خبرگزاری آریا- گرندپری ترکیه در هوایی بارانی شروع شد و با پایانی جذاب همراه شد تا لوییس همیلتون هفتمین قهرمانی اش را قطعی کند.
به گزارش آریا، گرندپری ترکیه در شرایط بارانی پیست استانبول شروع شد و همان ابتدای کار، استارت فوق العاده سباستین فتل به چشم آمد که خود را از رتبه یازدهم به سوم رساند. برخورد والتری بوتاس و استبان اوکون نیز راننده مرسدس را به رتبه شانزدهم کشاند. در دورهای ابتدایی مسابقه، دو ماشین ریسینگ پوینت در رده های اول و دوم بودند و لنس استرول که برای اولین بار در پول پوزیشن بود، فاصله مناسبی با پرز و دیگر راننده ها ایجاد کرده بود.
هر چه قدر از مسابقه گذشت، باران کم و سپس قطع شد و پیست نیز حالتی معمولی به خود گرفت. اینجا بود که اکثر راننده ها به پیت رفتند تا لاستیک های خیس ماشین خود را با اینترمدیت عوض کنند. ماشین های ردبول تنها خودروهایی بودند که تصمیم گرفتند دیرتر از بقیه این کار را انجام دهند. بعد از این تغییرات بود که مکس ورستپن به جایگاه های بالا رسید و در مقطعی میان 3 راننده برتر مسابقه بود. پیت استاپ ضعیف ردبول اما کار ورستپن را سخت کرد و او بعد از خارج شدن از پیت، درست پشت سباتین فتل و لوییس همیلتون درآمد و صحنه جذابی را رقم زد. در مقطعی از مسابقه، الکس آلبون که او نیز دیر تصمیم به تعویض لاستیک های خود گرفت، صدرنشین شد. در همین حین، ورستپن بارها تعادل خود خود را از دست داد و زمان های زیادی را به همین دلیل از دست داد. همین اتفاق برای والتری بوتاس نیز رخ داد و عملکرد ضعیف راننده مرسدس، خیلی زود خیال همیلتون بابت قهرمانی را راحت کرد.
با خشک شدن پیست و همینطور پیت استاپ مجدد برخی راننده ها، حالا لوییس همیلتون و سرجیو پرز برای پیروزی می جنگیدند که همیلتون با DRS به آسانی از پرز عبور کرد و صدرنشین مسابقه شد و تا پایان نیز در هیمن جایگاه باقی ماند. استراتژی ریسکی مرسدس و ریسینگ پویت جواب داد و همیلتون و پرز که تنها یک بار لاستیک های خود را عوض کرده بودند، صدرنشین مسابقه باقی ماندند. همیلتون فاصله بسیار زیادی ایجاد کرد اما پرز در دورهای آخر فشار ماشین های پشت خود را احساس کرد. لنس استرول اما بعد از پیت استاپ دوم خود، دیگر نتوانست به رده های بالا برسد. شارل لکلرک و کارلوس ساینز کم کم خود را به رده های بالا رساندند و لکلرک در صحنه ای جذاب و با چند سبقت متوالی، از فتل نیز عبور کرد و خود را به رتبه چهارم رساند. در ادامه به نظر می رسید که سکوهای همیلتون، پرز و لکلرک قطعی شده اما در دور آخر، لکلرک بسیار به پرز نزدیک شده بود و قصد عبور از او را داشت که برای چند لحظه کنترل خودرویش را از دست داد و همین باعث شد در ثانیه های پایانی، فتل به رتبه سوم برسد و بعد از همیلتون و پرز، مسابقه را به پایان برساند.
از نکات جالب این مسابقه می توان به پیشرفت رتبه های راننده ها اشاره کرد. سباستین فتل نسبت به جایگاه ابتدایی خود 8 رتبه، شارل لکلرک 8 رتبه، کارلوس ساینز 10 رتبه و لندو نوریس نیز 8 رتبه مسابقه را در جایگاه بهتری به پایان رساندند. این اولین سکوی سرجیو پرز و سباستین فتل در فصل 2020 بود. لندو نوریس توانست سریع ترین دور مسابقه را به نام خود ثبت کند. به این ترتیب، لوییس همیلتون در فاصله 3 مسابقه تا پایان فصل 2020، قهرمانی اش را قطعی کرد. این چهارمین قهرمانی متوالی همیلتون، ششمین قهرمانی اش با مرسدس و در مجموع هفتمین قهرمانی این راننده پر افتخار انگلیسی در تاریخ فرمول یک است.
لوییس همیلتون با پیروزی در گرندپری ترکیه، هفتمین قهرمانی خود در فرمول یک را قطعی کرد و به رکورد میشائیل شوماخر به عنوان بیشترین قهرمانی در تاریخ فرمول یک به عنوان راننده رسید. پیشبینی هفتمین قهرمانی لوییس همیلتون کار سختی نبود و سرانجام امروز این اتفاق رخ داد و راننده انگلیسی مرسدس، توانست به رکورد میشائیل شوماخری برسد که 14 سال پیش به هفتمین قهرمانی اش رسیده بود و به نظر می رسید این رکورد دست نیافتنی باشد. همیلتون با این قهرمانی اکنون چهارمین قهرمانی متوالی اش را نیز تجربه می کند و فصل نیز بعد در صورت ماندن در تیم مرسدس، شانس خوبی برای رسیدن به دیگر رکورد شوماخر، یعنی 5 قهرمانی متوالی دارد. همیلتون امروز یکی دیگر از رکوردهای شوماخر را نیز شکست و آن بیشترین قهرمانی با یک تیم است که اکنون همیلتون با 6 قهرمانی به همراه مرسدس، به تنهایی بالاتر از 5 قهرمانی شوماخر با فراری قرار گرفت.
در 11 دوره اخیر فرمول یک، تنها 3 راننده به قهرمانی رسیده اند. همیلتون 6 بار، سباستین فتل 4 بار و نیکو رزبرگ یکبار توانسته اند قهرمان فرمول یک شوند و از سال 2010 تا به امروز، هیچ راننده ای به غیر از این 3 طعم قهرمانی را نچشیده است. جالب است که تنها تیم های مرسدس و ردبول در این سال ها راننده های شان به قهرمانی رسیده اند. تمام قهرمانی های فتل به همراه ردبول بود و 7 قهرمانی مرسدس نیز به دست همیلتون و رزبرگ رقم خورده است. در لیست زیر نگاهی داریم به رکوردداران قهرمانی در تاریخ فرمول یک به عنوان راننده.