خبرگزاری آریا - جنگ ایران موج تازهای از اعتراض وجدانی در ارتش آمریکا ایجاد کرده و سازمانهای حامی نظامیان از افزایش شدید درخواستها برای خروج از خدمت خبر میدهند.
برخی نظامیان آمریکایی که در جنگ علیه ایران مشارکت داشتهاند، میگویند در ماههای اخیر با اقداماتی روبهرو شدهاند که آنها را در تعارض با باورهای اخلاقیشان قرار داده و احساس میکنند از آنها خواسته میشود قوانین بینالمللی را نقض کنند.
این موارد در خصوص حملات پنتاگون به قایقهای مظنون به قاچاق مواد مخدر که هنوز جرم آنها ثابت نشده و صرفا بر اساس ادعای ارتش آمریکا هدف قرار گرفتهاند نیز وجود دارد.
به گزارش «اماسناو»، سازمانهایی که به نظامیان برای درخواست خروج از ارتش به عنوان «معترض وجدانی» کمک میکنند، از افزایش چشمگیر شمار درخواستها در پی حملات آمریکا به اهدافی در ایران خبر دادهاند. این رسانه با پنج نظامی آمریکایی گفتوگو کرده که به دلیل آنچه در ماههای اخیر دیدهاند، روند درخواست خروج از ارتش را آغاز کردهاند.
یکی از این نظامیان درباره تخریب پلها در ایران که به گفته او اهداف نظامی نبودهاند ابراز نگرانی کرده است. نظامی دیگری معتقد است رهبران پنتاگون اقدامات کافی برای جلوگیری از کشته شدن غیرنظامیان در حملات هوایی داخل ایران انجام نمیدهند.
یک نظامی دیگر نیز درباره چگونگی اطمینان ارتش از غیرنظامی نبودن افرادی که هنگام شلیک موشک به قایقهای مظنون به قاچاق مواد مخدر هدف قرار میگیرند، پرسشهایی مطرح کرده است.
در حالی که نزدیک به 6 ماه از آغاز جنگ آمریکا علیه ایران میگذرد دو سازمان فعال در کمک به نظامیان برای ثبت درخواست «معترض وجدانی» میگویند شمار این درخواستها به شدت افزایش یافته است.
با وجود آنکه پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، ادعای رسیدن ارتش به بالاترین سطح جذب نیرو را مطرح کرده، شمار بیشتری از نظامیان از این مسیر برای خروج از ارتش استفاده میکنند. هر پنج نظامی که با اماسناو گفتوگو کردهاند، روند درخواست کنارهگیری خود را آغاز کردهاند.
این نظامیان دلایل مختلفی را برای تغییر دیدگاه خود پس از پیوستن به ارتش مطرح کردند؛ از جمله احساس اینکه به آنها دستور داده شده قوانین بینالمللی را نقض کنند، افزایش شمار تلفات غیرنظامیان در نتیجه مداخلات نظامی آمریکا و نگرانی از مأموریتهای طولانیمدت بدون هدف یا راهبردی روشن.
این افراد با انگیزههای متفاوتی مانند سابقه خانوادگی خدمت نظامی، دستیابی به ثبات مالی یا تمایل به خدمت به کشورشان به ارتش پیوسته بودند، اما هر پنج نفر میگویند طی یک سال گذشته به نقطه عطفی رسیدهاند که دیدگاهشان درباره خدمت نظامی را تغییر داده است.
اماسناو برای حفظ هویت این نظامیان که همچنان در انتظار تصمیم نهایی درباره درخواستهای خود هستند، جزئیات مربوط به مأموریتها، نوع شغل، شاخه نظامی، مدت خدمت و جنسیت آنها را منتشر نکرده است.
نگرانی درباره حملات به زیرساختهای غیرنظامی ایران
یکی از نظامیانی که مأمور پشتیبانی از جنگ 40 روزه علیه ایران شده بود، گفت به این باور رسیده که ارتش آمریکا زیرساختهای غیرنظامی را هدف قرار داده و این اقدامات با قوانین بشردوستانه بینالمللی، از جمله مقررات مرتبط با کنوانسیونهای ژنو، در تضاد است.
او گفت: «متوجه شدم هیچ راهی وجود ندارد که بتوان قوانین بینالمللی را به گونهای تفسیر کرد که اجازه حمله به پلهای غیرنظامی را بدهد؛ اما در واقعیت، اگر رئیسجمهور بخواهد پلها را منفجر کند، وکلا راهی پیدا میکنند که بگویند این کار مجاز است و هیچکس در هیچ سطحی از زنجیره فرماندهی نمیایستد و نمیگوید نه.»
بسیاری از نظامیان دیگری که اماسناو با آنها گفتوگو کرده نیز از تغییر مداوم توجیهات عمومی برای اقدامات نظامی احساس سرخوردگی و نارضایتی داشتند. یکی از آنها گفت: «رهبری کنونی بسیار غیرقابل پیشبینی است.»
