خبرگزاری آریا - انتخابات پارلمانی اسرائیل در شرایطی آغاز شده که پیامدهای عملیات طوفان الاقصی، عملکرد دولت بنیامین نتانیاهو و اختلافات سیاسی داخلی به محورهای مهم رقابت تبدیل شده‌اند. رأی‌دهندگان برای تعیین ترکیب جدید کنست پای صندوق‌ها می‌روند. آخرین نظرسنجی ها درباره وضعیت کاندیداها از افت حزب نتانیاهو خبر می دهند.
انتخابات پارلمانی اسرائیل با آغاز رأی‌گیری برای تعیین نمایندگان کنست، در شرایطی برگزار می‌شود که پیامدهای عملیات طوفان الاقصی و مناقشه بر سر عملکرد دولت بنیامین نتانیاهو، فضای سیاسی این رژیم را تحت تأثیر قرار داده است. این انتخابات می‌تواند بر آرایش احزاب، آینده دولت و روند مذاکرات برای تشکیل کابینه جدید اثر بگذارد.
بر اساس گزارش منتشرشده، بیش از 6 میلیون نفر واجد شرایط رأی دادن هستند و قرار است ترکیب 120 کرسی کنست را مشخص کنند. همچنین نیروهای پلیس و امنیتی برای تأمین امنیت مراکز رأی‌گیری در مناطق مختلف مستقر شده‌اند.
طبق برنامه اعلام‌شده، شعب اخذ رأی از ساعت 7 صبح به وقت محلی فعالیت خود را آغاز کرده‌اند و در بیشتر مناطق تا ساعت 22 باز خواهند بود. انتشار نخستین برآوردهای رسانه‌ای از نتایج انتخابات نیز پس از پایان رأی‌گیری پیش‌بینی شده است.
رقابت نتانیاهو با مخالفان؛ کدام احزاب شانس بیشتری دارند؟
رقابت انتخاباتی میان احزاب حامی بنیامین نتانیاهو و جریان‌های مخالف او جریان دارد. حزب لیکود به رهبری نتانیاهو در اردوگاه راست‌گرا قرار دارد و احزاب ارتدوکس و گروه‌های راست‌گرای افراطی نیز از دیگر نیروهای این جریان به شمار می‌روند.
در سوی مقابل، احزاب و ائتلاف‌های مخالف دولت با محوریت چهره‌هایی مانند گادی آیزنکوت، نفتالی بنت، یائیر لاپید و آویگدور لیبرمان در رقابت حضور دارند. احزاب عربی نیز با توجه به تعداد کرسی‌هایی که ممکن است کسب کنند، می‌توانند در معادلات پارلمانی و روند تشکیل ائتلاف نقش داشته باشند.
بر اساس نظرسنجی‌های نقل‌شده در گزارش، رقابت میان دو اردوگاه اصلی نزدیک ارزیابی شده است؛ با این حال، این ارقام برآوردهای پیش از انتخابات هستند و نتیجه نهایی تنها پس از شمارش آرا مشخص خواهد شد.
چرا نتیجه انتخابات لزوماً به معنای تشکیل دولت نیست؟
نظام انتخاباتی اسرائیل بر پایه نمایندگی تناسبی استوار است و احزاب برای ورود به کنست باید از حد نصاب قانونی عبور کنند. از آنجا که هیچ حزبی به‌تنهایی تضمینی برای کسب اکثریت پارلمان ندارد، تشکیل دولت به توافق میان چند حزب و دستیابی به حمایت دست‌کم 61 نماینده از مجموع 120 کرسی وابسته است.
در چنین شرایطی، حتی کسب بیشترین تعداد کرسی از سوی یک حزب نیز لزوماً به معنای توانایی تشکیل دولت نیست. نتانیاهو و رقبای او باید علاوه بر نتیجه انتخابات، حمایت احزاب دیگر را نیز برای تشکیل ائتلاف جلب کنند.
از سوی دیگر، اختلافات سیاسی و ایدئولوژیک میان جریان‌های مخالف می‌تواند روند ائتلاف‌سازی را دشوار کند. به همین دلیل، نتیجه انتخابات تنها مرحله نخست تعیین سرنوشت دولت آینده است و مذاکرات پس از انتخابات نیز می‌تواند نقشی تعیین‌کننده در آرایش سیاسی اسرائیل داشته باشد.