خبرگزاری آریا - عضو کمیسیون آموزش مجلس با اشاره به محدودیت منابع آموزش و پرورش و مشکلات موجود در آستانه سال تحصیلی جدید، خواستار ورود جدی دولت و دستگاههای اجرایی برای آمادهسازی مدارس شد و گفت: آغاز سال تحصیلی نباید تحت تأثیر کمبود اعتبارات، تجهیزات، فضای آموزشی یا مشکلات اقتصادی خانوادهها قرار گیرد؛ بهویژه در خوزستان که ظرفیت شرکتهای بزرگ اقتصادی میتواند بخش قابل توجهی از نیازهای آموزشی مناطق مختلف استان را پوشش دهد.
سیدمحسن موسویزاده عضو کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس با اشاره به نزدیک شدن آغاز سال تحصیلی گفت: بازگشایی مدارس تنها به نصب تابلو و باز شدن درهای مدرسه محدود نمیشود؛ میلیونها دانشآموز باید همزمان به کلاس درس، معلم، کتاب، تجهیزات آموزشی، سرویس ایاب و ذهاب و محیطی ایمن دسترسی داشته باشند و فراهم کردن این مجموعه نیازمند همکاری چندین دستگاه است. آموزش و پرورش امسال در تحقق بودجه با محدودیتهایی مواجه بوده و نمیتوان انتظار داشت این وزارتخانه به تنهایی بار تمام هزینههای آماده سازی مدارس را بر دوش بکشد. دولت باید پیش از رسیدن مهر، میان دستگاههای اجرایی تقسیم کار کند تا کمبود منابع به مدرسه و دانشآموز منتقل نشود.
خوزستان ظرفیت اقتصادی دارد؛ چرا مدارس نباید از آن بهرهمند شوند؟
نماینده مردم اهواز، کارون، باوی و حمیدیه در مجلس شورای اسلامی با تأکید بر ظرفیت ویژه اقتصادی خوزستان، افزود: استانداری و فرمانداریها باید جلسات شورای آموزش و پرورش را از حالت تشریفاتی خارج کرده و برای هر منطقه آموزشی، مجموعههای اقتصادی معین تعیین کنند، خوزستان میزبان شرکتهای بزرگ نفتی، پتروشیمی، فولادی و صنعتی است؛ بنابراین انتظار میرود بخشی از مسئولیت اجتماعی این بنگاهها با یک برنامه مشخص و قابل نظارت، به سمت نیازهای واقعی مدارس هدایت شود. این حمایت نباید صرفاً به اقدامات مقطعی محدود شود، بلکه میتواند در قالب تجهیز آزمایشگاهها و کارگاههای آموزشی، نوسازی کلاسهای درس، تأمین تجهیزات سرمایشی، توسعه فضاهای آموزشی، هوشمندسازی مدارس و حمایت از دانشآموزان کمبرخوردار دنبال شود.
هزینه یک کیف مدرسه نباید به قیمت جا ماندن یک دانشآموز تمام شود
موسویزاده با اشاره به فشار اقتصادی بر برخی خانوادهها گفت: ممکن است برای یک خانواده، تهیه همزمان لباس مدرسه، کیف، کفش، کتاب و نوشت افزار هزینه سنگینی باشد؛ اما نباید توان مالی والدین به عاملی برای کاهش حضور دانشآموز در مدرسه یا ترک تحصیل تبدیل شود. حمایت از دانشآموزان نیازمند تنها یک اقدام حمایتی نیست، بلکه نوعی سرمایهگذاری برای آینده جامعه محسوب میشود. اگر دانشآموزی امروز به دلیل فقر از آموزش با کیفیت فاصله بگیرد، آثار آن در سالهای بعد در قالب افت تحصیلی، ترک تحصیل و افزایش آسیبهای اجتماعی نمایان خواهد شد. لازم است آموزش و پرورش با همکاری استانداری، خیرین، شهرداریها و شرکتهای اقتصادی، بانک اطلاعاتی مشخصی از دانشآموزان نیازمند و نیازهای مدارس تهیه کند تا حمایتها دقیقاً به دست گروههای هدف برسد.