افزایش درخواستها برای اعتراض وجدانی
مایک پریزنر، مسئول خط تلفنی کمک به نظامیان برای ثبت درخواست اعتراض وجدانی در «مرکز وجدان و جنگ»، گفت سازمان او از زمان آغاز جنگ علیه ایران در اواخر فوریه، شاهد افزایش 6 برابری درخواستها نسبت به نرخ معمول بوده است. به گفته او، این میزان در حال حاضر از هر مقطعی طی 25 سال گذشته بیشتر است.
پریزنر گفت مرکز وجدان و جنگ در یک سال معمولی با حدود 50 معترض وجدانی همکاری میکند، اما از زمان آغاز جنگ با ایران تاکنون حدود 140 متقاضی را پذیرفته است.
او افزود برخلاف دورههای دیگری در تاریخ آمریکا که معترضان وجدانی معمولاً از میان نیروهای رده پایین بودند، بسیاری از متقاضیان کنونی بیش از یک دهه سابقه خدمت دارند و از میان نیروهای ردههای مختلف سربازی و افسری تا درجه سرگرد هستند. بسیاری از آنها نیز پیش از دریافت درجه افسری در دانشکدههای نظامی تحصیل کردهاند. آنها جنگ علیه، حملات علیه قایقها در اقیانوس آرام و بمباران مدرسه میناب در ایران در ماه فوریه را از جمله دلایل تغییر عمیق دیدگاه خود نسبت به جنگ عنوان کردهاند.
پریزنر که خود از نیروهای سابق ارتش آمریکا و از کهنهسربازان جنگ عراق است، گفت جنگ با ایران برای بسیاری از این افراد «نقطه شکست» بود؛ زمانی که دریافتند باید برای جلوگیری از مشارکت در اقدامی که ممکن است تا پایان عمر از آن پشیمان باشند، وارد عمل شوند.
او گفت در جریان یک سال خدمت خود در عراق در سال 2003، خود نیز با یک «بحران وجدانی» روبهرو شده بود. با این حال، معتقد است شرایط کنونی ارتش آمریکا با گذشته تفاوت دارد و نحوه استفاده از نیروهای نظامی به افزایش موارد اعتراض وجدانی منجر شده است.
پریزنر گفت ادامه جنگ علیه ایران، بدون آنکه به گفته او دلیل روشن، راه خروج مشخص یا چشماندازی برای پایان آن وجود داشته باشد، فشار زیادی بر نظامیانی وارد میکند که در این جنگ مشارکت دارند. او افزود بیشتر افراد، بهویژه در یک نیروی نظامی داوطلبانه، برای اینکه از آنها خواسته شود جان دیگران را بگیرند، به نوعی توجیه معتبر نیاز دارند.
به گفته او، بیشتر تماسهایی که درباره جنگ با ایران دریافت میکند، از سوی نظامیانی نیست که نگران جان خود هستند، بلکه از سوی افرادی است که از پیامدهای اخلاقی و وجدانی مشارکت در جنگ هراس دارند. او گفت این افراد از کشتن برای چیزی میترسند که به آن باور ندارند و آن را درست نمیدانند.
نهادی تحت عنوان «خط حقوق نظامیان» در «خانه کوئیکر» نیز از افزایش درخواست کمک برای ثبت درخواست اعتراض وجدانی از زمان آغاز درگیری با ایران خبر داده است.
بر اساس آمار این سازمان، خط حقوق نظامیان در ماه مارس 429 درخواست و در آوریل 440 درخواست دریافت کرده و میزان درخواستهای کمک از آن زمان همچنان بالاتر از حد معمول باقی مانده است.
لنور یارگر، مشاور «حقوق نظامیان»، گفت این سازمان در حال حاضر با حدود 30 نفر که به طور فعال در حال طی کردن روند درخواست اعتراض وجدانی هستند همکاری میکند؛ این رقم پیش از جنگ معمولاً بین 5 تا 10 نفر بود.
یارگر گفت: «تعداد افرادی که در نهایت تصمیم میگیرند درخواست بدهند، بیانگر تعداد کامل افرادی نیست که درباره آنچه به آنها گفته شده باید انجام دهند، ابراز تردید کردهاند.»
بسیاری از متقاضیان اعتراض وجدانی که با اماسناو گفتوگو کردهاند، گفتند هنگام پیوستن به ارتش تصور میکردند جنگ باید تنها به عنوان آخرین راه برای دفاع ملی و دستیابی به یک نتیجه ضروری مورد استفاده قرار گیرد. اما با روشن نبودن دلایل جنگهایی که آمریکا به راه انداخته، افزایش شمار تلفات و تاکتیکهای مورد تردید، در نهایت به این نتیجه رسیدند که دیگر نمیتوانند بخشی از خدمت نظامی باشند.
یکی از این نظامیان گفت: «وقتی داوطلبانه برای پیوستن به ارتش ثبتنام میکنید، برخلاف تصور برخی، قرار نیست به یک ربات تبدیل شوید.»