خبرگزاری آریا - رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس در مراسم اهدای جایزه امیر در سالن همایش های کتابخانه ملی ایران با تأکید بر ضرورت پیوند میان جامعه و نظام حکمرانی گفت: کنشگران اجتماعی و جوانان جهادی صرفاً بازوان اجرایی کشور نیستند، بلکه بخشی از چشم بینای حکمرانی‌اند و تجربه‌های آنان باید به دانش قابل انتقال، اصلاح رویه‌ها و افزایش توان ملی تبدیل شود.
به گزارش خبرگزاری آریا؛ بابک نگاهداری، رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، در مراسم اهدای جایزه امیر که در سالن همایش‌های بین‌المللی کتابخانه ملی ایران برگزار شد، با گرامیداشت یاد و خاطره شهید امیرمحمد اژدری و ادای احترام به خانواده این شهید و جوانانی که توان خود را وقف خدمت به مردم کرده‌اند، به یکی از مسائل اساسی حکمرانی در ایران پرداخت و این پرسش را مطرح کرد که چرا جامعه‌ای با ظرفیت بالای ایثار، فداکاری و ابتکار، همچنان در حل برخی مسائل خود با دشواری مواجه است؟
وی با اشاره به تجربه‌های موفق جامعه ایرانی از دوران دفاع مقدس تا عرصه‌های علمی، حوادث طبیعی، محرومیت‌زدایی و مقابله با بحران‌ها اظهار کرد: جامعه ایران بارها نشان داده است که حتی با امکانات محدود می‌تواند کارهای بزرگی انجام دهد، اما میان برخورداری از انسان‌های توانمند و نهادینه‌شدن توانایی حل مسئله در کشور تفاوت وجود دارد.
نگاهداری با بیان اینکه گاهی ابتکار یک گروه یا تلاش یک جوان می‌تواند مشکلی را در نقطه‌ای از کشور حل کند، اما همان مشکل در مناطق دیگر همچنان پابرجا بماند، افزود: در چنین شرایطی فداکاری و موفقیت اتفاق افتاده، اما تمام دستاورد آن به سرمایه‌ای ماندگار برای کشور تبدیل نشده است.
تجربه اجتماعی به توانایی ملی تبدیل شود
رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس، تبدیل تجربه‌های اجتماعی به توانایی ملی را یکی از حلقه‌های مهم پیوند جامعه و حکمرانی دانست و گفت: کنشگران اجتماعی علاوه بر خدمتی که ارائه می‌کنند، شناخت ارزشمندی از واقعیت مسائل، موانع اداری، ناکارآمدی تصمیم‌ها و راهکارهای مؤثر به دست می‌آورند؛ شناختی که می‌تواند به بهبود تصمیم‌گیری‌ها کمک کند.
نگاهداری تأکید کرد: هیچ نظام تصمیم‌گیری، حتی با برخورداری از آمار و گزارش‌های کارشناسی، بدون ارتباط با تجربه زیسته مردم نمی‌تواند تصویر کاملی از واقعیت جامعه داشته باشد؛ از همین رو جوانان جهادگر و کنشگران اجتماعی صرفاً بازوان اجرایی کشور نیستند، بلکه بخشی از چشم بینای نظام حکمرانی به شمار می‌روند.
ضرورت تولید دانش قابل انتقال
وی با تأکید بر ضرورت فراتر رفتن از تقدیر و معرفی فعالیت‌های موفق اجتماعی تصریح کرد: باید سازوکاری ایجاد شود تا تجربه‌های موفق به دانش قابل انتقال تبدیل شوند، در فرایند تصمیم‌گیری مورد استفاده قرار گیرند و در صورت نیاز، زمینه اصلاح رویه‌ها و قواعد را فراهم کنند.
نگاهداری با بیان اینکه حل هر مسئله نباید به ظهور یک انسان استثنایی وابسته باشد، گفت: جامعه همواره به انسان‌های فداکار نیاز دارد، اما هنر حکمرانی آن است که مسیری را که یک انسان با دشواری گشوده، برای هزاران نفر دیگر هموار کند.
به مردم میدان خلاقیت و ابتکار داده شود
رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس همچنین بر ضرورت حفظ استقلال و خلاقیت جامعه در کنار ایفای مسئولیت‌های عمومی دستگاه‌های اجرایی تأکید کرد و افزود: نه باید مردم را صرفاً جبران‌کننده کاستی‌های دستگاه‌های اجرایی دانست و نه با تصدی‌گری گسترده، میدان ابتکار آنان را محدود کرد؛ بلکه جامعه باید در حل مسائل پیش‌قدم باشد و حکمرانی زمینه گسترش و ماندگاری دستاوردهای اجتماعی را فراهم کند.
نگاهداری، استحکام درونی کشور را فراتر از منابع اقتصادی، قدرت نظامی و سازمان‌های رسمی دانست و یادگیری از تجربه‌های اجتماعی و تبدیل موفقیت‌های پراکنده به ظرفیت پایدار ملی را از پایه‌های مهم قدرت کشور برشمرد.
جایزه امیر فرصتی برای شناسایی ابتکارات خلاقانه
وی در ادامه با اشاره به فلسفه جایزه امیر خاطرنشان کرد: این جایزه نباید صرفاً به محفلی برای معرفی انسان‌های اثرگذار همچون شهید اژدری محدود شود، بلکه می‌تواند فرصتی برای شناسایی شیوه‌های موفق حل مسئله، پیوند تجربه‌های پراکنده و گسترش ظرفیت اجتماعی ایران باشد.
رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس در پایان تأکید کرد: میراث حقیقی انسان‌های بزرگ تنها کارهایی نیست که در دوران زندگی خود انجام داده‌اند، بلکه راه‌هایی است که پس از آنان نیز به روی دیگران گشوده می‌ماند؛ بنابراین باید شرایطی فراهم شود که هر ابتکار موفق اجتماعی، زمینه‌ساز حل مسائل مشابه و هر تجربه جهادی، افزاینده دانش و توان ملی باشد. /
پایان پیام