
خبرگزاری آریا - کاپیتان طاهر عبدالحی، مدیرعامل ایرانایر، با بیان اینکه تأمین قطعات و منابع مالی، بازگشت هواپیماهای برجامی به چرخه پرواز را با چالش مواجه کرده است، گفت: محدودیتهای عملیاتی و از دست رفتن بازارهای درآمدزای خارجی، از جمله پروازهای اروپا، فشار مضاعفی بر هما وارد کرده و بازگرداندن ظرفیت ناوگان به منابع مالی و امکان تأمین قطعات وابسته است.
تأمین مالی هواپیماهای برجامی، چالش بازگشت به ناوگان
کاپیتان عبدالحی با اشاره به خرید هواپیما در دوره پس از برجام اظهار کرد: برای تأمین مالی هواپیماهای خریداریشده، از منابع بانکی استفاده شد و بخشی از منابع مورد نیاز از طریق بانکهای پارسیان و صنعت و معدن تأمین شد؛ در حالی که شرکت همچنان با تعهدات مالی مرتبط با آن دوره روبهروست.
وی با بیان اینکه بازگشت هواپیماها به چرخه پرواز باید با در نظر گرفتن هزینه تأمین مالی، تعمیرات و قطعات انجام شود، گفت: فراهم شدن منابع مالی میتواند امکان خرید قطعات و افزایش ظرفیت عملیاتی ایرانایر را فراهم کند؛ موضوعی که در شرایط محدودیت منابع ارزی اهمیت بیشتری دارد.
صندوق درمان کارکنان در تراز منفی
عبدالحی در بخش دیگری از سخنان خود به وضعیت صندوق درمان کارکنان و بازنشستگان ایرانایر پرداخت و گفت: سازوکار درمانی هما در گذشته بهگونهای بود که بیمه پایه و تکمیلی کارکنان از طریق صندوق داخلی شرکت پوشش داده میشد، اما بهتدریج فاصله میان منابع و هزینههای درمان افزایش یافت.
به گفته وی، در این شرایط شرکت ناچار شد برای ادامه ارائه خدمات درمانی به سراغ شرکتهای بیمه بیرونی برود؛ با این حال، افزایش هزینهها و دشواری تأمین منابع مالی، استمرار این خدمات را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
مدیرعامل ایرانایر با اشاره به مشکلات مربوط به پرداخت حق بیمه و تمدید پوششهای درمانی و هواپیمایی توضیح داد که تأخیر در پرداخت تعهدات میتواند به اختلال در ارائه خدمات منجر شود و کارکنان و بازنشستگان را با مشکلات بیشتری مواجه کند.
او افزود: مدیریت شرکت در تلاش است با استفاده از ظرفیت داراییهای موجود و مذاکره برای تهاتر، بخشی از بدهیها را تعیین تکلیف کند؛ اما استفاده از برخی املاک به دلیل محدودیتهای حقوقی، نداشتن سند یا قرار داشتن در وثیقه بانکها، بهسادگی امکانپذیر نیست.
کمبود قطعات، مانعی برای فعالسازی ناوگان
مدیرعامل ایرانایر با اشاره به وضعیت ناوگان گفت: تعداد هواپیماهای قابل استفاده با نیازهای عملیاتی شرکت تناسب ندارد و حتی برای آمادهسازی برخی هواپیماها، محدودیتهایی مانند کمبود قطعات و هزینه بالای تعمیرات وجود دارد.
وی توضیح داد که در برخی موارد، برای راهاندازی یک هواپیما، قطعات از هواپیماهای دیگر باز و برای حفظ قابلیت پروازی ناوگان موجود استفاده میشود؛ اقدامی که اگرچه ممکن است در کوتاهمدت به تداوم پروازها کمک کند، اما توان عملیاتی کل ناوگان را محدود میکند.
عبدالحی با اشاره به وضعیت یکی از هواپیماهای خانواده ایرباس A320 گفت: این هواپیما برای بازگشت به چرخه پرواز به موتور و قطعات مورد نیاز احتیاج دارد، اما تأمین این اقلام هزینه قابل توجهی میطلبد. از سوی دیگر، مدیریت شرکت باید میان هزینه بازگرداندن یک هواپیما به خدمت و امکان فعالسازی هواپیماهای دیگر با ظرفیت بیشتر، اولویتبندی کند.
او تأکید کرد که تصمیمگیری درباره تعمیر و آمادهسازی هواپیماها صرفاً به داشتن منابع مالی محدود نمیشود و باید ظرفیت صندلیها، وضعیت فنی هواپیماها، دسترسی به قطعات و امکان بهرهبرداری عملیاتی نیز در نظر گرفته شود.
محدودیتهای عملیاتی و تأخیر پروازها
عبدالحی محدودیتهای ناشی از وضعیت سامانههای راداری و ظرفیت کنترل ترافیک هوایی را نیز از عوامل اثرگذار بر برنامه پروازها دانست و گفت: در شرایطی که امکان انجام همزمان تعداد مشخصی پرواز وجود ندارد، حتی هواپیماهای آماده و دارای خدمه نیز نمیتوانند مطابق برنامه مطلوب شرکت پرواز کنند.
وی با اشاره به پیامدهای این محدودیتها توضیح داد: فروش بلیت و برنامهریزی برای جابهجایی مسافران زمانی با دشواری مواجه میشود که محدودیتهای عملیاتی، تأخیر یا تغییر در زمان انجام پرواز را اجتنابناپذیر کند.
مدیرعامل ایرانایر با اشاره به حساسیت افکار عمومی نسبت به تأخیر پروازها گفت: شرکتهای هواپیمایی برای انجام پروازها با مجموعهای از محدودیتهای فنی، عملیاتی و زیرساختی روبهرو هستند و این شرایط بر برنامهریزی و ارائه خدمات به مسافران اثر میگذارد.
از دست رفتن بازار اروپا و دشواری بازگشت به مسیرهای آسیایی
مدیرعامل ایرانایر با اشاره به توقف پروازهای اروپایی در پی تشدید تحریمها، گفت: قطع این پروازها به معنای از دست رفتن بخشی از بازار درآمدزای شرکت بود و تداوم فعالیت
در این مسیرها میتوانست سهم مهمی در درآمد ایرانایر داشته باشد.
عبدالحی با اشاره به دشواری بازگشت به بازارهای بینالمللی اظهار کرد: ازسرگیری پروازها به مسیرهایی که سالها از دسترس شرکت خارج بودهاند، به مقدماتی از جمله تمدید مجوزها، دریافت گواهیهای لازم، تسویه بدهیهای گذشته، تأمین سوخت و فراهم کردن خدمات فرودگاهی در مقصد نیاز دارد.
وی با اشاره به برنامهریزی برای بازگشت به برخی مسیرهای آسیایی افزود: حتی پس از پیگیریهای اداری و فنی و فراهم شدن مقدمات لازم، ممکن است محدودیتهای جدید تحریمی یا بدهیهای باقیمانده از گذشته، اجرای برنامه را با مانع روبهرو کند.
او تأکید کرد که بازگشت به بازارهای خارجی تنها به آماده بودن هواپیما وابسته نیست و شرکت باید بتواند مجوزهای معتبر، خدمات فرودگاهی، سوخت و سایر پیشنیازهای عملیاتی را نیز فراهم کند.