خبرگزاری آریا - در ازدحام جمعیت و هیاهوی مرز مهران، جایی که قدمهای خسته زائران در مسیر رسیدن به کربلا بیتابی میکند، مردی با دستانی پینه بسته و قلبی سرشار از ارادت، بساطی ساده اما پرمعنا پهن کرده است؛ او کفشهای زائران را بدون دریافت هیچ هزینهای تعمیر میکند تا هیچ قدمی در مسیر عشق ناتمام نماند.
به گزارش آریا، این روزها مرز بینالمللی مهران شاهد صحنههایی است که شاید در هیچ کجای دنیا نتوان نظیر آن را یافت. در میان خیل عظیم مشتاقان اباعبدالله الحسین (ع)، مردی که خود را خادمِ کفشهای زائران مینامد، با لبخندی مهربان و سوزنی در دست، به ترمیم صندلها و کفشهای فرسوده زائران مشغول است.
او که نامش را تنها «خادمالحسین» میخواند، در گفتوگو با خبرنگار ما میگوید: این تنها کاری است که از دستم برمیآید. وقتی میبینم زائر پایش تاول زده و کفشاش دیگر یارای همراهی ندارد، تمام توانم را میگذارم تا با یک تعمیر ساده، راه را برایش هموار کنم. مزد من، همان دعای خیری است که زائر هنگام رفتن برایم میخواند.
این کفاشِ که سالهاست در ایام اربعین در نقطه صفر مرزی حضور مییابد، معتقد است که خدمت به زائران امام حسین (ع) تنها محدود به اسکان و غذا نیست، بلکه هر کس به قدر وسع خود باید باری از دوش زائران بردارد.
او میافزاید: بسیاری از این زائران مسافتهای طولانی را طی کردهاند و کفشهایشان در این مسیر پرفراز و نشیب آسیب دیده است. اگر این کفش درست نشود، زائر از حرکت باز میماند؛ من اجازه نمیدهم این اتفاق بیفتد.
حضور او در این گوشه از مرز مهران، تنها تعمیرِ یک تکه چرم یا پارچه نیست؛ بلکه تجلی ایثار و اخلاصی است که در تار و پود حماسه اربعین تنیده شده است. اینجا در مرز مهران، هر کس به نوعی مشق عاشقی میکند؛ یکی با دادن آب، دیگری با توزیع غذا و این پینهدوزِ صبور، با بند زدن به کفشهایی که قرار است راهیِ بهشت شوند.
این اقدام او اگرچه کوچک به نظر میرسد، اما نشاندهنده روحیه همدلی مردم ایلام در میزبانی از زوار است که سالهاست با افتخار، لقب «دروازه عتبات عالیات» را بر پیشانی خود دارند.