خبرگزاری آریا- سید بهنام مهردل مدیرکل آموزش فنی و حرفهای استان مازندران، پیش به سوی عدالت مهارتی و ایرانِ ماهر.
به گزارش خبرنگارآریادرساری:سید بهنام مهردل مدیرکل آموزش فنی و حرفهای استان مازندران ، درآستانه هفته ملی مهارت، که هر ساله یادآور عظمت دستان توانمند این سرزمین است، بر خود فرض میدانم که از عمق جان، به نمایندگی از خانواده بزرگ مهارت مازندران، سپاس بیکران خویش را نثار دکتر احمد میدری، وزیر محترم تعاون، کار و رفاه اجتماعی کنم؛ مردی که نگاه مثبت و راهگشای او به نظام آموزشهای فنی و حرفهای، نه یک رویکرد اداری که باوری نهادگرایانه و ریشهدار در عدالت اجتماعی است.
او که از تبار اقتصاددانانی است که نهادها را موتور تحول میدانند، به زیبایی درک کرده است که مهارت، تنها یک «آموزش» نیست؛ پلی است میان نظریه و عمل، میان ذهن پویا و دست خلاق. اینک در میانه مسیر پرپیچوخم توسعه، چشم به راه فردایی روشنتریم. بیگمان حضور او در قامت حامی بیچشمداشت سازمان آموزش فنی و حرفهای، چونان چراغی فرا راه این نهاد دیرپاست؛ چراغی که فروغ آن، نوید تحولی بنیادین در زیرساختهای مهارتی کشور را به همراه دارد.
دکتر میدری، با نگاه نهادگرای عدالتمحور خویش، فقر مطلق را نه در کمبود سفره، که در نبود «توانایی پدیدآوردن سفره» معنا میکند. او بر این باور است که هر نیروی کار ماهر، خود، سدی استوار در برابر فقر و محرومیت خواهد بود. او به دنبال تحولی ساختاری است که در آن، سازمان از یک نهاد صرفاً آموزشی، به بازوی اصلی اشتغالزایی و شبکهای از شرکای اجتماعی توانمند تبدیل شود؛ شرکایی از جنس اتاقهای بازرگانی، انجمنهای صنفی، بنگاههای اقتصادی و نهادهای مدنی. اینان هر یک حلقهای از زنجیر مهارتآموزی مشارکتی را به دست میگیرند و همین، تمایز او از قافله مدیران همروزگار است؛ چشماندازی که جز با همت جمعی این شرکا، دستیافتنی نخواهد بود.
در این میان، نگاه بلند دکتر مسعود پزشکیان، رئیسجمهور فرزانه ایران، چونان ستونی استوار بر این بنای نوپا، سایه عدالت آموزشی را بر تمام این مسیر گسترانیده است. او عدالت آموزشی را نه یک شعار، که حقی بنیادین و استراتژی توسعه پایدار میداند و بر این باور است که جامعهای عادلانه، جز در سایه دسترسی برابر به آموزش باکیفیت، معنا نمییابد. این نگاه راهبردی رئیسجمهور که مهارتآموزی را رکن رکین عدالت اجتماعی میشمارد، زمینهساز همافزایی بینظیری میان دولت و نظام فنیوحرفهای شده است. بهگونهای که امروز واژه «عدالت آموزشی» در قامت کارگاههای سیار روستایی و شهری، آسیبدیدگان اجتماعی و دورههای متناسب با نیاز مناطق محروم، جان تازهای گرفته است.
فراتر از این، نگاه رئیسجمهور به مهارتآموزی، مرزهای شهر و روستا را درنوردیده و کوچههای خاکی دورافتادهترین نقاط را به کارگاههای درس امید بدل کرده است. جایی که کشاورز با آموختن دانش فرآوری محصول، خود به کارآفرینی برای روستای خویش بدل میشود و چرخه فقر، با دستان پینهبسته او در هم میشکند. چه زیبا که این نگاه، به آسیبدیدگان اجتماعیِ ناشی از فقر نیز رسوخ کرده است؛ آنان که در حاشیه جامعه، نه از سر تقصیر که از سر غفلت سیستم، از خوان مهارت بینصیب مانده بودند. امروز در سایه این نگاه تحولخواه، در کارگاههای بازآموزی و دورههای توانمندسازی اجتماعی، فرصت دوبارهای برای زیستن شرافتمندانه مییابند.
پیوند این دو نگاه بلند، یعنی تأکید میدری بر مهارتآموزی کارآفرینمحور و تأکید پزشکیان بر عدالت آموزشی، نقشه راهی است برای فردایی که در آن، هیچ استعدادی در کوچهپسکوچههای محرومیت به فراموشی سپرده نمیشود. فردایی که هر ایرانی، فارغ از بافت جغرافیایی و طبقه اقتصادی خویش، به سهم خود از خوان مهارت بهرهمند میگردد.
اینک همکاران من در بخش دولتی و خصوصی، در استان سرسبز مازندران، در هفتهای که به نام مهارت مزین است، در آینه این نگاه تحولخواهانه، تصویر فردایی را میبینیم که پیشتر تنها در رویا میگنجید. بیتردید دکتر میدری، این فرصت تاریخی را برای نظام مهارتی کشور رقم زده است؛ فرصتی که اگر با همدلی شرکای اجتماعی و ارادهای پولادین از آن بهره گیریم، میتوانیم سازمان را از حاشیه به متن توسعه استان خویش بیاوریم. بیایید دست در دست هم، از این پنجره گشوده به سوی «ایران ماهر» قدم برداریم و باوری را زنده کنیم که میگوید: «هیچ کارآموزی، در هیچ جای این سرزمین، بیکار نخواهد ماند.