خبرگزاری آریا - سیاست‌های متغیر دولت آمریکا در حوزه انرژی، چشم‌انداز توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر این کشور را با ابهام روبه‌رو کرده است؛ به‌طوری‌که آژانس بین‌المللی انرژی پیش‌بینی خود از رشد تجدیدپذیرهای آمریکا را نزدیک به نصف کاهش داده است.
آژانس بین‌المللی انرژی، پیش‌بینی برای رشد تجدیدپذیرهای آمریکا را 50٪ کاهش داده، که بزرگترین ریزش در دنیاست.
ایالات متحده آمریکا، که سرزمین فرصت‌های ناشناخته برای صنعت باد فراساحلی نامیده می‌شد، اکنون تنها در کمتر از دو سال به یکی از پرریسک‌ترین بازارهای جهان تبدیل شده است. کشوری که با سواحل طولانی، منابع بادی غنی و زیرساخت صنعتی پیشرفته، پتانسیل تبدیل شدن به یک قطب جهانی را داشت، اکنون با دستورات اجرایی متناقض، توقف‌های ناگهانی و لغو مناطق اجاره‌ای مواجه است. در این بخش به این می‌پردازیم که چگونه سیاست‌های متناقض، آینده این صنعت را در آمریکا در هاله‌ای از ابهام قرار داده است.
در 20 ژانویه 2025، در اولین روز کاری دولت جدید آمریکا، یک وضعیت اضطراری ملی انرژی امضا شد که در آن اعلام شد: "عرضه مقرون‌به‌صرفه و قابل اعتماد انرژی داخلی، یک نیاز بنیادین برای امنیت ملی و اقتصادی هر کشوری است." (GWEC 2026, p. 9) اما اقداماتی که پس از این دستور انجام شد، نشان‌دهنده یک سوءتفاهم بنیادین نسبت به این چالش بود. بر اساس گزارش شورای جهانی انرژی بادی، صنعت نوپای باد فراساحلی آمریکا "در معرض حملات متعدد و دستورات توقف کار قرار گرفت که یک اثر سردکننده بر بخش و جامعه سرمایه‌گذاری داشته است." (همان)
اقدامات کلیدی
1. تعلیق تمام اجاره‌های جدید: یک دستور اجرایی ریاست‌جمهوری در اوایل 2025، تمام اجاره‌های جدید انرژی بادی فراساحلی در فلات قاره (OCS) را به حالت تعلیق درآورد. (GWEC 2026, p. 95)
2. لغو مناطق انرژی بادی: پس از آن، دفتر مدیریت انرژی اقیانوس (BOEM) تمام مناطق انرژی بادی که از سال 2014 در فلات قاره تعیین کرده بود را لغو کرد. (همان)
3. توقف ساخت پنج پروژه: همچنین در سال 2025، دولت فدرال آمریکا دستور توقف فعالیت‌های ساخت در پنج پروژه را به بهانه «نگرانی‌های امنیتی» صادر کرد. (همان)
4. تعلیق مجوزهای خشکی: دستور اجرایی همچنین صدور مجوز برای پروژه‌های بادی و خورشیدی در زمین‌های فدرال را به حالت تعلیق درآورد. (IEA 2025, p. 41)
تأثیر بر پروژه‌های کلیدی: از Vineyard Wind تا CVOW
این سیاست‌ها، تأثیر مستقیم و فوری بر پروژه‌های در حال توسعه داشتند:
پروژه Vineyard Wind 1 (806 مگاوات):
بر اساس گزارش شورای جهانی انرژی بادی، این پروژه که شامل 62 توربین GE Haliade-X 13 مگاواتی است، کمیسیون‌های مربوط به آن به سه ماهه اول سال 2026 موکول شد مشروط بر دستور توقف کاری که در دسامبر 2025 توسط BOEM صادر شده بود. این پروژه اکنون عملیاتی است. (GWEC 2026, p. 39)
پروژه‌های در حال ساخت:
بر اساس همین گزارش، تا سه ماهه اول 2026، پروژه Vineyard Wind 1 ساخت خود را تکمیل کرده، در حالی که 5 گیگاوات ظرفیت باد فراساحلی در چهار پروژه دیگر همچنان در حال ساخت است. (GWEC 2026, p. 95)
پروژه‌های آینده:
با فرض تکمیل موفقیت‌آمیز پروژه‌های Revolution Wind، Coastal Virginia Offshore Wind (CVOW)، Empire Wind 1 و Sunrise Wind، حدود 5.9 گیگاوات ظرفیت تجمعی باد فراساحلی بین 2026 تا 2028 اضافه خواهد شد. (همان)
نمودار رشد:
بر اساس نمودار "Offshore wind growth to 2035 in Americas" در گزارش فوق، پیش‌بینی می‌شود که ایالات متحده 3,564 مگاوات در سال 2027، 835 مگاوات در سال 2028، و سپس صفر در سال‌های 2029 تا 2031 نصب کند. پس از آن، 500 مگاوات در 2032، 500 مگاوات در 2033، 1,000 مگاوات در 2034 و 1,000 مگاوات در 2035 پیش‌بینی شده است. (GWEC 2026, p. 94)
