خبرگزاری آریا - انتظار میرود نمایندگان و مسئولان قم دریافته باشند که جلسات تشریفاتی و وعدههای تکراری کارساز نیست و مردم قم، زائران و مجاوران، آبشش دارند، نه خاکشش.
روز تشییع پیکر مطهر امام شهیدمان در قم، کل دنیا گردوخاک این شهر را دید اما متاسفانه در نامهٔ مهم یکی از نمایندگان قم به مسئولان کشوری، اصلاً اشارهای به گردوغبار قم و مسببان آن نشد و از همان روز تاکنون که بارها هوای قم گردوخاک داشته و در گرما و بیبرقی، نفس مردم بریده شده، گویا کسی این بحران را نمیبیند.
جالب آنجاست است که طبق گزارشهای رسمی، 52 هکتار از بیابانهای قم در شرایط «فوقبحرانی» است و سال گذشته 76 روز ناسالم برای مردم این شهر ثبت شده است.
براساس آنچه در جلسهٔ کارگروه مقابله با گردوغبار استان قم به ریاست استاندار قم و با حضور معاون رئیسجمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست کشور و منان رئیسی "نمایندهٔ قم" در اردیبهشتماه امسال برگزار شد، تاکید گردید که این وضعیت به «فاجعهٔ زیستمحیطی» منجر میشود و اگر سالهای گذشته حقابهٔ 155 میلیون مترمکعبی قم داده میشد، امروز شاهد این بحران نبودیم.
اما سؤال اینجاست که چرا با وجود این هشدارهای صریح، هنوز هیچ اقدام جدی در سطح ملی دیده نمیشود؟ چرا حقابههای قانونی قم همچنان تخصیص داده نشده؟ چرا طرح جامع ششسالهٔ مقابله با گردوغبار، تنها روی کاغذ مانده و خبری از اعتبار و اجرا نیست؟
وقتی همه قبول داریم که قم، جایگاهی جهانی دارد و کانونهای گردوغبارش، استانهای همجوار را هر روز بیشتر درگیر خواهد کرد پس به این معضل نباید با شاخصهای استانی نگاه کرد بلکه باید با نگاه ملی به آن پرداخته شود.
انتظار میرود نمایندگان و مسئولان قم دریافته باشند که جلسات تشریفاتی و وعدههای تکراری کارساز نیست و مردم قم، زائران و مجاوران، آبشش دارند، نه خاکشش. پس آنان هم باید همصدا با هم در این معضل از مسئولان ملی بخواهند این بحران را جدی بگیرند.