خبرگزاری آریا- در روزهایی که دشمنان این سرزمین، انسجام و ایمان ملت را هدف قرار دادهاند و با هر توطئهای میکوشند شکاف ایجاد کنند، تاریخ بار دیگر شاهد صحنهای است که فراتر از یک مراسم ساده است. بدرقهی امروز، تنها وداع با یک چهرهی برجسته و یک ستونِ خدمت نبود؛ بلکه روایتِ تداومِ یک مسیرِ پررهیب و پرشکوه بود.
مردمی که امروز در این مسیر گام برمیدارند، ثابت کردند که ایران در آزمونهای سهمگین، «سوگ» را به «سکون» تبدیل نمیکند. فقدان یک شخصیت بزرگ، تنها باعث تقویت همبستگی و حضور گستردهی مردمی شد که میدانند جای خالیِ یک راهبر، با استواریِ یک ملت پر میشود.
دشمنان با تصور باطل خود، گمان میکنند با حذفِ شخصیتها، جریانها را به پایان میبرند؛ اما تاریخ بارها نشان داده است که یادِ نامهای بزرگ، در خاکِ ایمان ریشه میدواند و از آنها شاخ و برگهای بیشتری میروید. حضور سیلآسای مردم، از هر قشر و سنی، پاسخی قاطع به روایتسازیهای نادرست و تلاشهای بیهوده برای نمایش خستگی یا بیتفاوتی بود. این حضور، خود بیانیهای بود برای تمام «یزیدیان زمان» و سردمداران رژیم جعلی اسرائیل که بدانند این ملت، نه با سوگ، که با بصیرت و اراده به حرکت ادامه میدهد.
قدرت واقعی این سرزمین، در همدلیِ عمیق و در ثبتِ پیامی است که فراتر از مرزها شنیده میشود: «ما بر سرِ پیمان هستیم.» این بدرقه در حافظهی تاریخ، نه به عنوان یک لحظهی اندوه، بلکه به عنوان «بلوغ یک ملت» ثبت خواهد شد؛ ملتی که میداند میراثِ مردانِ بزرگ، تنها یک خاطره نیست، بلکه یک «مسئولیت» و یک «تکلیف» برای آینده است.
باید برخاست؛ چرا که راه همچنان باقی است و پرچمِ ایستادگی، بر فراز قلههای عزت، برافراشته خواهد ماند.