خبرگزاری آریا - ایران کشور قوی و قدرتمندی است، نه یک خانه پوشالی که آمریکا بتواند به راحتی آن را به آتش بکشد، همانطور که همیشه کشورهای شکننده را هدف قرار می دهد. بنابراین، آمریکا هرگز در اندازه ی تقابل در یک جنگی تمام عیار علیه جمهوری اسلامی ایران نیست.
ایهاب زکی نویسنده فلسطینی از غزه نوشت: آمریکا قبل از حمله به هر کشوری، علنا نظام آن کشور را به فساد، پوسیدگی و در آستانه فروپاشی متهم میکند. این همان کاری است که با دولت مصدق در ایران در سال 1953 انجام داد یا با دولت سالوادور آلنده رییس جمهور شیلی در سال 1970 وقتی که آن را قبل از کودتا به فساد و زوال متهم نمود لذا آمریکا در سالهای 2002، 2006، 2018، 2022 و 2025 هر بار ادعا کرد نظام ایران در آستانه فروپاشی قرار دارد اما نه فقط نظام اسلامی ایران سقوط نکرد، بلکه منسجمتر و مستحکمتر شد و با هر تلاشی برای سرنگونی، تجربه کسب کرد و بر قدرت و پایداری آن افزوده شد.
اوج استحکام نظام ایران در جنگ 12 روزه نمایان شد و بر عکس برای همه مشخص شد که این حکومت آمریکا است که پوسیده است و در آستانه فروپاشی قرار دارد. لذا افزایش حضور نظامی آمریکا در منطقه نه نشانه قدرت و توان، بلکه نشانه ترس و ضعف است به این دلیل که کاخ سفید تمام نیروهایش را برای جلوگیری از تهدید تلافیجویی ایران بسیج کرده است. اگر آمریکا واقعا قوی بود این قدر نیرو به منطقه نمی فرستاد.
در این میان سخنان امام خامنهای مبنی بر اینکه «هرگونه تجاوز علیه ایران به یک جنگ منطقهای تبدیل میشود» بیش از پیش باعث ترس آمریکا شد و ثابت کرد که رژیم صهیونیستی که آمریکا همواره از آن حمایت می کند دیگر همپیمان کاخ سفید نیست بلکه به سرباری برای واشنگتن تبدیل شده است.
ایران در جنگ 12 روزه ثابت کرد که با موشک باران می تواند این رژیم منحوس را از بین ببرد و آمریکا دیگر قادر به حافظت از آن و حتی از خودش نیست و این ایران نیست که در آستانه فروپاشی قرار دارد بلکه آمریکا و رژیم صهیونیستی در آستانه فروپاشی هستند.
تعیش الولایات المتحده، لا إیران، لحظهً فارقه ومصیریه، فمصیرها کقطبٍ واحدِ على المحک، إن أحجمت عن العدوان تحت أیّ بندٍ یزیّن الانهزام، ستضطر للاعتراف بما یترتب على ذلک من میزان قوه، وستخرج إیران قوه إقلیمیه معترفٌ بها، بکل ما لذلک من تأثیرات فی جغرافیا النفوذ فی المنطقه.
این بار نه ایران بلکه در حال گذر از یک برهه حساس و سرنوشتساز است. سرنوشت آن به عنوان یک قدرت تکقطبی در خطر است. اگر از حمله به ایران خودداری کند، مجبور خواهد شد موازنه قدرت ناشی از آن را بپذیرد و ایران به عنوان یک قدرت منطقهای در جهان نمایان خواهد شد و آمریکا نفوذش را در منطقه از دست خواهد داد و شکست خورده از آن خواهد رفت. اما اگر به ایران حمله کند نظام تک قطبی آمریکایی بیشترین زیان را خواهد دید زیرا ایران توانایی فوقالعادهای در طولانی کردن جنگ دارد.
چنین جنگی نتیجه را به نفع هر کسی که بیشتر مقاومت کند، تغییر خواهد داد. در این نوع جنگ، که سرنوشت ملتها و مردم در گرو آن است، چارهای جز ایستادگی نیست همانطور که مردم غزه آن را به دنیا اثبات کردند.
این در حالی است که غزه در مقایسه با ایران هیچ قابلیت دفاعی یا تهاجمی ندارد اما ایران تمام مولفه های قدرت را در اختیار دارد، از موشکهای مختلف، متعارف و مافوق صوت تا پهپادها، ناوگان دریایی، تنگه هرمز، قابلیتهای سایبری که دشمن را به واسطه آن در هم خواهد کوبید.
این در حالی است که ترامپ که به دنبال پیروزیهای نمایشی آسان است، همانطور که در ونزوئلا اتفاق افتاد، وقتی با این واقعیت روبرو شد که ایران ونزوئلا نیست، غافلگیر شد.
بنابراین، او همیشه میگوید که ما بیشتر از ونزوئلا در اطراف ایران نیرو بسیج کردهایم گویی میخواهد به خود دلداری دهد که هنوز هم میتوان بدون درگیر شدن با کشوری قدرتمند مانند ایران به راحتی بر آن غلبه کند.
در نهایت، ایران پیروز خواهد شد، چه در جنگ و چه در صلح، اما راهکار دیپلماتیک با ایران برای ترامپ بسیار بهتر خواهد بود، زیرا آمریکا را از شکست در جنگی واقعی دور می کند و به امپراطوری در حال فروپاشی آمریکا زمان بیشتری میدهد تا امور خود را در جهان پسا تکقطبی سامان دهد.