اکنون آمریکا به یک بازار پرریسک تبدیل شده است. دلیل اساسی آن این است که حتی پیش از روی کار آمدن دولت فعلی در ژانویه 2025، یک زنجیره تأمین داخلی آسیب‌پذیر همراه با چالش‌های شدید اقتصاد کلان، محیطی دشوار برای صنعت باد فراساحلی ایجاد کرده بود. (GWEC 2026, p. 95)
عوامل کلیدی ریسک:
1. عدم قطعیت سیاسی: تغییرات ناگهانی در سیاست‌های انرژی، اعتماد سرمایه‌گذاران را به شدت تضعیف کرده است. سند پیش‌گفته تأکید می‌کند: "ما معتقدیم که باد فراساحلی آمریکا تحت دولت فعلی هیچ آینده‌ای ندارد." (همان)
2. لغو مشوق‌های مالیاتی: قانون One Big Beautiful Bill Act (OBBBA) که در ژوئیه 2025 تصویب شد، حذف تدریجی اعتبارات مالیاتی برای باد و خورشید را تسریع کرد. بر اساس این قانون، پروژه‌ها باید تا 31 دسامبر 2027 به بهره‌برداری برسند تا واجد شرایط اعتبارات مالیاتی باشند، مگر اینکه ساخت آن‌ها ظرف 12 ماه پس از تصویب قانون آغاز شده باشد که یک دوره تمدید چهار ساله را تحت شروطی فراهم می‌کند. (IEA 2025, p. 41)
3. محدودیت‌های FEOC: قانون OBBBA محدودیت‌های جدیدی برای استفاده از مواد یا اجزای ساخت شرکت‌هایی با مالکیت قابل توجه چین، روسیه، ایران یا کره شمالی معرفی کرد. (IEA 2025, p. 85)
4. کاهش پیش‌بینی: آژانس بین‌المللی انرژی پیش‌بینی خود برای رشد انرژی‌های تجدیدپذیر آمریکا را تقریباً 50درصد کاهش داده است. این کاهش، بزرگترین تجدیدنظر منفی در میان تمام مناطق جهان است. (IEA 2025, p. 7)
سناریوهای پس از 2028: یک آینده مبهم
بر اساس تحلیل شورای جهانی انرژی بادی، با توجه به زمان‌های طولانی پیشرو برای تحویل دارایی‌های باد فراساحلی و عقب‌نشینی قابل توجه اعتماد سرمایه‌گذاران، صرف‌نظر از تحولات سیاسی امنیتی آینده، افزودن ظرفیت جدید بین سال‌های 2029 تا 2035 در آمریکای شمالی بسیار بعید است. (GWEC 2026, p. 95)
سناریوها:
1. سناریوی خوش‌بینانه (تغییر دولت در 2028): حتی با پیروزی دموکرات‌ها، زمان‌های طولانی پیشرو (5 تا 7 سال از FID تا بهره‌برداری) به این معناست که اولین پروژه‌های جدید آغاز شده پس از 2028 نیز نمی‌توانند قبل از اوایل دهه 2030 به شبکه متصل شوند.
2. سناریوی بدبینانه (ادامه سیاست‌های فعلی): اگر سیاست‌های بد فعلی آمریکا ادامه یابد، صنعت باد فراساحلی این کشور ممکن است به طور کامل از بین برود و زنجیره تأمین و نیروی کار متخصص آن به بازارهای دیگر (مانند اروپا و آسیا) مهاجرت کنند.
3. سناریوی محتمل (تداوم وضعیت فعلی): آمریکای شمالی پس از چین و اروپا سومین بازار بزرگ باد فراساحلی جهان تا سال 2035 باقی می‌ماند، اما رشد آن به شدت محدود خواهد بود و سهم آن از بازار جهانی کاهش می‌یابد. (GWEC 2026, p. 76)
درس‌های کلیدی برای سیاست‌گذاران
تجربه آمریکا، درس‌های مهمی برای سایر کشورها دارد:
1. ثبات سیاستی حیاتی است: بدون یک چارچوب قانونی باثبات و بلندمدت، سرمایه‌گذاران به سمت بازارهای امن‌تر حرکت می‌کنند.
2. عدم قطعیت، دشمن سرمایه‌گذاری است: سرمایه‌گذاری نیازمند محیطی آرام و پیش‌بینی‌پذیر بودن بازار است. در فضای نااطمینانی، سرمایه‌گذاری کوچ خواهد کرد.
3. زمان‌های طولانی توسعه، پنجره را محدود می‌کند: حتی با فرض تغییر سیاست‌ها، زمان‌های طولانی لازم برای توسعه به این معناست که اثرات مثبت تنها سال‌ها بعد ظاهر می‌شوند.
4. زنجیره تأمین شکننده است: از دست دادن زنجیره تأمین و نیروی کار متخصص، بازسازی آن را بسیار دشوار و پرهزینه می‌کند.
جمع‌بندی: آمریکا در نقطه بی‌بازگشت
ایالات متحده در یک نقطه بی‌بازگشت قرار دارد. این کشور با پتانسیل عظیم و زیرساخت صنعتی پیشرفته، می‌توانست به یک قطب جهانی باد فراساحلی تبدیل شود. اما سیاست‌های متناقض، عدم قطعیت و توقف‌های ناگهانی، این فرصت را به یک ریسک استراتژیک تبدیل کرده است. "ایالات متحده تنها کشور در قاره آمریکا با توربین‌های بادی فراساحلی در حال بهره‌برداری است." (GWEC 2026, p. 39) اما این جایگاه، در سایه سیاست‌های فعلی، به‌شدت در معرض خطر قرار دارد.