
خبرگزاری آریا - نایبرئیس کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس با تأکید بر ضرورت بازنگری در ساختار آموزش دستیاری، گفت: دستیاران پزشکی پیش از آنکه نیروی ارائهدهنده خدمت باشند، دانشجویان دوره تخصصی هستند و نظام آموزش پزشکی نباید تحت تأثیر کمبود نیروی انسانی قرار گیرد.
سید محمد مولوی نایبرئیس کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس شورای اسلامی، ، درباره اظهارات معاون آموزشی وزارت بهداشت مبنی بر اینکه «دستیاران نباید بیش از سقف موظفی خود به کار گرفته شوند»، گفت: صرف صدور چنین ابلاغیهای این پرسش را ایجاد میشود که آیا در بخشی از دانشگاههای علوم پزشکی از چارچوبهای تعیین شده فاصله گرفته شده است یا خیر. اگر این مسئله صرفاً جنبه پیشگیرانه دارد، وزارت بهداشت باید با انتشار گزارشهای مستند این موضوع را برای افکار عمومی و جامعه پزشکی شفاف کند و اگر تخلفی رخ داده، انتظار میرود با آن برخورد شود. مجلس نیز در چارچوب وظایف نظارتی خود این موضوع را پیگیری خواهد کرد.
ریشههای بحران؛ از سیاستگذاری غلط تا مدیریت بیمارستانی
نماینده مردم آبادان در مجلس شورای اسلامی با تاکید بر اینکه واقعیت این است که مشکلات دستیاران پزشکی موضوع تازهای نیست، افزود: سالهاست درباره کشیکهای طولانی، فشار کاری و نقش دستیاران در جبران کمبود نیروی درمانی مطالبات جدی مطرح میشود. این وضعیت را نمیتوان صرفاً به کمبود پزشک یا محدودیتهای بودجهای تقلیل داد؛ بخشی از مسئله به سیاستگذاری آموزش پزشکی در دانشگاهها، بخشی به نظام آمایش نیروی انسانی و بخشی نیز به شیوه مدیریت بیمارستانهای آموزشی بازمیگردد، بنابراین باید همه این عوامل در کنار هم مورد ارزیابی قرار گیرند.
مولوی با بیان اینکه دستیار پزشکی دانشجوی دوره تخصصی است و نه نیروی جایگزین کادر درمان، ادامه داد: اگر ارائه خدمات درمانی در بیمارستانهای آموزشی به گونهای باشد که بدون استفاده خارج از چارچوب از دستیاران امکان اداره امور وجود نداشته باشد، باید این موضوع به عنوان یک هشدار جدی برای نظام سلامت تلقی شود. فلسفه دوره دستیاری، تربیت متخصص است؛ هر زمان آموزش تحتالشعاع ارائه خدمت قرار گیرد، کیفیت تربیت سرمایه انسانی حوزه سلامت نیز آسیب خواهد دید.
ضرورت بازتعریف مرز میان آموزش و ارائه خدمت
نایبرئیس کمیسیون آموزش مجلس با تأکید بر اینکه لازم است مرز میان آموزش و ارائه خدمت بازتعریف شود، اظهار کرد: دانشگاهها نباید به دلیل کمبود نیروی انسانی، مسئولیتهای درمانی را به گونهای بر دوش دستیاران بگذارند که مأموریت آموزشی آنان دچار خدشه شود. اگر قوانین و آییننامههای موجود پاسخگوی شرایط امروز نیست، باید با همکاری وزارت بهداشت و کمیسیونهای تخصصی مجلس، بازنگریهای لازم انجام گردد تا حقوق آموزشی و حرفهای دستیاران به صورت شفاف تضمین شود.
اصلاح ساعات کاری دستیاران پزشکی در دستور کار قرار بگیرد
وی درباره نحوه نظارت مجلس بر اجرای دستور اخیر وزارت بهداشت مبنی بر «اصلاح ساعات کاری دستیاران یا دانشجویان پزشکی»، گفت: ابلاغ یک بخشنامه به تنهایی کافی نیست. کمیسیون آموزش انتظار دارد وزارت بهداشت گزارشهای مستند از نحوه اجرای این دستور در دانشگاههای علوم پزشکی، میزان رعایت سقف موظفی، سازوکار ثبت ساعات فعالیت، نحوه پرداخت اضافهکار در موارد ضروری و همچنین روند رسیدگی به شکایات احتمالی دستیاران را به مجلس ارائه کند. نظارت مؤثر زمانی شکل میگیرد که مبتنی بر داده، گزارشهای میدانی و شاخصهای قابل ارزیابی باشد. اگر مشخص شود دانشگاه یا مرکز آموزشی، دستیاران را برخلاف ضوابط به کار گرفته یا حقوق قانونی آنان را نادیده گرفته است، این موضوع صرفاً یک اختلاف اداری نیست، بلکه میتواند مصداق تضییع حقوق آموزشی و حرفهای دستیاران باشد و لازم است از سوی مراجع مسئول مورد رسیدگی قرار گیرد. مجلس نیز از ابزارهای نظارتی خود برای مطالبه پاسخگویی استفاده خواهد کرد.
وی با اشاره به دغدغههای سالهای اخیر درباره فشارهای شدید کاری بر دستیاران پزشکی تصریح کرد: رخدادهای تلخ و گزارشهای منتشر شده درباره فرسودگی شدید دستیاران نشان داد که این مسئله دیگر یک مطالبه صنفی نیست، بلکه به یک موضوع ملی در حوزه آموزش پزشکی تبدیل شده است. این هشدارها باید سالها قبل زمینه اصلاحات ساختاری را فراهم میکرد و اکنون نیز نباید اجازه داد اصلاحات بیش از این به تأخیر بیفتد.
پایان عصر بخشنامههای مقطعی؛ مطالبه مجلس برای تدوین چارچوب جامع حقوقی و رفاهی دستیاران
نایبرئیس کمیسیون آموزش مجلس درپایان خاطرنشان کرد: به نظر میرسد زمان آن رسیده است که کمیسیون آموزش و کمیسیون بهداشت با همکاری وزارت بهداشت، چارچوبی جامع برای حقوق آموزشی، رفاهی و حرفهای دستیاران پزشکی تدوین کنند تا این حقوق صرفاً متکی به بخشنامههای مقطعی نباشد و ضمانت اجرایی لازم را پیدا کند. کمیسیون آموزش از وزیر بهداشت درخواست میکند؛ گزارشی جامع درباره وضعیت آموزش دستیاری، میزان کمبود اعضای هیات علمی، کمبود نیروی متخصص در بیمار ستانهای آموزشی، ساعات واقعی کشیک، نحوه جبران خدمات و برنامه وزارتخانه برای اصلاح ساختار آموزش دستیاری ارائه کند، زیرا بدون دسترسی به اطلاعات دقیق و شفاف، امکان تصمیمگیری مؤثر برای حل ریشهای این مسئله وجود نخواهد داشت./
پایان پیام