خبرگزاری آریا -در دو دهه اخیر، بهدلیل ضعف در سیاستگذاری و بیتوجهی به مسائل بنیادین مناطق روستایی، شاهد روند رو به افزایش مهاجرت از روستاها به شهرها بودهایم. این روند، نهتنها باعث کاهش جمعیت فعال در بخش کشاورزی و تولید شده، بلکه به گسترش حاشیهنشینی و آسیبهای اجتماعی در مناطق شهری نیز دامن زده است.
بیتردید خدماتی نظیر آسفالت راههای روستایی، برقرسانی، گازرسانی و تأمین آب شرب سالم از افتخارات دوران پس از انقلاب اسلامی به شمار میرود، اما باید اذعان داشت که این اقدامات زیربنایی به تنهایی برای پویایی و شکوفایی روستاها کافی نبوده است. توسعه پایدار روستاها نیازمند نگاه جامع و چندبعدی است؛ نگاهی که همزمان به اشتغال، آموزش، بهداشت، فرهنگ و رفاه اجتماعی توجه داشته باشد.
امروز جوان روستایی در بسیاری از مناطق کشور از کمبود امکانات ورزشی، فرهنگی و تفریحی رنج میبرد. نبود فرصتهای شغلی پایدار و ضعف در حمایت از تولیدات محلی نیز موجب شده بخش قابلتوجهی از جمعیت فعال روستاها به ناچار راهی شهرها شوند. در حوزه آموزش، عدم احداث مجتمعهای آموزشی در روستاهای بزرگ، خانوادهها را ناگزیر کرده تا برای ادامه تحصیل فرزندان خود به شهرها مهاجرت کنند. از سوی دیگر، وضعیت خانههای بهداشت و خدمات درمانی در بسیاری از مناطق روستایی همچنان با استانداردهای مطلوب فاصله دارد.
اکنون که دولت دکتر پزشکیان بر سر کار آمده است، انتظار میرود سیاستهای توسعه روستایی را با رویکردی علمی و جامع بازنگری نماید. تقویت زیرساختهای اشتغال، ایجاد انگیزه برای بازگشت جمعیت به روستاها، بهبود خدمات آموزشی و بهداشتی، و فراهمسازی امکانات فرهنگی و ورزشی از جمله اقداماتی است که میتواند به احیای زندگی در روستاها و تحقق توسعه متوازن در کشور بینجامد.
توجه به جامعه روستایی، نهتنها یک ضرورت اقتصادی و اجتماعی است، بلکه گامی در جهت تحقق عدالت و پایداری ملی محسوب میشود.
محمد چهاردولی- خبرنگار اقتصادی آریا