خبرگزاری آریا - کاروان ورزشی ایران با حضور در ورزشگاه میزوهو پارک ناگویا، در مراسم افتتاحیه بازی‌های پاراآسیایی 2026 ناگویا رژه رفت.
به گزارش خبرگزاری آریا ، در افتتاحیه پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی نگاه‌ها به مسیر رژه دوخته شده و پرچم‌ها در میان هیاهوی مراسم افتتاحیه بازی‌های پاراآسیایی به حرکت درآمده‌اند. اما در میان کاروان‌های حاضر، کاروانی با نام «جان‌فدایان ایران» قدم به میدان می‌گذارد. کاروانی که حضورش، فراتر از یک رژه ورزشی، روایتی از دشواری، ایستادگی و امید را با خود به ناگویا آورده است.
روح‌الله رستمی، پرچمدار کاروان، پیشاپیش ورزشکاران حرکت می‌کند و پرچم ایران را در دست دارد. پشت سر او، اعضای کاروان با نظم و صلابت گام برمی‌دارند؛ کاروانی به سرپرستی سیدمحمد پولادگر و با همراهی معنوی آنا جهانگرد دانش آموط جانباز مدرسه میناب به ناگویا آمده است.
راه رسیدن به ناگویا آسان نبوده، شرایط جنگی ایران و محدودیت‌های پروازی، که از سوی غرب اعمال شده است کاروان فرزندان ایران را با دشواری‌هایی همراه کرده است.
اما کاروان ایران با پیام مقاومت و امید آمده بود تا نشان دهد که راه رسیدن به سربلندی ایستادگی در برابر سختی‌ها است و هیچ مانعی نمی‌تواند اراده توانبابان را سد کند.
همچنین نظم منحصر‌به‌فرد کاروان ایران و صلابت آنان در رژه افتتاحیه این پیام را مخابره می‌کند که ایران سرافراز‌تر از همیشه در آوردگاه‌های جهانی حضور دارد؛ حضوری که در هر قدم آن، می‌توان نشانی از تعهد به میهن و تلاش برای تکمیل فتح و ظفر دیگر قهرمانان کشور در میدان دید.
در میان حرکت منظم کاروان، سه مولفه بیش از هر چیز خودنمایی می‌کند؛ نخست، اقتدار ایران بزرگ بود؛ اقتداری که نه در شعار، بلکه در حضور ورزشکارانی معنا پیدا می‌کند که با وجود دشواری‌ها، مسیر خود را تا میدان رقابت ادامه داده‌اند. قهرمانانی که آمده‌اند توانایی‌هایشان را به نمایش بگذارند و نشان دهند که حتی در روز‌های سخت نیز می‌توان برای رسیدن به قله‌های افتخار تلاش کرد.
دوم، مظلومیت؛ تصویری که با حضور آنا جهانگرد، دانش‌آموز مجروح جنگ، معنایی ملموس‌تر پیدا می‌کند. حضور او یادآور بی پناهی کودکان در برابر بمب‌های چند تنی مدعیان حقوق بشر است، بمب‌هایی که به بهانه آزادی ریخته شد، اما دانش اموزان مظلوم را از پشت میز‌های تحصیل به ویلچر نشینی سوق داد. بله انا جهانگرد امشب روایتگر قصه تلخ کودکان هیروشیما، غزه و میناب بود.
سوم، فرهنگ ایرانی؛ فرهنگی که در شیوه حرکت، رفتار، گفتار و همراهی اعضای کاروان دیده می‌شود. احترام، همدلی، روحیه پهلوانی و احساس مسئولیت در برابر پرچمی که بر دوش نمایندگان ایران است، تصویری از هویت ایرانی را در این مراسم به نمایش می‌گذارد.
رژه کاروان ایران به پایان می‌رسد و قهرمانان در جایگاه ویژه مستقر می‌شوند، اما این پایان کار نیست بلکه آغاز راهی است که از مراسم افتتاحیه عبور می‌کند و به میدان مسابقات می‌رسد.
در ناگویا، رژه ایران تنها عبور یک کاروان از برابر چشم تماشاگران نبود؛ روایت قدم‌هایی بود که از میان سختی‌های تحمیل شده ناشی از جنگ گذشته‌اند، به امدند تا درس امید به جهانیان بدهند.
پنجمین دوره بازی‌های پاراآسیایی ناگویا از 26 مهر ماه آغاز و تا دوم آبان ادامه دارد. در این دوره 166 ورزشکار جانباز و توان یاب ایران در شهر ناگویا رقابت سختی با حریفان خود دارند.
کاروان فرزندان ایران در دوره گذشته این بازی‌ها به عنوان تاریخی دوم مسابقات دست پیدا کردند و اکنون به دنبال آن هستند تا بتوانند کیفی‌ترین نتیجه ممکن را به نام خود ثبت کنند.
کاروان ورزشی افغانستان نخستین گروهی بود که وارد ورزشگاه شد و بعد از این کشور ورزشکاران بحرینی و بنگلادش راهی جایگاه ویژه کاروان‌ها شدند.
تیم چین بزرگترین کاروان ورزشی حاضر در این دوره از بازی‌ها بود که با قهرمانان نامدار خود وارد ورزشگاه میزوهو پارک شهر ناگویا شد.
کاروان ورزشی ایران بعد از ورزشکاران اندونزی وارد ورزشگاه شد.
حضور بانوان ایرانی با حجاب اسلامی -ایرانی (چادر) در کاروان یکی از نکات بارزی بود که توجه اهالی رسانه را به خود جمع کرد.