خبرگزاری آریا -بر اساس گزارشهای اخیر و تحلیل هایی که منتشر شده ، به نظر میرسد جناح جمهوریخواه در کنگره آمریکا در آستانه انتخابات میاندورهای 2026، در حال نشان دادن نشانههای آشکاری از پراکندگی و فاصلهگیری تاکتیکی از برخی اولویتهای کلیدی دونالد ترامپ است. این روند چندبعدی است و پیامدهای مهمی برای سیاست داخلی و خارجی آمریکا دارد.
تحلیل کلیدی روندها:
1. شکاف در اولویتهای داخلی در برابر سیاست خارجی:
* سیاست خارجی (مورد اجماع نسبی): کنگره، به ویژه مجلس نمایندگان تحت کنترل جمهوریخواهان، به رغم اختلافات داخلی، حمایت از اوکراین و تحریم روسیه را پیش برده است. این نشاندهنده تمایل به حفظ یک خط مشی خارجی قوی و دوحزبی در این زمینه خاص است.
* اولویتهای داخلی ترامپ (مورد اختلاف): در مقابل، تمایل چندانی برای پیشبرد درخواستهای تأمین مالی مرتبط با پروژههای کاخ سفید (مانند سالن رقص) یا صندوقهای جنجالی مانند صندوق ضد تسلیحات به ارزش 1.8 میلیارد دلار دیده نمیشود. قانونگذاران از هزینه سیاسی این موارد در آستانه انتخابات هراس دارند.
2. سیاست ایران: نقطه تنش آشکار:
* گزارشها حاکی از آن است که جمهوریخواهان از عناصر کلیدی برنامه ترامپ در قبال ایران عقبنشینی کردهاند و حتی آن را محکوم کردهاند. این ممکن است ناشی از نگرانی از درگیری گستردهتر یا تفاوت در تاکتیکها باشد. ترامپ ظاهراً خواهان یک ضربه "سریع و قاطع" در صورت لزوم است، اما کنگره احتیاط بیشتری نشان میدهد.
* ترامپ همچنین بر شرط خود برای یک "توافق عالی" با ایران پای فشرده و هشدار داده در غیر این صورت از میز مذاکره خارج خواهد شد. این موضعگیری سختگیرانه ممکن است با محافظهکاری انتخاباتی برخی قانونگذاران جمهوریخواه در تضاد باشد.
3. دلایل و پیامدهای محتمل:
* محاسبات انتخابات میاندورهای 2026: این شکافها عمدتاً ریشه در آسیبپذیری برخی سناتورها و نمایندگان جمهوریخواه در ایالات رقابتی دارد. آنها برای حفظ کرسی خود، نیاز به جذب رایدهندگان مستقل دارند و ممکن است از مواضع انعطافناپذیر فاصله بگیرند.
* تضعیف عملی تسلط ترامپ: این روند نشان میدهد اگرچه ترامپ پایگاه قدرتمندی در حزب و نظرسنجیها دارد، ولی کنترل عملی او بر دستورکار قانونگذاری در حال تضعیف است. حزب با اکثریتهای ناچیز در هر دو مجلس، انضباط حزبی را سختتر حفظ میکند.
* اتحادهای فراحزبی: اگر این پراکندگی ادامه یابد، شاهد همکاریهای بیشتر بین جمهوریخواهان میانهرو و دموکراتها در مسائل خاص (مانند بودجه، مهاجرت یا حتی برخی جنبههای سیاست خارجی) خواهیم بود. این میتواند دست ترامپ برای پیشبرد برنامههایش را پیش از انتخابات محدود کند.
* پرسش درباره حکمرانی بلندمدت: این وضعیت، چالش کاخ سفید در هدایت مؤثر قانونگذاری را برجسته میکند و پرسشهایی درباره توانایی دولت برای اجرای برنامههای بلندپروازانه در صورت تداوم این وضعیت مطرح میسازد.
به طور خلاصه، جمهوریخواهان کنگره در حال اولویتبندی مجدد تاکتیکی با توجه به چرخه انتخابات هستند: حمایت از سیاست خارجی تهاجمی (در قبال روسیه) که اجماع نسبی دارد، در حالی که از پروژههای داخلی جنجالی یا مواضع افراطی در قبال ایران که ممکن است برای آنها هزینهزا باشد، فاصله میگیرند. این نشاندهنده افزایش استقلال عمل قانونگذاران و کاهش انسجام مطلق حزب در پیروی از دستورکار ترامپ است.