خبرگزاری آریا - فشارهای دونالد ترامپ بر نیروی دریایی آمریکا در این ماه به اوج رسیده و این نیرو را که پیشتر هم با فشارهای مالی و لجستیکی قابلتوجهی روبهرو بود، در معرض تضعیف قرار داده است.
به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری آریا ، به نقل از نشریه پولتیکو، خانوادههای ملوانان مستقر بر ناو هواپیمابر یواساس آبراهام لینکلن هشدار دادهاند: که خدمه پس از 9 ماه حضور بیوقفه در دریا، به مرز فرسودگی رسیدهاند.
یک گزارش دولتی نیز نشان میدهد ناوگان موسوم به «ناوگان طلایی» ترامپ برای ساخت رزمناوهای جدید، میلیاردها دلار بیش از برآوردهای اولیه هزینه خواهد داشت. در همین حال، کارشناسان از دستور ریاستجمهوری برای بازگرداندن فناوریهای قدیمی که میتواند روند تولید کشتی را برهم بزند، انتقاد کردهاند.
این مشکلات اکنون در حال تشدید یکدیگرند و فشار سنگینی بر نیرویی وارد میکنند که سالهاست با تأخیرهای طولانی، افزایش هزینههای آزاردهنده و کوچکتر شدن ناوگان دستوپنجه نرم میکند؛ عواملی که میتواند توان نیروی دریایی برای دفاع از کشور را نیز تهدید کند.
یکی از مقامهای آمریکایی گفت: «ما کشتیهایی داریم که در خاورمیانه و کارائیب تا مرز توان خود پیش میروند و هیچ پایان روشنی هم در کار نیست. نیروی دریایی اکنون واقعاً زیر فشار قرار گرفته است.»
پرسروصداترین رخداد این هفته زمانی رقم خورد که لینکلن بدون توقف در بندر، روز 260 حضور خود در دریا را پشت سر گذاشت. این رکورد، رکورد 204 روزه یک شناور دیگر در دوران همهگیری کرونا را شکست. هانگ کائو، سرپرست وزارت نیروی دریایی، روز جمعه اعلام کرد که لینکلن به بندر بازخواهد گشت.
گزارشها حاکی است برخی از خدمه تلاش کردهاند خود را از ناو به دریا بیندازند، خانوادهها ناراضیاند و قانونگذاران نیز نسبت به وضعیت کلی ناوگان و ملوانان ابراز نگرانی کردهاند. این وضعیت همچنین "لینکلن" را به نمادی از پیشرفت آشفته دولت ترامپ در جنگ ایران تبدیل کرده است.
کریس کونز، سناتور دموکرات ایالت دلاور و از چهرههای ارشد تخصیص بودجه دفاعی در سنا گفت: «ترامپ و هگست هر دو به این ملوانان و خانوادههایشان بدهکارند و باید عذرخواهی کنند. اگر نمیتوانند از نیروهایی که تحت فرمانشان هستند مراقبت کنند، باید کنار بروند تا رهبران شایستهتر جای آنها را بگیرند.»
پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، روز پنجشنبه این نگرانیها را کماهمیت جلوه داد و گفت: «بعضی استقرارها طولانیتر از بقیهاند.»
ترامپ نیز روز جمعه، وقتی از او پرسیدند آیا این مأموریت بیش از حد طولانی شده است، پاسخ داد: «نه، نه، نه. اصلاً به اندازه کافی طولانی نبوده.»
برخی در زنجیره فرماندهی، اما آشکارا نگرانتر بودند. کائو و گروهی از فرماندهان ارشد نیروی دریایی این هفته با خانوادههای ملوانان "لینکلن" دیدار کردند تا نگرانیهای آنان را بشنوند. او هنگام اعلام بازگشت ناو به بندر، به چند مورد مشکل سلامت روان و محدود بودن تماسها با خانه بهدلیل تهدیدهای عملیاتی اشاره کرد.
او گفت: «تردیدی نیست که مردان و زنان جوان ما تا مرز توانشان تحت فشار قرار گرفتهاند، اما هرگز نشکستهاند.»
«کاخ سفید به درخواست اظهار نظر پاسخی نداد»
بهگزارش فردی آگاه، ناو هواپیمابر "یواساس جورج واشنگتن" از اقیانوس آرام به خاورمیانه در حال حرکت است و قرار است جایگزین "لینکلن" شود.
این دومین رزمناو است که رکوردی را میشکند. "یواساس جرالد آر. فورد" نیز با یک استقرار 11ماهه که در ماه مه پایان یافت، رکوردی ثبت کرد؛ استقراری که پس از اعزام به کارائیب برای توقیف نیکولاس مادورو، رئیسجمهور پیشین ونزوئلا، و سپس به خاورمیانه در جریان جنگ ایران انجام شد. این ناو در آن دوره با مشکلاتی مانند گرفتگی توالتها و یک آتشسوزی تصادفی نیز روبهرو شد.
درست زمانی که نگرانیها درباره "لینکلن" به اوج رسیده بود، ترامپ دستوری صادر کرد که بر اساس آن ناوهای هواپیمابر نسل فورد باید دوباره از سامانههای بخار برای پرتاب و بازیابی هواپیما استفاده کنند؛ فناوری قدیمیتری که جای خود را به سامانههای الکترومغناطیسی داده است.
بهگفته تاد هریسون، از کهنهسربازان نیروی هوایی، این تغییراتِ مورد مطالبه ترامپ «برای نیروی دریایی بسیار غیرمعمول و اخلالگر است، بهویژه، چون این تغییرات چیزی نیست که خود نیروی دریایی درخواست کرده باشد.»