خبرگزاری آریا - حتی قدرتمندترین ارتش جهان نیز نمیتواند پیامدهای تصمیمهای سیاسی نادرست و اهداف راهبردی غیرواقعبینانه را جبران کند و درس اصلی جنگ ایران، بیش از آنکه خرید مهمات یا تجهیزات جدید باشد، به کیفیت تصمیمگیری در بالاترین سطح سیاسی آمریکا مربوط میشود.
نورنیوز-گروه بینالملل : با وجود ادامه درگیری در ایران و تنگه هرمز ، بحث درباره درسهای این جنگ برای آمریکا از هماکنون آغاز شده است. به گزارش نشریه فارن پالسی ، مجموعهای از تحلیلهای امنیتی بر کاستیهای عملیات آمریکا تمرکز کردهاند؛ از آماده نبودن برای اختلال در انتقال نفت و کودهای شیمیایی گرفته تا کمبود ذخایر مهمات هدایتشونده و رهگیرها، ناتوانی در مقابله مؤثر با پهپادهای ارزانقیمت یکطرفه و کمبود مینروبها .
با این حال، نشریه آمریکایی گزارش داده است که این مشکلات علت اصلی شکست آمریکا در تنگه هرمز نیستند. حتی اگر این کمبودها پیش از جنگ برطرف شده بود، بعید بود دولت ترامپ بتواند اهداف اولیه خود، از جمله تغییر حکومت ایران ، نابودی توان حملات دوربرد ایران و ایجاد تغییرات اساسی در سیاست ایران درباره برنامه هستهای و نیروهای همسو در منطقه را محقق کند.
به نوشته این تحلیل، ذخایر بیشتر مهمات یا آمادگی بهتر برای کمبود نفت شاید میتوانست بمباران را طولانیتر و فشار اقتصادی را بیشتر کند، اما دلیلی وجود ندارد که هفت ماه بمباران یا محاصره بتواند کاری را انجام دهد که نزدیک به 6 ماه درگیری نتوانسته است. نشریه آمریکایی نتیجه محتمل را یک شکست راهبردی میداند که در آن ایران آزادی عمل بیشتری برای غنیسازی هستهای، کنترل بیشتر بر تنگه هرمز و در نتیجه نفوذ گستردهتر بر کشورهای حاشیه خلیج فارس به دست میآورد.
بر اساس این گزارش، برتری فنی در حوزه نظامی نمیتواند ضعف راهبردی در تعیین اهداف غیرممکن را جبران کند. در این چارچوب، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، سه مأموریت دشوار و عملاً دستنیافتنی برای ارتش تعیین کرده است.
نخستین مأموریت، تغییر حکومت بدون عملیات زمینی بود. نویسنده با مرور نمونههای تاریخی از بمباران لندن در جنگ جهانی دوم، بمباران گسترده آلمان و جنگ ویتنام استدلال میکند که جنگهای بزرگ تاکنون نشان دادهاند قدرت هوایی بهتنهایی بهندرت میتواند باعث فروپاشی یک حکومت شود. حتی در مورد صربستان نیز بمباران ناتو در ژوئن 1999 پایان یافت، اما حکومت این کشور بیش از یک سال بعد و در پی ناآرامیهای داخلی سقوط کرد.
دومین مأموریت، از بین بردن توان موشکی بالستیک و پهپادی ایران تنها از طریق حملات هوایی بود. نویسنده میگوید چنین مأموریتی نیز پیشتر بارها آزموده شده و موفق نبوده است. در جنگ جهانی دوم، آمریکا و بریتانیا نتوانستند با بمباران، پرتاب موشکهای V-1 و V-2 را متوقف کنند و در جنگ خلیج فارس نیز تلاش برای انهدام پرتابگرهای متحرک اسکاد عراق از هوا حتی به یک مورد انهدام تأییدشده منجر نشد.
فارن پالسی همچنین به عملیاتهای هوایی رژیم صهیونیستی در غزه و جنوب لبنان و حملات ائتلافهای مختلف علیه موشکها و پهپادهای انصارالله یمن اشاره کرده و گزارش میدهد که سامانههای متحرک پرتاب موشک و پهپاد به دلیل امکان پنهان شدن و جابهجایی سریع، تنها با قدرت هوایی بهطور کامل از بین نمیروند.
سومین مأموریت، ایجاد دفاع موشکی تقریباً کامل در بخش بزرگی از منطقه خلیج فارس برای جلوگیری از آسیب دیدن زیرساختهای کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس عنوان شده است. گرچه سرمایهگذاری بیشتر در رهگیری ارزانتر پهپادها و استقرار سامانههای دفاع کوتاهبرد میتوانست درصد بیشتری از حملات ایران را خنثی کند، اما رسانه آمریکایی اذعان میکند که پهپادها و موشکهای بالستیک همچنان بسیار ارزانتر و سریعتر از سامانههای رهگیری تولید میشوند و در نتیجه احتمال اشباع ظرفیت دفاعی منطقه بالا بوده است.
نشریه آمریکایی این وضعیت را نشاندهنده اهمیت پهپادها و مشکلات دیرینه در تأمین ناوچهها، مینروبها و تأسیسات مقاوم هوایی توصیف کرده است، اما تاکید دارد که شکست اصلی نه در وزارت جنگ آمریکا، بلکه در کاخ سفید رقم خورده است.
فارن پالسی ضمن انتقاد شدید از پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا به دلیل کنار گذاشتن افراد مخالف در سطوح ارشد و جلوگیری از شکلگیری مخالفت جدی در پنتاگون، یادآور میشود که « دن کین » رئیس ستاد مشترک ارتش تلاش محدودی برای هشدار درباره دشواری این مأموریت داشت، اما این هشدارها تحتالشعاع حمایتهای هگست قرار گرفت.
به گزارش فارن پالسی، مسئولیت اولیه این ناکامی متوجه ترامپ و مشاورانش است، اما مسئولیت نهایی به رأیدهندگان آمریکایی بازمیگردد که شخصی مانند ترامپ را به کاخ سفید بازگرداندند.