خبرگزاری آریا - نماینده مردم کرمان و راور در مجلس، در جلسه شورای اداری با انتقاد صریح از وضعیت شکننده معیشت مردم و تحلیل توان مالی اصناف خواستار آزادسازی فوری هزار و500 محدوده معدنی حبسشده، حل بحران صادرات محصولات کشاورزی و توجه عاجل به محرومیتهای انباشته دیار کریمان شد.
به گزارش خانه ملت، شهباز حسنپور نماینده مردم کرمان و راور در مجلس شورای اسلامی در نشست مشترک شورای اداری و فعالان اقتصادی که با حضور وزیر صنعت، معدن و تجارت برگزار شد، با اشاره به مشکلات جدی اقتصادی و اشتغال، گفت: کرمان استانی ثروتساز و مهندسپرور برای تمام کشور است اما امروز با چالشهای بزرگی روبهرو است ناتوانی مالی اصناف یک زنگ خطر جدی محسوب میشود کاسبی که پیشتر توان خرید و توزیع پنج تریلی کالای اساسی را داشت امروز با همان سرمایه حتی قادر به تأمین یکسوم بار یک کامیونت نیست و ناچار به تعدیل نیرو شده است.
وی با اشاره به وضعیت نامتوازن اشتغال در مناطق مختلف استان تصریح کرد: در شهرستان رابر بیش از 15 هزار نیروی متخصص و متعهد به دلیل نبود فرصتهای شغلی ناچار به مهاجرت به سایر استانها شدهاند و در بخشی مانند گلباف غیر از کارکنان دولت تقریبا هیچ بیمهشدهای در بخشهای تولیدی وجود ندارد که این وضعیت شایسته استانی با این حجم از ظرفیتهای خدادادی نیست.
نماینده مردم کرمان و راور در مجلس، آزادسازی ظرفیتهای معطلمانده را کلید رونق اقتصاد و اشتغال دانست و تاکید کرد: در حال حاضر حدود هزار و 500 محدوده معدنی در استان کرمان حبس و بلاتکلیف مانده است که با دستور وزیر صمت و تعیینتکلیف فوری آنها بخش عمدهای از مشکلات سرمایهگذاری و اشتغال جوانان برطرف خواهد شد همچنین باید تفویض اختیارات به مدیران استانی برای تصمیمگیری سریعتر تکمیل شود.
حسنپور با دعوت از رئیس سازمان توسعه تجارت برای حضور ویژه در کرمان بهمنظور حل گرههای ارزی و صادراتی محصولاتی چون پسته، خرما، فولاد و مس، به وضعیت بیمه بافندگان فرش اشاره کرد و افزود: کرمان 40 هزار بافنده دارد که اجرای قانون بیمه آنها همچنان روی زمین مانده و نیازمند پیگیری مستقیم است.
عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس، در پایان با اشاره به فاصله نگرانکننده میان صنعت و دانشگاه علیرغم وجود سه پارک علم و فناوری در استان خواستار تقویت ایفای نقش مسئولیتهای اجتماعی معادن شد و خاطرنشان کرد: وجود مدارس کانکسی آنهم در فاصله چندصد متری استانداری در استانی با این همه منابع پذیرفتنی نیست و منابع مسئولیت اجتماعی باید بیش از پیش صرف زیرساختهای آموزشی و حل محرومیتهای پایهای مردم شود./
پایان پیام