خبرگزاری آریا - گندم، تنها یک محصول کشاورزی نیست، بلکه نماد امنیت غذایی، استقلال اقتصادی و اقتدار ملی هر کشور به شمار میرود. در جهان امروز که بحرانهای اقلیمی، جنگها، تحریمهای اقتصادی و نوسانات بازارهای جهانی، دسترسی به مواد غذایی را با چالشهای جدی مواجه کردهاند، اهمیت تولید محصولات اساسی بیش از هر زمان دیگری آشکار شده است. در این میان، گندم جایگاهی ویژه دارد؛ محصولی که مستقیماً با سفره مردم و آرامش جامعه در ارتباط است.
تجربه کشورهای مختلف نشان داده است که هر کشوری بتواند نیاز خود به گندم را از تولید داخلی تأمین کند، در برابر بحرانهای جهانی آسیب پذیری کمتری خواهد داشت. وابستگی به واردات این محصول راهبردی، علاوه بر تحمیل هزینههای سنگین ارزی، میتواند در شرایط خاص، امنیت غذایی کشور را با مخاطره روبه رو کند. از این رو، حمایت از تولید داخلی گندم نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی ملی است.
در ایران نیز هزاران کشاورز با وجود خشکسالیهای پیدرپی، کاهش منابع آبی، افزایش هزینههای تولید، گرانی نهادهها، کمبود ماشینآلات و مشکلات اقتصادی، همچنان با تلاش شبانهروزی در مسیر تولید این محصول حیاتی گام برمیدارند. این تلاشها شایسته قدردانی است، اما قدردانی واقعی تنها در قالب شعار محقق نمیشود؛ بلکه نیازمند سیاستهای حمایتی مؤثر و اقدامات عملی است.
پرداخت بهموقع مطالبات گندم کاران، تعیین نرخ خرید تضمینی متناسب با هزینههای واقعی تولید، تأمین بذر و کود با کیفیت، توسعه سامانههای نوین آبیاری، حمایت از مکانیزاسیون کشاورزی و ارائه تسهیلات مناسب، از جمله اقداماتی است که میتواند انگیزه کشاورزان را برای ادامه تولید حفظ کند. هرگونه تأخیر در پرداخت مطالبات یا تصمیم گیریهای غیرکارشناسی، مستقیماً بر میزان تولید و امنیت غذایی کشور اثر خواهد گذاشت.
از سوی دیگر، تغییرات اقلیمی و کاهش منابع آب، ضرورت مدیریت علمی بخش کشاورزی را دوچندان کرده است. افزایش بهره وری، استفاده از ارقام مقاوم به خشکی، اصلاح الگوی کشت و آموزش کشاورزان، باید در دستور کار دستگاههای متولی قرار گیرد تا تولید گندم با کمترین مصرف منابع و بیشترین بازدهی ادامه یابد.
فراموش نکنیم که امنیت غذایی، یکی از مهمترین ارکان امنیت ملی است. کشوری که در تأمین غذای مردم خود وابسته باشد، در برابر فشارهای خارجی نیز آسیب پذیرتر خواهد بود. از این منظر، گندم تنها یک محصول کشاورزی نیست؛ بلکه سرمایه ای ملی و راهبردی است که حفظ و تقویت تولید آن باید به یک اولویت دائمی تبدیل شود.
امروز بیش از هر زمان دیگری، ضرورت دارد مسئولان با نگاه راهبردی به بخش کشاورزی بنگرند و گندم کاران را نه صرفاً تولید کننده، بلکه حافظان امنیت غذایی کشور بدانند. حمایت از این قشر زحمتکش، سرمایه گذاری برای آینده ایران است؛ آیندهای که در آن سفره مردم، حاصل تلاش کشاورزان و تصمیمهای درست مسئولان خواهد بود. هر دانه گندم، ثمره رنج دستانی است که امنیت غذایی کشور را تضمین می کنند و شایسته است این تلاش ارزشمند، با حمایت واقعی و برنامهریزی اصولی پاس داشته شود.
محمد چهاردولی- خبرنگار اقتصادی آریا