خبرگزاری آریا - بحران لحظه‌ای برای تصمیم‌گیری‌های دشوار است؛ لحظه‌ای که آمادگی، آرامش و همکاری می‌توانند مسیر مواجهه با حادثه را تغییر دهند. آمادگی برای چنین روزهایی از آموزش و تمرین در روزهای عادی آغاز می‌شود؛ از آموختن اینکه چگونه از خود محافظت کنیم، چطور به یاری دیگران برویم و در شرایطی که همه‌چیز از روال معمول خارج شده است، مسئولیت خود را بشناسیم.
به گزارش خبرگزاری آریا ، گاهی آنچه در روزهای سخت به کمک انسان‌ها می‌آید، آموخته‌هایی است که در روزهای آرام به دست آورده‌اند؛ مهارت‌هایی که در لحظه حادثه می‌توانند راهگشا باشند و به حفظ جان و آرامش دیگران کمک کنند. آمادگی در برابر بحران، تنها به شناخت خطر و آموختن راه‌های مقابله با آن محدود نمی‌شود بلکه تمرینی برای مسئولیت‌پذیری، همکاری و مراقبت از یکدیگر است؛ آمادگی‌ای که می‌تواند در روزهای دشوار، اهمیت همراهی و همدلی را بیش از همیشه نمایان کند.
نخستین تمرین آمادگی در برابر حوادث و بحران‌ها ویژه بانوان شهرداری تهران روز -دوشنبه چهارم آبان‌ماه 1405- با حضور علی نصیری، رئیس سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران، و مریم اردبیلی، رئیس مرکز زنان و خانواده شهرداری تهران در بوستان بانوان ریحانه برگزار شد. این برنامه با هدف آموزش مهارت‌های عملی، تمرین تخلیه اضطراری، برپایی پهنه‌های اسکان و تقویت هماهنگی و تصمیم‌گیری گروهی در شرایط بحران برگزار شد.
با به صدا درآمدن آژیر زلزله، بانوان حاضر در سالن زیر میزها پناه گرفتند یا در وضعیت ایمن نشستند و دست‌هایشان را روی سر گذاشتند. پس از پایان هشدار، نوبت به تخلیه محل و حرکت به سمت پهنه‌های تعیین‌شده رسید؛ مرحله‌ای که شرکت‌کنندگان باید آموخته‌های خود را به کار می‌گرفتند و با تقسیم مسئولیت برای شرایط پس از حادثه آماده می‌شدند.
در این تمرین، شرکت‌کنندگان در پنج پهنه سازماندهی شدند: پهنه شمال شامل مناطق 1، 2 و 3؛ پهنه غرب شامل مناطق 5، 9، 18، 21 و 22؛ پهنه مرکز شامل مناطق 6، 7، 11 و 13؛ پهنه شرق شامل مناطق 4، 8، 13 و 14 و پهنه جنوب شامل مناطق 15، 16، 17، 19 و 20 که همه زیرساخت‌های بانوان شهرداری تهران بود.
هر گروه مأموریت داشت چادر پهنه خود را برپا کند و با استفاده از امکانات تحویلی، شرایط اسکان اضطراری را شبیه‌سازی کند. زیرانداز، پتوی مسافرتی، ظروف آلومینیومی، ظرف آب تاشو، دمپایی، کوله مدرسه، بالش بادی و کیسه زباله از جمله اقلامی بود که در اختیار گروه‌ها قرار گرفت. در میانه محوطه نیز ارزیابان، روند فعالیت و عملکرد گروه‌ها را بررسی می‌کردند.
در بخش دیگری از بوستان، چادرهای حمایت روانی کودکان، حمایت روانی اجتماعی، زنان باردار، افراد دارای نیازهای ویژه و مادر و کودک برپا شده بود؛ فضاهایی که توجه به نیازهای متفاوت افراد در شرایط بحرانی را به نمایش می‌گذاشتند. در یکی از این چادرها، دو کودک مشغول نقاشی بودند؛ تصویری آرام در میان رفت‌وآمد شرکت‌کنندگان که یادآور می‌شد در کنار تأمین نیازهای اولیه، توجه به سلامت روان و بازگرداندن احساس امنیت به کودکان نیز اهمیت دارد.
