خبرگزاری آریا -آکادمی فرانسه در نشست خود جایزه بزرگ رمان به ارزش ده هزار یورو را به سباستین لاباک برای رمان «آواز پرندگان» اهدا کرد.
به گزارش آریا؛ به نوشته روزنامه لوموند، لاباک در دور سوم رأی‌گیری با کسب هشت رأی از اعضای هیئت داوران پیشتاز شد و بر یانیک اینل با هفت رأی و ماری پوتیکونو با سه رأی پیروز شد و بدین ترتیب بر دو رمان دیگر فهرست نهایی چیره شد: «تنهایی استادان بی‌پایان است» از اینل (انتشارات گالیمار) و «خرس وحشی» از پوتیکونو (انتشارات الوئیز دورمیسون).
«آواز پرندگان» که اوایل اکتبر از سوی انتشارات آکت سود منتشر شد، سرنوشت بی‌همتای نوح را روایت می‌کند؛ کودکی که در دهه 1970 در منطقه برتانی فرانسه زندگی می‌کرد و پس از از دست دادن عشق بزرگش، به دنبال فرانسیس آسیزی می‌رود و سفری معنوی را آغاز می‌کند که در آن با آواز پرندگان هدایت می‌شود. این رمان اثری شاعرانه است که ردپای فرانسیس آسیزی را دنبال می‌کند و به قصیده‌ای در ستایش یکی از مشهورترین و مقدس‌ترین چهره‌های جهان مسیحیت و بنیان‌گذار فرقه فرانسیسکن می‌ماند؛ کسی که در میانه قرون وسطی می‌زیست و تأثیری عمیق بر الهیات و فلسفه غرب گذاشت.
حوادث این رمان تأثیرگذار که نویسنده‌ای کاتولیک و مقاله‌نویس آن را نوشته، در سال 1977 می‌گذرد؛ جایی که نوح هفت‌ساله خود را میان والدینی غرق در کار، پسرعموهایی پرسروصدا و پدربزرگ و مادربزرگی که به آن‌ها مدیون است گم‌شده می‌یابد. او در خانه خانوادگی در فوژه، در حاشیه برتانی افسانه‌ای و در تماس نزدیک با طبیعت، بارها رؤیای پرواز مانند پرنده را در سر می‌پروراند؛ بی‌بال و بی‌پر، کافی بود دستانش را حرکت دهد تا از زمین برخیزد، از درختان و خانه‌ها فراتر رود و به آسمان صعود کند.
سباستین لاباک در سال 1971 در شهر توبینگن آلمان متولد شد و رمان‌نویس و مقاله‌نویس فرانسوی است که تاریخ و فلسفه را در دانشگاه سوربن خوانده است. او در سال 1998 نخستین کتاب غیرداستانی خود را با عنوان «ژرژ برنانوس، بار دیگر» منتشر کرد و در همان سال نخستین رمانش «موانع مبهم» را منتشر کرد؛ دو کتابی که گرایش او به الهیات، پیاده‌روی و رمان‌های سیاه را آشکار کرد.
لاباک پس از آن در هفته‌نامه «ماریان» کار کرد و سپس در اواخر دهه 1990 به بخش ادبی «لو فیگارو» پیوست و دومین رمانش «اندیشه‌های شاد» را در سال 1999 منتشر کرد و نیز برگزیده‌های ادبی خود «پیروزی دیونیسوس» (1999) و «رهگذری در رؤیای من» (2002) را. لاباک در سال 2002 جایزه گنکور داستان کوتاه را برای مجموعه «اسطوره‌شناسی فرانسه» دریافت کرد و سفرهایش به برزیل ماده کتاب «زیر آفتاب تبعید» (2003) شد و زمینه برگزیده ادبی «طعم ریودوژانیرو» (2004) را فراهم کرد.
او در سال 2005 ادبیات سفر درباره آمازون با عنوان «سفری میانه‌رو و کوتاه» نوشت و سپس «خدمت اتاق» و «شکم و نامه‌ها» در سال 2007 از او منتشر شد و در مه 2008 کتاب غیرداستانی «او باید برود» را در نقد سارکوزیسم منتشر کرد. کارنامه لاباک چند جایزه را در بر می‌گیرد؛ او در کنار جایزه معتبر گنکور، جایزه فرانسوا موریاک را برای «اندیشه‌های شاد» در سال 1999 و جایزه ژان فروستییه را برای «این جهان بسیار زیباست» در سال 2021 دریافت کرد. جایزه بزرگ رمان آکادمی فرانسه در سال 2025 به یانیک لاهنس برای رمان «مسافران شب» اهدا شده بود.
منبع: لوموند