خبرگزاری آریا- مقاله روحالله رستمی رئیس سازمان مدیریت حمل و نقل بار و مسافر شهرداری بابل تحت عنوان تداوم خدمت حملونقل عمومی؛ با حفظ حقوق مسافرو راننده.
به گزارش خبرنگارآریادرشهرستان بابل : درمتن مقاله روحالله رستمی رئیس سازمان مدیریت حمل و نقل بار و مسافر شهرداری بابل تحت عنوان تداوم خدمت حملونقل عمومی؛ با حفظ حقوق مسافرو راننده به شرح ذیل آمده است.
حملونقل عمومی فقط نگاه ساده به فعالیت مجموعهای از خودروها و رانندگان نیست؛ بلکه بخشی از زندگی روزمره مردم است. خدمتی که تقریباً همه ی افراد در مقطعی از زندگی، به آن نیاز داشته و بسیاری از ما هر روز با آن سروکار داریم.
رانندگان تاکسی و اتوبوس بعنوان اصلی ترین خدمتگزاران حمل و نقل عمومی، سالها در کنار مردم زندگی کرده و در عین حال که برای زندگی خود و خانوادهاش امرار معاش داشتند، اما به اندازه یک گفتگوی همدلانه آنهم برای چند دقیقه در طول مسیر، خود را در غم و شادی، تلخی و شیرینی همسفرشان شریک دانستند. بنابراین کمتر خدمتی را بتوان پیدا کرد که مردم تا این اندازه و در طول سالهای متمادی با آن ارتباط مستقیم داشته باشند.
لذا با این رویکرد باید یک اصل را بپذیریم:
"حملونقل عمومی بودن، به معنای رایگان بودن خدمت نیست"
راننده حق دارد از کار خود درآمد منصفانه داشته باشد و هزینههای خودرو اعم از تعمیرات، بیمه، استهلاک و... و مهمتر خرج مورد نیاز زندگی خود و خانواده اش را تأمین کند؛ همانطور که مسافر حق دارد خدمتی ایمن، منظم، محترمانه و متناسب با هزینهای که پرداخت میکند دریافت کند.
هرچند امروز همه ما در شرایط آسانی زندگی نمیکنیم. فشارهای اقتصادی، در کنار بحرانهای ناشی از اتفاقات جنگ تحمیلی به کشور، زندگی بسیاری از خانوادهها را دشوارتر کرده است. ولی در چنین شرایطی، بیش از همیشه به درک متقابل نیاز داریم.
نباید تمام فشار و نارضایتی خود را متوجه کسانی کنیم که هر روز در خط مقدم ارائه خدمات به مردم ایستادهاند؛ هرچند از جامعه شریف رانندگان نیز انتظار میرود شرایط مردم را ببینند و در ارائه خدمت، انصاف، صبوری و احترام را فراموش نکنند و این انتظار به پاس اعتمادی است که مردم سالها به این جامعه بزرگ داشتهاند.قطعا همه براین باوریم که تقریبا هریک از ما، در طول زندگی، بارها مسافر یک تاکسی یا اتوبوس بودهایم. رانندگان از معدود اقشاری هستند که سالها و هر روز، مستقیم با مردم در ارتباط هستند. همین ارتباط، یک سرمایه ارزشمند اجتماعی به نام اعتماد ایجاد کرده است. لذا راننده خدوم ما نیز باید بداند که مسافر، همشهری شریف ما است که شاید برای پرداخت همان کرایه، بخشی از هزینههای ضروری زندگی خود را مدیریت کرده باشد.
در مقابل نیز از مسافر انتظار می رود شرایط یک راننده را درک کند وقتی میداند که او با کمترین درآمد برای جبران هزینه های افسارگریخته پیشبرد امورات زندگی و همچنین تعمیر و نگهداشت خودرو دستوپنجه نرم میکند؛
اما در این میان، وظیفه سازمان حملونقل بار و مسافرنیز روشن است؛
"ایجاد تعادل میان حقوق راننده و مسافر است."
که به همین منظور لازم است ظرفیت حملونقل عمومی تقویت شود و این مهم زمانی محقق خواهد شد که راننده آن احساس امنیت و احترام کند و مسافر آن احساس آرامش و اعتماد.
و این موضوع یک تکلیف قانونی گردد که اگر مدیریت محلی یا دولت بنا بر ملاحظات اجتماعی و اقتصادی وقت، تصمیم میگیرد بخشی از هزینه واقعی حملونقل را مردم پرداخت نکنند، این تفاوت نباید از جیب راننده تأمین شود. یارانه حملونقل عمومی، هزینه یک سیاست عمومی است و باید توسط متولی آن پرداخت شود.
در خاتمه؛
نه راننده مقابل مردم است و نه مردم مقابل راننده؛ ما همه در یک شهر زندگی میکنیم و حملونقل عمومی زمانی میتواند در خدمت این شهر باشد که حقوق مسافر و راننده، در کنار هم دیده شود.
روحالله رستمی
رئیس سازمان مدیریت حمل و نقل بار و مسافر شهرداری بابل