خبرگزاری آریا -آبادان و خرمشهر، دو شهری که سالها به عنوان نماد توسعه و رفاه شهری در ایران شناخته میشدند، امروز در یکی از ابتداییترین شاخصهای حیات شهری، یعنی دسترسی به سرویس بهداشتی عمومی، با کمبود جدی مواجهاند. این وضعیت در حالی ادامه دارد که مسئولان منطقه آزاد اروند و شهرداریهای آبادان و خرمشهر هر ساله با استناد به آمار میلیونی گردشگران و زائران از عملکرد خود سخن میگویند.
آبادان و خرمشهر در تعطیلات نوروز و دیگر مناسبتها مقصد گردشگری بسیاری از هموطنان هستند. این دو شهر در طول سال نیز میزبان کاروانهای راهیان نور و در ایام اربعین مقصد زائران امام حسین (ع) از سراسر کشور هستند. با این حال، حجم بالای میهمانان و زائران با سرانه متناسب سرویس بهداشتی همخوانی ندارد و بسیاری از شهروندان، گردشگران و زائران از نبود امکانات بهداشتی مناسب در سطح شهرهای آبادان و خرمشهر گلایهمند و منتقد هستند.
به گزارش خبرگزاری آریا از آبادان؛بر اساس گزارشهای میدانی، در پارکها، محلات و محلهای عبور و مرور شهری آبادان و خرمشهر خبری از سرویسهای بهداشتی در دسترس برای استفاده کودکان، بزرگسالان، سالمندان و اقشار بیمار نیست. وجود سرویس بهداشتی استاندارد و نگهداری مستمر آن از الزامات مدیریت شهری است، اما به نظر میرسد این موضوع در دو شهر گردشگری و زیارتی خوزستان کمترین اهمیت را ندارد.
نگارنده یکبار شاهد صحنهای تکاندهنده در خیابان امیری آبادان، نزدیک مجتمعهای پزشکی، بودم: پیرمردی بیمار که به همراه همسر یا دخترش برای درمان آمده بود، بهشدت نیاز به سرویس بهداشتی پیدا کرد. همراه او ناچار شد چادرش را از سر بردارد و در گوشهای آن را دور پیرمرد بیمار بگیرد تا او در همان خیابان و در پرترددترین نقطه شهر آبادان رفع حاجت کند. صحنهای که سالهاست در ذهنم باقی مانده و به خوبی نشان میدهد نبود ابتداییترین امکانات شهری چگونه عزت و کرامت شهروندان را در ملأ عام زیر سؤال میبرد.
یکی از مهمترین انتقادها به نهادهای متولی این است که تنها به لحاظ آماری و ارائه گزارش عملکرد از شمار گردشگران استفاده میکنند؛ در حالی که نه در جذب واقعی گردشگر و نه حتی در فراهم کردن کمترین، بیاهمیتترین و پیشپاافتادهترین زیرساختهای گردشگری مانند سرویسهای بهداشتی، اقدام خاص و تأثیرگذاری انجام ندادهاند. آمار گردشگر بدون زیرساخت، نه دستاوردی برای شهر است و نه نشانهای از موفقیت مدیریت شهری.
این وضعیت در حالی است که در بسیاری از شهرهای گردشگری کشور مانند شیراز و اصفهان، وجود سرویسهای بهداشتی استاندارد و نگهداری مناسب از آنها بخشی عادی از خدمات شهری است. برای مردمی که روزگاری شهرشان در اوج رفاه و توسعه شهری بود، دیدن این امکانات در شهرهای دیگر، حس تعجب و طنزی تلخ را به همراه دارد.
وجود سرانه متناسب با جمعیت شهری و نیز گردشگران و مهمانان، از الزامات بدیهی مدیریت شهری است. شهروندان و میهمانان آبادان و خرمشهر حق دارند در ازای حضور در شهری که سالانه میزبان میلیونها نفر است، حداقلترین امکانات بهداشتی را در پارکها، محلات و مسیرهای پرتردد در اختیار داشته باشند؛ حقی که سالهاست از آن محروم ماندهاند.
و اینجاست که تلخی ماجرا دوچندان میشود: مردمی که روزگاری آبادان و خرمشهر را نماد توسعه و رفاه کشور میدانستند، امروز مطالبهشان نه رفاه، نه توسعه، که فقط یک سرویس بهداشتی عمومی، یک شبکه فاضلاب درست و یک خیابان آسفالتشده است. همین حداقلها هم سالهاست به آرزو تبدیل شدهاند. مظلومیتی که نه از جنس جنگ و تحریم، که از جنس بیتوجهی مدیران شهری است.
پایان پیام./