خبرگزاری آریا - بر اساس یک مطالعه جدید، داروی آزمایشی کاهش وزن «رتاتروتاید» (retatrutide) می‌تواند به تسکین درد و بهبود توانایی حرکتی در افراد مبتلا به آرتروز زانو کمک کند؛ به‌طوری که حدود دو‌سوم مصرف‌کنندگان این دارو شاهد کاهش حداقل 50 درصدی درد زانوی خود بوده‌اند.
بر اساس یک مطالعه جدید، یک داروی آزمایشی کاهش وزن می‌تواند به تسکین درد و بهبود توانایی حرکتی در افراد مبتلا به آرتروز زانو کمک کند.
به گزارش مدیسن نت، محققان گزارش دادند که حدود دو‌سوم از افرادی که داروی تزریقی «رتاتروتاید» (retatrutide) را مصرف کرده‌اند، شاهد کاهش حداقل 50 درصدی درد زانوی خود بوده‌اند. به گفته پژوهشگران، افرادی که از این دارو استفاده کردند، به‌طور میانگین 20 تا 25 درصد از وزن اولیه بدن خود را از دست دادند؛ امری که باعث کاهش فشار ناشی از فعالیت‌های روزمره بر زانوهای آن‌ها شده است.
دکتر «توماس اشنایزر»، پژوهشگر ارشد این مطالعه و استاد رشته‌های طب فیزیکی و توان‌بخشی، بیهوشی و پزشکی دانشگاه نورث‌وسترن در شیکاگو، در یک بیانیه خبری گفت: یافته‌ها نشان می‌دهند که اگر فردی دارای اضافه وزن و مبتلا به آرتروز باشد، کاهش وزن قابل‌توجه از طریق این درمان، احتمالاً منجر به کاهش چشمگیر درد زانو خواهد شد. وی افزود: یک عامل کلیدی این است که فشار کمتری به زانوها وارد می‌شود؛ در نتیجه درد کاهش می‌یابد و فرد می‌تواند عملکرد حرکتی خود را بهبود بخشد.
داروی رتاتروتاید متعلق به نسل جدیدی از داروهای کاهش وزن (موسوم به داروهای GLP-1) است؛ دسته‌ای که شامل داروهایی نظیر «سماگلوتاید» (با نام‌های تجاری Ozempic یا Wegovy) و «تیرزپاتاید» (با نام‌های تجاری Mounjaro یا Zepbound) نیز می‌شود. داروهای مبتنی بر «پپتید-1 شبه‌گلوکاگون» (GLP-1)، عملکرد هورمون GLP-1 را در بدن تقلید می‌کنند؛ هورمونی که به تنظیم سطح انسولین و قند خون کمک کرده، اشتها را کاهش می‌دهد و روند هضم غذا را کُند می‌کند.
به گفته محققان، تفاوت رتاتروتاید در این است که این دارو سه هورمون مختلف مؤثر بر گرسنگی و اشتها را هدف قرار می‌دهد؛ در حالی که سماگلوتاید بر یک هورمون و تیرزپاتاید بر دو هورمون تأثیر می‌گذارند. به همین دلیل، میزان کاهش وزن حاصل از مصرف رتاتروتاید از محدوده 10 تا 20 درصدی که معمولاً با مصرف سماگلوتاید یا تیرزپاتاید مشاهده می‌شود، فراتر رفته است.
در این مطالعه جدید، پژوهشگران داده‌های حاصل از دو کارآزمایی بالینی را که شامل بیش از 1000 بیمار بود، مورد تجزیه‌وتحلیل قرار دادند. در این کارآزمایی‌ها، افراد به‌طور تصادفی انتخاب شدند تا یا داروی رتاتروتاید را دریافت کنند و یا دارونما. شاخص توده بدنی (BMI) تمام بیماران 27 یا بالاتر بود که آن‌ها را در دسته افراد دارای اضافه وزن یا چاق قرار می‌داد و همگی نیز به آرتروز دردناک زانو مبتلا بودند. هیچ‌یک از شرکت‌کنندگان به دیابت مبتلا نبود.
نتایج نشان داد که 63 تا 70 درصد از افرادی که رتاتروتاید مصرف کردند، کاهش حداقل 50 درصدی را در درد زانو تجربه کردند؛ در حالی که این رقم برای گروهی که دارونما دریافت کرده بودند، 38 درصد بود. همچنین حدود 64 تا 65 درصد از مصرف‌کنندگان رتاتروتاید شاهد بهبود 50 درصدی در عملکرد زانو بودند، در حالی که این میزان در گروه دریافت‌کننده دارونما 33 درصد گزارش شد. به گفته پژوهشگران، این بهبود مستقیماً با کاهش وزن بیماران مرتبط بود.
اشنایزر در این باره گفت: شرکت‌کنندگان پاسخ‌های چشمگیری نشان دادند. بسیاری از افراد حاضر در این مطالعه وزن قابل‌توجهی کم کردند، به‌طوری که برخی از آن‌ها تا حدود 45 کیلوگرم یا بیشتر وزن از دست دادند. بر پایه این گزارش، عوارض گوارشی مانند حالت تهوع، اسهال و یبوست شایع‌ترین عوارض جانبی در میان مصرف‌کنندگان رتاتروتاید بودند و بسته به میزان دوز مصرفی، حدود 4 تا 8 درصد از بیماران به دلیل همین عوارض گوارشی مجبور شدند مصرف دارو را متوقف کنند.
اشنایزر اظهار داشت بیمارانی که وزنشان در ایجاد درد زانو نقش دارد، باید برای کاهش تأثیر آرتروز، ابتدا اقداماتی نظیر اصلاح رژیم غذایی، ورزش و سایر تغییرات در سبک زندگی را آغاز کنند. پژوهشگران می‌گویند گام بعدی در این تحقیقات، بررسی این موضوع است که آیا رتاتروتاید می‌تواند روند پیشرفت آرتروز را به‌اندازه‌ای کُند کند که نیاز به جراحی تعویض مفصل زانو به تعویق بیفتد یا خیر.
وی در پایان با اشاره به اینکه تصور می‌شود این داروها دارای خاصیت ضدالتهابی قابل‌توجهی هستند اما مکانیسم دقیق آن هنوز کاملاً شناخته‌نشده است، افزود: هدف نهایی این است که بتوانیم درد افراد را کاهش دهیم و جلوی پیشرفت آرتروز (استئوآرتریت) آن‌ها را بگیریم. گفتنی است داروی «رتاتروتاید» هنوز به تأیید سازمان غذا و داروی ایالات متحده نرسیده است.