خبرگزاری آریا - صنعت نفت ایران در دو سال گذشته و با وجود تداوم تحریم‌ها، محدودیت منابع مالی و فناوری و تنش‌های امنیتی، مسیر توسعه ظرفیت تولید را به‌صورت محسوسی تجربه کرده است.
به گزارش شانا ، براساس آمارهای اعلام‌شده، ظرفیت تولید روزانه نفت خام کشور از 3 میلیون و 430 هزار بشکه در شهریور 1403 به 3 میلیون و 715 هزار بشکه در مهر 1405 رسیده است که افزایشی معادل 285 هزار بشکه در روز و حدود 8.3 درصد را نشان می‌دهد. همچنین، تولید نفت در مهر 1405 نسبت به مهر 1404 برابر 55 هزار بشکه در روز افزایش یافته است.
از محورهای اصلی اقدام‌های وزارت نفت در این دوره می‌توان به فعال‌سازی ظرفیت‌های موجود، احیای چاه‌های کم‌بازده، توسعه میدان‌های مشترک و تقویت زیرساخت‌های فرآورش و انتقال اشاره کرد و در همین چهارچوب، طرح ضربتی افزایش 250 هزار بشکه‌ای تولید نفت خام با اعتبار 3 میلیارد دلار تعریف شده که تاکنون تولید روزانه 70 هزار بشکه از کل هدف تعیین‌شده آن محقق شده است.
تأمین مالی این طرح شامل 80 درصد از منابع صندوق توسعه ملی و 20 درصد از منابع داخلی شرکت ملی نفت ایران است.
همچنین، قراردادهای توسعه میدان‌های آزادگان، آذر، چنگوله و بندکرخه با مجموع سرمایه‌گذاری حدود 13 میلیارد یورو تنفیذ شده‌اند.
در بخش زیرساخت نیز، قراردادهای بخش خصوصی برای ایجاد 315 هزار بشکه در روز ظرفیت جدید فرآورش امضا شده و مجموع ظرفیت فرآورشی واگذارشده به این بخش به 430 هزار بشکه در روز رسیده است.
افزون‌براین، 129 دکل حفاری در کشور فعال است و قرارداد تأمین خدمات 20 دکل جدید به ارزش حدود یک میلیارد دلار برای حفر 270 حلقه چاه امضا شده است.
اکنون با تصدی سرپرستی وزارت نفت از سوی حمید بورد که در دو سال گذشته سکاندار شرکت ملی نفت ایران بود و تأکیدهای وی بر تداوم برنامه‌های تولید و توسعه، تقویت سیاست‌های بازرگانی و فروش نفت، بازسازی نقاط آسیب‌دیده، جمع‌آوری گازهای مشعل و تسریع پروژه‌های آماده افتتاح، انتظار می‌رود روند افزایش تولید نفت استمرار یابد.
در این زمینه، سرپرست وزارت نفت در گفته‌های اخیر خود بر پیگیری جدی امور فروش نفت و ضرورت همدلی و تلاش مضاعف کارکنان تأکید کرده و خواستار تبدیل ظرفیت‌های کشور به فرصتی برای سازندگی شده است.
تداوم این مسیر به هماهنگی میان تولید، توسعه، فرآورش و فروش، تأمین مالی پایدار و بهره‌گیری از توان متخصصان داخلی وابسته است؛ عواملی که می‌توانند ظرفیت ایجادشده را به تولید پایدار و درآمد قابل اتکا برای اقتصاد کشور تبدیل کنند.