خبرگزاری آریا - دونالد ترامپ رییس جمهوری آمریکا و حزب جمهوریخواه این کشور در انتخابات میان دوره ای 2026 شکست خوردند. این شکست البته پیش از انتخابات هم قابل پیش بینی بود، بویژه در مجلس نمایندگان، اما حجم و کیفیت کرسی هایی که حزب حاکم بر کاخ سفید در انتخابات مجالس نمایندگان، سنا و فرمانداری های از دست داد، شگفتی ساز است.
می توان فهرست بلندبالایی از ناکامی های ترامپ و نامزدهای مورد حمایت وی در انتخابات سوم نوامبر 2026 را ردیف کرد که از شکست در ایالت تگزاس که به رنگ آبی – رنگ حزب دموکرات – در آمد، گرفته تا شکست در برابر «عبدل السید» مصری تبار که نامش به عنوان نخستین مسلمان تاریخ سنای ایالات متحده به یادگار می ماند؛ مردی که آیپک (لابی بانفوذ اسراییل در آمریکا) به هر دری زد تا وی را شکست دهد اما موفق نشد.
از این موارد گذشته، می توان گفت حزب جمهوریخواه آمریکا ابتدا به ترامپ و سپس به ایران باخت. به ترامپ باخت چون ترامپ طی دو سال گذشته در مقام ریاست جمهوری آمریکا عملکرد قابل قبولی از خود ارائه نداده و نتوانسته به وعده های انتخاباتی خود عمل کند. این ناتوانی موجب سرخوردگی طیف قابل توجهی از رای دهندگان آمریکایی از جمله رای دهندگان جمهوریخواه و مستقل در آمریکا شده و بهای آن را نامزدهای همحزبی ترامپ در گوشه و کنار آمریکا پرداخت می کنند. عوامل متعددی در این شکست سهمگین ترامپ و جمهوریخواهان دخیل بوده که یکی از عمده ترین آنها، جنگ تحمیل شده آمریکا علیه ایران است. اما قبل از آنکه به این موضوع پرداخته شود، جا دارد عوامل دیگری هم مد نظر قرار گیرد. ناکامی در جنگ تجاری، دعوای سیاسی – اقتصادی با کانادا به عنوان همسایه شمالی، ناتوانی در پایان دادن به جنگ اوکراین، گسترش فساد مالی در دولت، خشم عمومی از سلطه ابرثروتمندان بر سیاست، نگرانی از مخاطرات ایجاد دیتاسنترها و هوش مصنوعی، و نهایتا تلاش ترامپ برای اینکه القا کند که نامش روی برگه های رای نوشته شده است، از عمده ترین دلایل شکست جمهوری خواهان علاوه بر جنگ ایران
بوده است.
اما آنچه از اهمیت شایان توجهی برخوردار است، اینکه انتخابات 2026 زیر سایه سنگین پیامدهای منفی جنگ با ایران برگزار شد. این جنگ سبب شد تنگه هرمز بسته شود و قیمت بنزین و به خصوص گازوئیل در آمریکا به شدت افزایش یابد. این افزایش قیمت ها، فشار سنگینی به خانوارهای آمریکایی وارد کرده است. آمریکا کشوری وسیع با فرهنگ گسترده استفاده از اتومبیل های شخصی است که بالا و پایین شدن حتی چند سنت در قیمت بنزین و گازوئیل با واکنش شدید جامعه روبه رو می شود. در این میان، رکوردشکنی قیمت گازوئیل ضربه مهلکی به جمهوریخواهان وارد کرد؛ از آن بابت که بالارفتن قیمت این کالای راهبردی، موجب افزایش هزینه تولید برای کشاورزان شد و فشار سنگینی را به بخش عمده پایگاه رای ترامپ و جمهوریخواهان در ایالت هایی که زیرساخت آنها کشاورزی است، وارد کرد؛ ضمن اینکه به افزایش قیمت تمامی کالاها از جمله مواد غذایی در آمریکا منجر شد.
البته پیامدهای منفی حمله به ایران فقط در حوزه معیشتی نبوده است. در این جنگ، ایران موفق شد ضربات بسیار سنگینی به دارایی های آمریکا، ازجمله پایگاه های نظامی این کشور در غرب آسیا وارد کند و این دیدگاه را در آمریکا رواج دهد که چنین جنگی بی دلیل بود و فقط برای مردم آمریکا هزینه داشته است؛ بویژه اینکه بعد از دو جنگ پر شدت 12 روزه و 40 روزه و یک جنگ کم شدت 13 روزه نبرد هرمز، ترامپ نه فقط به هیچ یک از اهداف خود در قبال ایران نرسیده، بلکه تنگه هرمز نیز بسته شده و اقتصاد جهان و ازجمله اقتصاد آمریکا ضربه خورده است.
بی دلیل نیست که حدود 65 درصد آمریکایی ها مخالف جنگ با ایران هستند و این جنگ را بی حاصل می دانند. در این میان، غلبه این باور در افکار عمومی که ترامپ به خاطر نتانیاهو به ایران حمله کرد و اسرائیل یکبار دیگر آمریکا را به جنگی بی انتها در آن سوی جهان کشانده است، بر نارضایتی ها از عملکرد دولت ترامپ در قبال جنگ ایران افزود. در هفته ها و روزهای پایانی رقابت های انتخابات نوامبر سال جاری، برخی نامزدهای جمهریخواه تلاش کردند انتقادات ملایمی از ترامپ بابت جنگ با ایران مطرح کنند به این امید که بتوانند در انتخابات، آرای منتقدان این جنگ را به سمت خود بکشند. اما این راهبرد نتیجه نداد و جمهوریخواهان بهای همراهی یا سکوت یا انتقاد دیرهنگام از جنگی تا این اندازه نامحبوب را پرداخت کردند. با این حال، هنوز مشخص نیست که ترامپ از اشتباهاتش در جریان حمله به ایران درس گرفته است یا می خواهد بار دیگر چنین اشتباهی را تکرار کند.
رییس جمهوری شکست خورده آمریکا در انتخابات کنگره، البته مدعی شده است برای راه انداختن جنگ علیه ایران مرتکب اشتباه نشده و چه بسا در روزهای آینده بخواهد اقدامات نظامی جدیدی علیه ایران به راه اندازد. با این حال، اکنون ثابت شده که حمله به ایران با چه بهای سنگین سیاسی در داخل آمریکا همراه شده است و چه بسا ترامپ در رویکرد خود در این موضوع تغییراتی ایجاد کند، تا حداقل دو سال بعد و در انتخابات ریاست جمهوری 2028 شکست دیگری را برای همحزبی هایش رقم نزند.
منبع: روزنامه اطلاعات