خبرگزاری آریا- مقاله داوود لطیفی فعال فرهنگی، اجتماعی شورای شهربابل ، مدیریت شهری درهرجامعهای، نیازمند توازنی دقیق میان «قدرت اجرایی»، «تخصص فنی» و «رضایت اجتماعی» است.
به گزارش خبرنگارآریادرشهرستان بابل به نقل ازمقاله داوود لطیفی فعال فرهنگی، اجتماعی شورای شهربابل :اخیراً خبر برگزاری نشستی برای بررسی طرحهای مدیریت پسماند و احداث کارخانه کمپوست در دفتر امام جمعه محترم بابل با حضور دو نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی، فرماندار ،رئیس شورای اسلامی شهر و شهردار بابل منتشر شد. در حالی که تشکیل چنین جلساتی در نگاه نخست، نشاندهنده اراده برای حل مشکلات شهر است، اما از منظر مدیریتی، این رویکرد را میتوان به عنوان فرصتی برای بازنگری در «شیوه تصمیمگیری» در شهرستان بابل تحلیل کرد.
1- اولویت تخصص در مسائل فنیبهداشتی:
مدیریت پسماند و احداث مراکز کمپوست، پیش از آنکه یک موضوع سیاسی یا اداری باشد، یک مسئله «فنی-بهداشتی» و «زیستمحیطی» است. در چنین پروندههای حساسی، تکیه بر تخصصهای محیطزیستی و مهندسی، بیش از هر چیز اهمیت دارد. تشکیل جلسات در محیطهای اداری و سیاسی، اگرچه میتواند به هماهنگی میان ارکان قدرت کمک کند، اما نباید جایگزین «میزهای تخصصی» شود. برای دستیابی به نتایجی پایدار، ضروری است که تصمیمات، بر اساس استانداردهای فنی و نظارتهای مستقل اتخاذ گردند تا از هرگونه بهرهبرداری شتابزده و نمایشی پیشگیری شود.
2- پذیرش اجتماعی و عدالت محیطزیستی (پرونده انجیلسی):
درمواجهه با چالشهای حساس محیطزیستی، مانند پذیرش مجدد زبالهها در منطقه #انجیلسی، باید پذیرفت که «نفوذ معنوی» و «توصیههای سیاسی»، به تنهایی برای جلب رضایت مردم کافی نیست. مردم در چنین شرایطی، به دنبال «تضمینهای بهداشتی»، «شفافیت در اجرا» و «عدالت در توزیع بار محیطزیستی» هستند. برای عبور از بنبستهای اجتماعی، تنها راه، برقراری «گفتگوی صادقانه و مستقیم» با نمایندگان واقعی مردم و نخبگان محلی است تا حس اعتماد متقابل جایگزین احساس به حاشیه رانده شدن شود.
3- ضرورت باز کردن دایره مشارکت:
یکی از نکات قابل تأمل در جلسات اخیر، جای خالی مسئولین نهادهای نظارتی، محیطزیست، دانشگاه علوم پزشکی، بخشداری مربوطه، نمایندگان منتخب مردم منطقه و جامعه مدنی در تصمیمسازیهاست. حکمرانی مدرن، بر این اصل استوار است که تصمیمات کلان، نه در اتاق ها و دفاتر بسته، بلکه در محیطهای تعاملی و با مشارکت فعالانه نخبگان، دانشگاهیان و احزاب سیاسی و مدنی اتخاذ شود.
وقتی دایره تصمیمگیری محدود به یک جریان خاص باشد، ریسک «خطای مدیریتی» افزایش مییابد. باز کردن این دایره و پذیرش تنوع دیدگاهها، نه تنها باعث کاهش قدرت ارگانها نمیشود، بلکه «مشروعیت» تصمیمات را در جامعه افزایش داده و از بروز تنشهای اجتماعی پیشگیری میکند.
4- گذار از «نمایش» به «پایداری:
امروز بابل به جای نمایش موفقیتهای مقطعی، نیازمند «پایداری در نتایج» است. برگزاری جلسات باشکوه، تا زمانی که به «بهبود واقعی معیشت» و «حل بنیادین بحرانهای زیستمحیطی» منجر نشود، تنها یک اثر موقت خواهد بود. باید از رویکرد «برچسبزنی» به منتقدان فاصله گرفت و به جای آن، از «نقد تخصصی» به عنوان ابزاری برای اصلاح مسیر استفاده کرد. صلح، عقلانیت و تعامل، تنها راه عبور از تنگناهای فعلی است.
⭐️بابل نیازمند آن است که مدیریت شهری خود را از فضای «تصمیمات تکسویه» به فضای «حکمرانی تعاملی» منتقل کند. حل معضل پسماند و توسعه متوازن استان، در گروی این است که «حقوق شهروندی» و «تخصص فنی»، پیش از هر چیز در اولویت قرار گیرند. امیدواریم با تکیه بر عقلانیت و پذیرش مشارکت فعال جامعه مدنی، فردایی روشنتر و محیطزیستی سالمتر برای دیار سرافراز مازندران رقم بخورد.
داوود لطیفی فعال فرهنگی، اجتماعی شورای شهربابل :