عضو کمیسیون آموزش مجلس خواستار تشکیل ستاد بازگشایی مدارس در سطح دولت شد و گفت: آمادهسازی مدارس موضوعی فرابخشی است و از فضای آموزشی و تجهیزات گرفته تا حمل و نقل، ایمنی، آب، برق، سرمایش و بهداشت، دستگاههای مختلف در آن مسئولیت دارند. لازم است پیش از آغاز سال تحصیلی، وظیفه هر دستگاه مشخص و نتیجه اقدامات نیز قابل ارزیابی باشد. نمیتوان هر سال در روزهای پایانی شهریور با مسائل تکراری مواجه شد و حل مشکلات را به هفتههای نخست مهر موکول کرد. خانواده باید بداند فرزندش در نخستین روز مدرسه، کلاس، معلم، تجهیزات و شرایط ایمن لازم را در اختیار دارد؛ این حداقل انتظاری است که از نظام اجرایی کشور میرود.
آموزش حضوری فقط کلاس و کتاب نیست
موسویزاده با اشاره به تجربه آموزش غیرحضوری در سال تحصیلی گذشته اظهار کرد: بازگشت پایدار دانشآموزان به مدرسه باید یکی از اولویتهای اصلی سال تحصیلی جدید باشد؛ زیرا بخشی از آسیبهای آموزشی و تربیتی ناشی از دور ماندن دانشآموزان از محیط مدرسه را نمیتوان صرفاً با برگزاری کلاس مجازی جبران کرد. مدرسه علاوه بر آموزش دروس، محل ارتباط دانشآموز با معلم و همسالان، رشد مهارتهای اجتماعی، فعالیتهای فرهنگی و پرورشی و شکلگیری شخصیت اوست. بنابراین کیفیت آموزش حضوری به اندازه اصل حضور دانشآموزان اهمیت دارد و نباید صرفاً به باز شدن فیزیکی مدارس اکتفا کرد.
کمبود کلاس؛ مسئلهای که خانوادهها را تا پایان شهریور بلاتکلیف میکند
عضو کمیسیون آموزش مجلس در بخش دیگری از سخنان خود به مشکلات ثبتنام پرداخت و یادآور شد: یکی از مسائل جدی در فرآیند ثبت نام، نبود تناسب میان تعداد دانشآموزان و ظرفیت فضاهای آموزشی است؛ مسئلهای که در مناطق پرتراکم حوزه انتخابیه اهواز، کارون، باوی و حمیدیه نمود بیشتری دارد. وقتی ظرفیت مدرسه پاسخگوی جمعیت دانشآموزی یک منطقه نیست، فشار آن در نهایت به خانواده منتقل میشود و ممکن است دانشآموز تا روزهای پایانی شهریور برای مشخص شدن محل تحصیل خود در انتظار بماند. این وضعیت علاوه بر ایجاد نگرانی برای والدین، برنامهریزی آموزشی مدارس را نیز دشوار میکند. توسعه فضای آموزشی باید بر اساس پیش بینی رشد جمعیت و نیاز واقعی مناطق انجام شود، نه اینکه پس از افزایش جمعیت دانشآموزی و ایجاد بحران کمبود کلاس، برای ساخت مدرسه اقدام کنیم.
عضو کمیسیون آموزش در پایان خاطر نشان کرد: هدف از همه این اقدامات باید یک چیز باشد؛ دانشآموز در نخستین روز سال تحصیلی بدون دغدغه وارد مدرسه شود و خانواده نیز از فراهم بودن حداقل امکانات آموزشی اطمینان داشته باشد. اگر دولت دستگاههای اجرایی، مدیریت استان، شهرداریها، خیرین و شرکتهای بزرگ اقتصادی را حول یک برنامه مشترک قرار دهد، میتوان بخش مهمی از مشکلات موجود را پیش از آغاز مهر کاهش داد. هیچ دانشآموزی نباید قربانی کمبود منابع، ضعف زیرساخت یا مشکلات اقتصادی خانواده خود شود. /
پایان پیام