باشد تا مشخص شود تا چه اندازه میتوان تحمل ملوانان را در شرایط دوری طولانیمدت از ساحل و تجربه بدترین شرایط افزایش داد.
او در ادامه با اشاره به فشار ناشی از دوری طولانی از خانواده نوشته است: «میدانم خانوادهام به من نیاز دارند و نیروی دریایی در حال حاضر با دور نگه داشتن من برای مدتی بسیار طولانیتر از آنچه انتظار میرفت، منصفانه رفتار نمیکند.»
این فرد همچنین نوشته است : که انتظاراتش از این مأموریت «از قبل در پایینترین سطح ممکن» قرار داشته، اما نیروی دریایی حتی همان انتظارات پایین را نیز برآورده نکرده است.
او در پایان با لحنی تلخ گفته است: «مثل همیشه، نیروی دریایی با پایینتر رفتن از جهنم، همان انتظارات را هم شکست.»