کمی آن‌طرف‌تر، اعضای گروه‌ها دور میز آموزش اورژانس جمع شده بودند. مانکن‌های بزرگسال و کودک برای آموزش کمک‌های اولیه و احیای قلبی روی میز قرار داشت و مربی مراحل لازم را توضیح می‌داد. پس از پایان آموزش نیز برخی شرکت‌کنندگان فرصت پیدا کردند تا مراحل احیا را تمرین کنند؛ مهارتی که آموختن آن می‌تواند در موقعیت‌های حساس، به کمک‌رسانی مؤثرتر به مصدومان کمک کند.
پس از آموزش اورژانس، شرکت‌کنندگان به محل آموزش اطفای حریق رفتند. آتش‌نشان حاضر در محل، شیوه مقابله با آتش و اصول اولیه ایمنی را توضیح داد. این بخش نیز فرصتی برای آشنایی عملی با نحوه مواجهه با حوادث و اهمیت شناخت اقدامات صحیح در شرایط اضطراری بود.
در ادامه برنامه، خانه دوام و ایمنی بوستان بانوان ریحانه افتتاح شد؛ مرکزی با هدف گسترش آموزش‌های ایمنی و ارتقای آمادگی شهروندان در برابر حوادث. توسعه خانه‌های دوام و ایمنی در بوستان‌ها می‌تواند زمینه دسترسی بیشتر شهروندان به آموزش‌های عمومی را فراهم کند و پیوند میان ظرفیت‌های تخصصی مدیریت بحران، آتش‌نشانی و شبکه‌های مردمی را تقویت کند؛ پیوندی که می‌تواند آموزش و آمادگی را از محیط‌های سازمانی به خانواده‌ها و محله‌ها گسترش دهد.
بخش از برنامه به کارگاه سناریوهای بحران اختصاص داشت؛ جایی که گروه‌ها باید برای پیامدهای احتمالی زلزله، راهکارهای لازم را مشخص می‌کردند. آسیب به ساختمان‌ها و افراد، افزایش شمار مصدومان، کمبود نیروی امدادی، حریق ناشی از آسیب به علمک گاز، صدمه به خطوط انتقال آب و اختلال در شبکه تلفن همراه، از جمله سناریوهایی بود که شرکت‌کنندگان با آن‌ها مواجه شدند.
هر گروه باید تشخیص می‌داد برای مدیریت هر پیامد، چه ساختاری لازم است، کدام اقدامات باید در اولویت قرار گیرد و هر بخش چه مسئولیتی بر عهده دارد. اعضا پاسخ‌های خود را در فرم‌های مربوط ثبت کردند و نتایج را روی تخته وایت‌برد قرار دادند. سپس سخنگوی هر پهنه، ساختار پیشنهادی و مأموریت‌های گروه خود را ارائه کرد و ارزیابان به بررسی عملکرد تیم‌ها پرداختند.
در این مرحله، توانایی تحلیل شرایط، تقسیم مسئولیت، هماهنگی و ارائه راهکارهای عملی مورد توجه قرار گرفت. گالری واک و امتیازدهی گروه‌ها به عملکرد یکدیگر نیز فرصتی برای مرور راهکارها و آشنایی با تجربه‌های سایر گروه‌ها فراهم کرد. در پایان، پهنه جنوب با اختلاف امتیازی اندک در جایگاه گروه برتر قرار گرفت.
آنچه در بوستان بانوان ریحانه گذشت، مجموعه‌ای از آموزش‌ها و تمرین‌های عملی بود که هرکدام بخشی از آمادگی برای مواجهه با بحران را به تصویر می‌کشید؛ از پناه‌گیری هنگام زلزله و برپایی چادرهای اسکان اضطراری تا تمرین احیای قلبی و تصمیم‌گیری درباره پیامدهای حادثه.
با این حال، دستاورد چنین برنامه‌هایی تنها به نتیجه ارزیابی‌ها یا انتخاب گروه برتر محدود نمی‌شود. آنچه اهمیت بیشتری دارد، مهارت‌ها و تجربه‌هایی است که شرکت‌کنندگان می‌توانند با خود به محیط کار، خانواده و جامعه ببرند؛ تجربه‌هایی که به شناخت بهتر خطرها، افزایش آمادگی و توجه بیشتر به نیازهای دیگران کمک می‌کند.
آمادگی برای بحران از همین تمرین‌های امروز شکل می‌گیرد؛ از یادگیری مهارت‌های ضروری، شناخت مسئولیت‌ها و تمرین همکاری چراکه در روزهای دشوار در کنار امکانات و تجهیزات، آگاهی، مسئولیت‌پذیری و توانایی همراهی با یکدیگر نیز می‌تواند نقش مهمی در مدیریت شرایط و کاهش آسیب‌ها داشته باشد.
انتهای پیام/