خبرگزاری آریا - رئیس جمهور با تأکید بر اینکه بریکس امروز صرفاً چارچوبی برای همکاری میان چند اقتصاد نوظهور نیست، تصریح کرد: بریکس نشانه تقاضایی فزاینده برای جهانی متوازنتر و فراگیرتر است که در آن هیچ مرکز قدرتی حق تعیین سرنوشت دیگران را نداشته باشد.
مسعود پزشکیان، در هجدهمین نشست سران بریکس پلاس با موضوع «تابآوری، همکاری و پایداری: شکلدهی آینده برای رشد فراگیر جهانی»، گفت: هیچ کشوری به تنهایی قادر به حل چالشهای امروز جهان نیست. بریکس باید ظرفیتهای پراکنده کشورهای جنوب جهانی را به ظرفیت مشترک تبدیل کند. در این میان، موقعیت ژئوپلیتیک و ظرفیت انرژی و ترانزیتی جمهوری اسلامی ایران میتواند در توسعه مسیرهای تجاری و انرژی میان اعضا نقشی مؤثر ایفا کند.
متن کامل سخنرانی رئیس جمهور به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای رئیس؛
سران محترم دولتها؛
خانمها و آقایان؛
مایه خرسندی است که در هجدهمین اجلاس سران بریکس پلاس، در مقطعی حساس و سرنوشتساز برای جامعه بینالمللی، با شما سخن میگویم. از دولت و ملت هند و نخست وزیر محترم برای میزبانی این نشست و تلاشهای صورت گرفته قدردانی میکنم.
موضوع این نشست، یعنی«تابآوری، همکاری و پایداری»، تنها یک شعار نیست. این سه مفهوم، پاسخ به سه نیاز اساسی جهانی است که سرنوشت ملتهایش بیش از هر زمان دیگری به یکدیگر پیوند خورده است. مسئله ما تنها مدیریت بحرانهای امروز نیست، بلکه ساختن نظامی است که ملتها را در برابر بحرانهای آینده توانمندتر و جهان پیشرو را عادلانهتر کند. بریکس باید بخشی از پاسخ جهان به این ضرورت باشد.
آقای رئیس؛
تابآوری یعنی برخورداری از ظرفیت لازم برای حفظ مسیر توسعه و استقلال تصمیمگیری، حتی در شرایط فشار. وابستگی بیش از اندازه به نظامهای محدود مالی و تجاری، اقتصادها را در برابر شوکهای سیاسی آسیبپذیر میکند. امروزه، تحریمهای یکجانبه مسئله اقتصادی صرف نیستند، بلکه مستقیماً بر امنیت غذایی و رفاه مردم اثر میگذارند. از این رو، بریکس باید با توسعه تجارت به ارزهای ملی و تقویت بانک توسعه جدید، ظرفیت مشترکی برای تابآوری اقتصادی اعضا بسازد.
تابآوری اقتصادی بدون امنیت، پایدار نخواهد بود. تحولات منطقه ما و بهویژه تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران، نشان داد که آثار هدف قرار دادن زیرساختهای اقتصادی، انرژی و توسعهای یک کشور در مدت کوتاهی از مرزهای یک کشور فراتر رفته و تبعات منطقهای و جهانی در پی داشته باشد.
مردم ایران هزینه سنگینی برای این تجاوزات پرداختهاند. زنان و مردان، کودکان و غیرنظامیان جان خود را از دست دادهاند و زیرساختهایی که طی دههها برای توسعه کشور ساخته شده بود، آسیب دیده است. این وقایع یادآور مسئولیت سنگین جامعه بینالمللی در قبال حمایت از غیرنظامیان و جلوگیری از عادیسازی حمله به اهداف غیرنظامی است.
مردم غزه و لبنان نیز همچنان با پیامدهای جنایات و نسلکشی روبهرو هستند. نمیتوان از حقوق بینالملل سخن گفت اگر پاسخ موثر بینالمللی به تجاوز نظامی، کشتار انسانها و نابودی زندگی آنها داده نشود. از اینرو، بریکس باید در دفاع از حاکمیت ملی، تمامیت ارضی و ممنوعیت توسل به زور نیز نقش مؤثرتری ایفا کند.
خانمها و آقایان؛
دومین رکن، «همکاری» است. هیچ کشوری به تنهایی قادر به حل چالشهای امروز جهان نیست. بریکس باید ظرفیتهای پراکنده کشورهای جنوب جهانی را به ظرفیت مشترک تبدیل کند. در این میان، موقعیت ژئوپلیتیکی و ظرفیت انرژی و ترانزیتی جمهوری اسلامی ایران میتواند در توسعه مسیرهای تجاری و انرژی میان اعضا نقشی مؤثر ایفا کند.
رکن سوم، «پایداری» است. توسعهای که نابرابری را افزایش دهد یا هزینههای امروز را بر دوش نسلهای آینده بگذارد، پایدار نخواهد بود. نباید فراموش کنیم که جنگ یکی از عوامل جدی تخریب محیط زیست است. تجربه اخیر ایران نشان داد که آسیب به زیرساختهای انرژی و صنعتی، پیامدهایی فراتر از خسارت اقتصادی دارد و منابع طبیعی منطقه را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.
در کنار این سه رکن، «دانش و نوآوری» نیز عاملی تعیینکننده است. بریکس باید اطمینان دهد که هوش مصنوعی و فناوریهای نوین ابزار سلطه نشوند، بلکه وسیله توانمندسازی ملتها باشند.
همکاران محترم؛
بریکس امروز صرفاً چارچوبی برای همکاری میان چند اقتصاد نوظهور نیست بلکه نشانه تقاضایی فزاینده برای جهانی متوازنتر و فراگیرتر است که در آن هیچ مرکز قدرتی حق تعیین سرنوشت دیگران را نداشته باشد.
جمهوری اسلامی ایران آمادگی دارد در این مسیر، ظرفیتهای خود را در اختیار همکاریهای بریکس قرار دهد. تابآوری بدون همکاری پایدار نمیماند، همکاری بدون عدالت پایدار نیست و پایداری بدون صلح و امنیت امکانپذیر نخواهد بود. بیایید بریکس را به بستری برای تبدیل این اصول به اقدام عملی تبدیل کنیم. آیندهای که در آن رشد، امنیت و توسعه برای همه امکانپذیر باشد، نه تنها ممکن است، بلکه مسئولیتی مشترک در برابر نسلهای آینده است.
از توجه شما سپاسگزارم.